Όταν η εργασία δεν εξαντλεί, αλλά αδειάζει από ενδιαφέρον, μπορεί να μην μιλάμε για burnout αλλά για rust-out. Η κατάσταση αυτή συνδέεται με πλήξη, στασιμότητα και αίσθηση ότι οι ικανότητες μένουν αναξιοποίητες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στη ΔΕΘ — Δείτε το videoΌταν μιλάμε για εργασιακή εξουθένωση, συνήθως φανταζόμαστε έναν άνθρωπο που βρίσκεται διαρκώς σε ένταση και πίεση. Πολλά emails, ατελείωτες υποχρεώσεις, deadlines και ένα μυαλό που δεν σταματά ποτέ. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη: τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει αρκετή δουλειά ή όταν όλα έχουν αποκτήσει έναν ίδιο ρυθμό; Όταν κάθε ημέρα μοιάζει με την προηγούμενη, οι εργασίες επαναλαμβάνονται και νιώθετε ότι οι δυνατότητές σας δεν αξιοποιούνται; Τότε ίσως δεν βιώνετε burnout, αλλά αυτό που τα τελευταία χρόνια ονομάζεται rust-out.
Ο όρος περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία ένας εργαζόμενος νιώθει συνεχώς υποαπασχολούμενος ή πνευματικά υποκινημένος. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν κάνει τίποτα. Μπορεί να εργάζεται κανονικά, να ολοκληρώνει τις υποχρεώσεις του και να δείχνει απολύτως λειτουργικός. Απλώς… δεν τον ενδιαφέρει πια.
Και εδώ βρίσκεται η βασική διαφορά από το burnout. Στο burnout κάποιος αισθάνεται ότι έχει πάρα πολλά να κάνει και δεν αντέχει άλλο. Στο rust-out η αίσθηση είναι πως κάνει πολύ λίγα πράγματα που πραγματικά τον ενδιαφέρουν ή τον εξελίσσουν. Μπορεί να βρίσκεται καθημερινά στο γραφείο, αλλά να νιώθει ότι επαγγελματικά έχει σταματήσει να κινείται.
Το rust-out συνδέεται με πλήξη, έλλειψη πρόκλησης και σταδιακή απώλεια ενδιαφέροντος για τη δουλειά. Δεν είναι πάντα εύκολο να το αναγνωρίσει κανείς, επειδή ο εργαζόμενος μπορεί να φαίνεται τυπικά λειτουργικός.
Κάνετε τη δουλειά σας, αλλά χωρίς ενέργεια
Δεν έχετε απαραίτητα κακή απόδοση. Απλώς ο ενθουσιασμός έχει χαθεί. Δεν προτείνετε πια ιδέες, δεν προσφέρεστε για νέα projects και περιορίζεστε ακριβώς σε όσα απαιτούνται, ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα. Η αναβλητικότητα μπορεί επίσης να γίνει καθημερινή συνήθεια.
Κοιτάτε συνεχώς το ρολόι
Οι ώρες μοιάζουν ατελείωτες. Περιμένετε να φτάσει η στιγμή που θα φύγετε και οι καθημερινές εργασίες σας φαίνονται μονότονες και χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε το πρωί είναι πόσες ώρες μένουν μέχρι να σχολάσω;, ίσως χρειάζεται να αναρωτηθείτε γιατί.
Έχει εξαφανιστεί η περιέργειά σας
Κάποτε θέλατε να μάθετε περισσότερα, να δοκιμάσετε κάτι καινούργιο ή να αναλάβετε μια διαφορετική ευθύνη. Τώρα δεν σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Η απώλεια της επαγγελματικής περιέργειας είναι ένα από τα πιο εύκολα σημάδια που μπορεί να περάσουν απαρατήρητα.
Έχετε γίνει πιο κυνικοί
Όταν νιώθετε ότι η δουλειά σας δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, μπορεί σταδιακά να αρχίσετε να αποστασιοποιείστε. Μικρά προβλήματα σας ενοχλούν περισσότερο, οι συνάδελφοι σάς κουράζουν και ίσως σκέφτεστε: Για ποιο λόγο να προσπαθήσω περισσότερο;
Το σημαντικό, λοιπόν, είναι να αναγνωρίσετε τι πραγματικά σας κινητοποιεί και τι σας αποθαρρύνει στη δουλειά σας. Από εκεί και πέρα, μικρές αλλαγές, νέες ευκαιρίες και διαφορετικές προκλήσεις μπορούν να κάνουν την καθημερινότητά σας πιο ενδιαφέρουσα και δημιουργική. Μην φοβάστε να αναζητήσετε νέους τρόπους εξέλιξης· ακόμη και ένα μικρό βήμα μπορεί να σας βοηθήσει να ξαναβρείτε το ενδιαφέρον και την ενέργειά σας στη δουλειά.
* Πηγή: Vita
Πηγή περιεχομένου: in.gr
