Κάποιες μέρες το συνηθισμένο πρωινό μάς κρατά μέχρι το μεσημέρι, ενώ άλλες σκεφτόμαστε πολύ γρήγορα τι θα φάμε στη συνέχεια. Αν η πείνα είναι πιο έντονη από το συνηθισμένο, είναι λογικό να αναρωτιόμαστε αν φάγαμε λίγο, αν μας παρασύρει η λιγούρα ή αν κάτι έχει αλλάξει στον οργανισμό μας.
Η πείνα, όμως, δεν λειτουργεί με σταθερό πρόγραμμα. Επηρεάζεται από το πόσο κοιμηθήκαμε, πόσο κινηθήκαμε, τι φάγαμε και πώς κύλησε η ημέρα μας. Μια αυξημένη όρεξη μπορεί απλώς να δείχνει διαφορετικές ανάγκες ή γεύματα που δεν μας κάλυψαν αρκετά.
Μια άγρυπνη νύχτα μπορεί να αυξήσει την όρεξή μας, κάνοντας τα σνακ ή τις μεγαλύτερες μερίδες να μοιάζουν πιο δελεαστικά. Μάλιστα, μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών συνέδεσε τις λιγότερες ώρες ύπνου με αυξημένη πείνα και πρόσληψη ενέργειας.
Η επίδραση αυτή μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αν, πάντως, έχουμε κοιμηθεί λιγότερο για αρκετές συνεχόμενες νύχτες, βοηθά να το συνυπολογίσουμε όταν αναρωτιόμαστε γιατί αναζητούμε συχνότερα φαγητό.
Μια προπόνηση, ένας μεγάλος περίπατος ή μια απαιτητική ημέρα με δουλειές αυξάνουν την ενέργεια που χρειάζεται το σώμα. Η κίνηση δεν περιορίζεται στην ώρα που περνάμε στο γυμναστήριο.
Η πείνα, ωστόσο, δεν αυξάνεται απαραίτητα αμέσως μετά. Μια έντονη προπόνηση μπορεί προσωρινά να μειώσει την όρεξη, ενώ αργότερα να νιώσουμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερο φαγητό. Γι’ αυτό έχει σημασία να εξετάζουμε συνολικά πόσο δραστήριοι ήμασταν και τι έχουμε φάει, αντί να αντιμετωπίζουμε την επιπλέον πείνα ως κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να καταστείλουμε.
Το ότι φάγαμε τη συνηθισμένη μας ώρα δεν σημαίνει ότι φάγαμε αρκετά. Τόσο η ποσότητα όσο και η σύνθεση ενός γεύματος επηρεάζουν το πόσο θα μας χορτάσει.
Η πρωτεΐνη, από τρόφιμα όπως γιαούρτι, αυγά, άπαχο κρέας, ψάρι ή όσπρια, συμβάλλει στον κορεσμό. Τρόφιμα με φυτικές ίνες, όπως λαχανικά, φρούτα και δημητριακά ολικής άλεσης, μπορούν επίσης να βοηθήσουν όταν συνδυάζονται σωστά.
Στην πράξη, μπορούμε να συνδυάσουμε γιαούρτι με βρόμη, φρούτο και λίγους ξηρούς καρπούς ή αυγά με ψωμί ολικής και λαχανικά. Εξίσου σημαντικό είναι να προσέχουμε τις μερίδες. Ακόμη κι ένας προσεγμένος συνδυασμός μπορεί να μας αφήσει πεινασμένους αν είναι πολύ μικρός.
Το στρες δεν μας επηρεάζει όλους με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι αναζητούν περισσότερο φαγητό, ενώ άλλοι χάνουν προσωρινά την όρεξή τους. Μπορεί επίσης να παραλείπουμε γεύματα μέσα στη βιασύνη και να πεινάμε πιο έντονα αργότερα.
Παρατηρώντας αυτό το μοτίβο, μπορούμε να καταλάβουμε αν η αλλαγή προκύπτει από την επιθυμία για συγκεκριμένα τρόφιμα, τα μεγάλα διαστήματα χωρίς φαγητό ή και τα δύο.
Μια πιθανή αιτία που συχνά αναφέρεται είναι η ανεπαρκής ενυδάτωση. Η συνηθισμένη συμβουλή «πιες νερό, ίσως δεν πεινάς» όμως δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση. Η ενυδάτωση παραμένει σημαντική, αλλά το νερό δεν αντικαθιστά το φαγητό όταν το χρειαζόμαστε.
Μπορούμε, λοιπόν, να πιούμε νερό αν διψάμε, χωρίς να χρησιμοποιούμε την ενυδάτωση για να αγνοήσουμε την πείνα. Αν η πείνα γίνει ασυνήθιστα έντονη ή επίμονη και συνοδεύεται από έντονη δίψα, συχνουρία ή ανεξήγητη απώλεια βάρους, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
Στις καθημερινές διακυμάνσεις βοηθά να ξεκινάμε από μια απλή ερώτηση: τι ήταν διαφορετικό σήμερα; Έτσι θα καταφέρουμε να ανταποκρινόμαστε καλύτερα στις ανάγκες μας.
