Γρίπη της γάτας: Τα συμπτώματα που πρέπει να προσέχουν οι κηδεμόνες και πότε χρειάζεται κτηνίατρος

Γρίπη της γάτας: Τα συμπτώματα που πρέπει να προσέχουν οι κηδεμόνες και πότε χρειάζεται κτηνίατρος

Η γρίπη της γάτας είναι μια συχνή πάθηση του ανώτερου αναπνευστικού και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απειλήσει ακόμη και τη ζωή του ζώου. Δείτε ποια συμπτώματα χρειάζονται προσοχή, πώς μεταδίδεται και γιατί η πρόληψη παίζει καθοριστικό ρόλο.

Ο κτηνίατρος Ελευθέριος Γινάργυρος δίνει αναλυτικές εξηγήσεις και πρακτικές οδηγίες προς τους κηδεμόνες ζώων συντροφιάς.

Σύμφωνα με τον κτηνίατρο Ελευθέριο Γινάργυρο, η γρίπη της γάτας, ή ιογενής ρινοτραχειίτιδα, είναι μια πολύ συχνή πάθηση του ανώτερου αναπνευστικού. Πρόκειται για ασθένεια που μπορεί να γίνει ακόμα και απειλητική για τη ζωή του ζώου. Συνήθως προκύπτει από μολύνσεις με τον καλικοϊό της γάτας (FCV) ή τον ερπητοϊό της γάτας (FHV), οι οποίες πολύ συχνά συνοδεύονται και από δευτερεύουσες βακτηριακές επιπλοκές. Δεν μπορεί, επίσης, να αποκλειστεί η κοινή μόλυνση και από τους δύο ιούς.

Ορισμένες γάτες είναι περισσότερο εκτεθειμένες στη γρίπη και στις επιπλοκές της.

Η μετάδοση αποτελεί σημαντικό ζήτημα, ιδιαίτερα όταν πολλές γάτες ζουν στον ίδιο χώρο.

Όταν ένας κηδεμόνας εντοπίσει συμπτώματα, η άμεση επικοινωνία με τον κτηνίατρο είναι καθοριστική

Ο κτηνίατρος παρουσιάζει τις κατηγορίες ζώων που χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή.

Οι γάτες με αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης είναι:

● οι γάτες που ζουν σε μεγάλες ομάδες, όπως σε εκτροφεία, καταφύγια ή σε γατοαποικίες στον δρόμο,

● οι ανεμβολίαστες,

● οι ηλικιωμένες ή ανοσοκατεσταλμένες γάτες (π.χ. αυτές που έχουν μολυνθεί με τον ιό του AIDS της γάτας ή της λευχαιμίας της γάτας ή αυτές που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική αγωγή),

● οι γάτες που βιώνουν πολύ έντονο στρες, κάτι που μπορεί να επηρεάσει και το ανοσοποιητικό τους.

Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων μπορεί να οδηγήσει στην ταχύτερη αναζήτηση κτηνιατρικής βοήθειας.

Ο κύριος Γινάργυρος αναφέρεται στα πιο συνηθισμένα σημάδια που μπορεί να εμφανίσει μια γάτα.

Τα πιο κοινά συμπτώματα που σχετίζονται με τη γρίπη της γάτας είναι συνήθως τα εξής:

● επίμονο φτέρνισμα,

● ρινικό ή οφθαλμικό έκκριμα,

● ερεθισμός των οφθαλμών και συχνό βλεφάρισμα ή κλείσιμο του ματιού,

● λήθαργος,

● απώλεια όρεξης,

● πυρετός.

Η μετάδοση αποτελεί σημαντικό ζήτημα, ιδιαίτερα όταν πολλές γάτες ζουν στον ίδιο χώρο.

Οι ιοί που ευθύνονται για τη γρίπη της γάτας μεταδίδονται συνήθως μέσω της επαφής με μια άρρωστη γάτα, καθώς μεγάλος αριθμός ιικών σωματιδίων συγκεντρώνεται, για παράδειγμα, στο ρινικό έκκριμα όταν φταρνίζονται.

Επίσης, μια γάτα μπορεί να κολλήσει αν έρθει σε επαφή με γάτα-φορέα, η οποία μεταδίδει τον ιό χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα, μέσω άψυχων αντικειμένων όπως τα ρούχα, οι ταΐστρες, οι ποτίστρες ή άλλα αντικείμενα.

Όταν ένας κηδεμόνας εντοπίσει συμπτώματα, η άμεση επικοινωνία με τον κτηνίατρο είναι καθοριστική.

Γι’ αυτό, ο κύριος Γινάργυρος επισημαίνει ότι αν παρατηρήσετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα στη γάτα σας, επικοινωνήστε άμεσα με τον κτηνίατρό σας. Έτσι, θα γίνουν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις και θα χορηγηθεί η απαιτούμενη αγωγή το συντομότερο δυνατό.

Στην πάθηση αυτή, εκτός από τη θεραπεία, ιδιαίτερα σημαντική είναι και η γενικότερη φροντίδα του ζώου. Για παράδειγμα, οι οφθαλμικές και ρινικές εκκρίσεις θα πρέπει να καθαρίζονται τακτικά, ενώ τα μάτια να ενυδατώνονται με κατάλληλους ορούς κ.ά.

Η πρόληψη αποτελεί σημαντικό μέρος της αντιμετώπισης της νόσου, ιδιαίτερα σε χώρους όπου ζουν πολλές γάτες.

Όσον αφορά στην πρόληψη της νόσου, αναφέρει ο κτηνίατρος, το σημαντικότερο ίσως μέτρο είναι ο εμβολιασμός στην κατάλληλη ηλικία. Από εκεί και πέρα, ιδιαίτερα σε μεγάλες ομάδες γατιών, όταν αντιλαμβανόμαστε ότι κάποια από αυτές νοσεί, θα πρέπει να απομονώνεται. Ιδανικά σε δωμάτιο με επιφάνειες που απολυμαίνονται εύκολα και να έχει τα δικά της αντικείμενα (bowl, σεντόνια κ.ά.).

Ο κτηνίατρος, Ελευθέριος Γινάργυρος

⃰ Ο κύριος Ελευθέριος Γινάργυρος είναι πτυχιούχος της Κτηνιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Έχει κάνει πρακτική άσκηση σε κλινικές μικρών ζώων στην Αμερική και μετεκπαίδευση στην ακτινολογία, ενώ έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην παθολογία των μικρών ζώων, αλλά και στη χειρουργική.

Έχει συμμετάσχει σε πρακτικά σεμινάρια πάνω στην τραυματιολογία, την ορθοπεδική και τη χειρουργική μαλακών μορίων.

Είναι ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου (Π.Κ.Σ.) και της Ελληνικής Εταιρείας Κτηνιατρικής Ζώων Συντροφιάς (ΕΛ.Ε.Κ.Ζ.Σ.). Όπως και της Εθελοντικής Δράσης Κτηνιάτρων Ελλάδας (Ε.Δ.Κ.Ε.), η οποία προσφέρει βοήθεια σε ζώα που βρίσκονται σε περιοχές όπου δεν υπάρχει κτηνιατρική φροντίδα.

Loading

Play