Ειλικρινά απορώ γιατί παραπέμπεται ο Χρήστος Τριαντόπουλος στο Ειδικό Δικαστήριο για όσα έγιναν στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών. Αφού, υποτίθεται, το θέμα είχε λυθεί προ πολλού στη δημόσια συζήτηση.
Ο Γιώργος Φλωρίδης είχε δηλώσει στη Βουλή ότι όσοι μιλούν για «μπάζωμα» είναι «για τα μπάζα» — αργότερα διευκρίνισε ότι αναφερόταν στους πολιτικούς που χρησιμοποιούσαν τον όρο. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε επίσης υποστηρίξει ότι «δεν υπάρχει κανένα μπάζωμα». Η εξήγηση ήταν απλή: οι γερανοί χρειάζονταν σταθερό έδαφος, ο χώρος έπρεπε να διαμορφωθεί, οι εργασίες ήταν επιχειρησιακά αναγκαίες.
Και όμως, στις 29 Σεπτεμβρίου 2026, το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφάσισε την παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σχετικά με την αλλοίωση του χώρου μετά τη σύγκρουση. Μαζί του παραπέμπονται ακόμη τέσσερα πρόσωπα. Η παραπομπή, ασφαλώς, δεν αποτελεί καταδίκη. Ο ίδιος αρνείται την κατηγορία και το δικαστήριο θα αποφανθεί για την ενοχή ή την αθωότητά του. Αποτελεί όμως μια εξέλιξη που δύσκολα συμβιβάζεται με τη βεβαιότητα με την οποία επί χρόνια το ζήτημα παρουσιαζόταν περίπου ως ανύπαρκτο.
Αυτό είναι ίσως το πιο ενοχλητικό στοιχείο της υπόθεσης. Όχι ότι υπήρξε δημόσια διαφωνία για το τι συνέβη στον χώρο. Αυτό είναι θεμιτό. Αλλά η ευκολία με την οποία η ίδια η ερώτηση αντιμετωπίστηκε ως περίπου γελοία. Όποιος αναρωτιόταν γιατί απομακρύνονταν χώματα και υλικά από τον τόπο όπου λίγες ώρες πριν είχαν χάσει τη ζωή τους 57 άνθρωποι βρισκόταν συχνά στη θέση να πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι δεν ήταν συνωμοσιολόγος και μετά να διατυπώσει την ερώτησή του. Η χλεύη προηγήθηκε της απάντησης.
Γι’ αυτό η παραπομπή Τριαντόπουλου δεν είναι μια λεπτομέρεια της δικογραφίας. Ο Τριαντόπουλος δεν ήταν ένας τυχαίος υπηρεσιακός παράγοντας. Τον Μάρτιο του 2023 ήταν Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, αρμόδιος για θέματα κρατικής αρωγής. Σε επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση της 6ης Μαρτίου 2023 γινόταν λόγος για «κυβερνητικό κλιμάκιο υπό τον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό Χρ. Τριαντόπουλο», το οποίο είχε ολοκληρώσει «το έργο συντονισμού στο πεδίο των δράσεων και ενεργειών» μετά το δυστύχημα. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο ίδιος έδωσε οποιαδήποτε συγκεκριμένη επίμαχη εντολή. Εξηγεί, όμως, γιατί η δικαστική διερεύνηση του ρόλου του έχει ιδιαίτερη θεσμική βαρύτητα.
Υπάρχει, άλλωστε, ένας λόγος για τον οποίο τα Τέμπη δεν μπορούν να περιοριστούν στη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023. Η τραγωδία είναι και όσα προηγήθηκαν και όσα ακολούθησαν. Είναι οι χρόνιες αδυναμίες του σιδηροδρομικού συστήματος, οι καθυστερήσεις στα έργα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, οι συμβάσεις, οι παρατάσεις, οι προειδοποιήσεις. Είναι και η σύμβαση 717, για την οποία η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άσκησε διώξεις σε 23 πρόσωπα για σειρά αδικημάτων και ανέφερε επτά παράνομες παρατάσεις και ζημία άνω των 15,6 εκατ. ευρώ για τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελληνικού Δημοσίου. Οι κατηγορίες αυτές επίσης θα κριθούν από τα δικαστήρια, δεν αποτελούν τελεσίδικες διαπιστώσεις ενοχής.
Εκεί βρίσκεται η ουσία. Τα Τέμπη είναι όλη η αλυσίδα. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά. Ένα σύστημα ασφαλείας με σοβαρές ελλείψεις. Ένα έργο που δεν είχε ολοκληρωθεί στην ώρα του. Μια σύγκρουση που κόστισε 57 ζωές. Και κατόπιν ένας τόπος τραγωδίας στον οποίο έγιναν παρεμβάσεις που σήμερα αποτελούν αντικείμενο Ειδικού Δικαστηρίου.
