Το περπάτημα είναι ένας απλός τρόπος να εντάξουμε τη σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητά μας, ενώ μπορεί να συμβάλει και στην καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Το πρωινό και το βραδινό περπάτημα έχουν διαφορετικά πιθανά οφέλη, ανάλογα με το πότε παρατηρείται αύξηση της γλυκόζης και τις ανάγκες κάθε ανθρώπου.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές, η χρονική στιγμή που περπατάμε μπορεί να έχει μικρότερη σημασία από το να κινούμαστε συστηματικά, ιδιαίτερα μετά τα γεύματα.
Πρωινό περπάτημα: Τι είναι το «φαινόμενο της αυγής»;
Τα επίπεδα γλυκόζης μπορεί να είναι αυξημένα το πρωί, ακόμη και έπειτα από αρκετές ώρες χωρίς φαγητό. Ένα φαινόμενο που ονομάζεται «φαινόμενο της αυγής» (dawn phenomenon) σχετίζεται με ορμονικές αλλαγές που δίνουν εντολή στο ήπαρ να απελευθερώσει περισσότερη γλυκόζη, προετοιμάζοντας τον οργανισμό για την αφύπνιση.
Στα άτομα με διαβήτη, ο οργανισμός μπορεί να μην παράγει αρκετή ινσουλίνη για να αντιμετωπίσει αυτή την αύξηση. Έρευνα στο BioMed Research International έχει δείξει ότι 30 λεπτά μέτριας αερόβιας άσκησης πριν από το πρωινό μπορούν να περιορίσουν την πρωινή αύξηση του σακχάρου σε άτομα με διαβήτη τύπου 2. Η πρωινή άσκηση έχει επίσης συσχετιστεί με καλύτερο συνολικό έλεγχο της γλυκόζης μέσα στην ημέρα.
Επιπλέον, για πολλούς ανθρώπους είναι ευκολότερο να διατηρήσουν μια σταθερή ρουτίνα άσκησης το πρωί, πριν ξεκινήσουν οι υποχρεώσεις της ημέρας.
Βραδινό περπάτημα: Λιγότερες αυξήσεις μετά το φαγητό
Το περπάτημα μετά το βραδινό γεύμα μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό της μεταγευματικής αύξησης του σακχάρου. Μάλιστα, ακόμη και ένας περίπατος διάρκειας 10 λεπτών μετά το δείπνο ενδέχεται να βοηθήσει. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο μετά το βραδινό, καθώς για ορισμένους ανθρώπους αποτελεί το μεγαλύτερο ή το πιο πλούσιο σε υδατάνθρακες γεύμα της ημέρας.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα σημεία που χρειάζονται προσοχή. Η έντονη άσκηση πολύ κοντά στην ώρα του ύπνου μπορεί να επηρεάσει την ποιότητά του. Παράλληλα, σε άτομα με διαβήτη τύπου 1 ή σε όσους χρησιμοποιούν ινσουλίνη, η άσκηση αργά μέσα στην ημέρα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Τελικά, ποια ώρα είναι καλύτερη;
Η απάντηση εξαρτάται από το πότε αυξάνεται το σάκχαρο, το πρόγραμμα, τη φαρμακευτική αγωγή και τις συνήθειες ύπνου κάθε ανθρώπου. Αν οι πρωινές τιμές είναι συχνά αυξημένες, το περπάτημα το πρωί μπορεί να είναι μια χρήσιμη επιλογή. Αντίστοιχα, όταν παρατηρούνται αυξήσεις μετά το βραδινό, ένας σύντομος περίπατος μετά το γεύμα μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμος.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι η συνέπεια. Αν δεν είναι εφικτό να περπατάμε μετά από κάθε γεύμα, μπορούμε να ξεκινήσουμε με 10 λεπτά μετά από όσα γεύματα μάς εξυπηρετούν. Τα δεδομένα για την ιδανική ώρα, διάρκεια και ένταση της άσκησης δεν είναι ακόμη οριστικά, επομένως η ρουτίνα χρειάζεται να προσαρμόζεται στις προσωπικές ανάγκες, ιδιαίτερα για άτομα με διαβήτη ή που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή.
