Η Ευρώπη επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από την Κίνα στις κρίσιμες πρώτες ύλες, όμως δεν έχει ακόμη διαμορφώσει τη ζήτηση και τους μηχανισμούς που χρειάζονται για να απορροφηθεί η ευρωπαϊκή παραγωγή. Αυτό το παράδοξο ανέδειξε ο Executive Chairman της METLEN, Ευάγγελος Μυτιληναίος, σε συνέντευξη στους Financial Times, με το γάλλιο να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Η METLEN σχεδιάζει ετήσια παραγωγή έως 50 τόνων γαλλίου, ποσότητα που, σύμφωνα με την εταιρεία, θα μπορούσε να καλύψει ολόκληρη τη σημερινή ευρωπαϊκή ζήτηση. Η παραγωγή αναμένεται να ξεκινήσει από το επόμενο έτος, ενώ το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της εταιρείας είναι το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος παραγωγής, που σήμερα διαμορφώνεται κάτω από τα 300 δολάρια ανά κιλό, την ώρα που η τιμή στην Ευρώπη ξεπερνά τα 3.000 δολ. ανά κιλό. Παράλληλα, στόχος είναι η περαιτέρω μείωση του κόστους στα 100 δολάρια ανά κιλό, ώστε η METLEN να παραμείνει ανθεκτική ακόμη και αν αυξηθεί σημαντικά η κινεζική προσφορά και υποχωρήσουν οι τιμές.
Ο κ. Μυτιληναίος σημείωσε ότι, παρότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα, δεν έχει ακόμη δημιουργήσει τους αναγκαίους μηχανισμούς χρηματοδότησης, ζήτησης και μακροπρόθεσμων εμπορικών δεσμεύσεων που θα κρατήσουν την ευρωπαϊκή παραγωγή στην ευρωπαϊκή αγορά. Όπως ανέφερε, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να προτιμούν το φθηνότερο κινεζικό προϊόν, ενώ οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία κινούνται πιο αποφασιστικά για την ασφάλεια των δικών τους εφοδιαστικών αλυσίδων.
Χωρίς οργανωμένη ευρωπαϊκή ζήτηση, η διεθνής αγορά εμφανίζεται ήδη πιο έτοιμη να απορροφήσει την παραγωγή της METLEN. Περίπου το 25% της σχεδιαζόμενης παραγωγής έχει ήδη πωληθεί σε αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας, ενώ εξετάζονται ακόμη δύο πιθανές συμφωνίες με αγοραστές εκτός Ευρώπης.
Σύμφωνα με τους FT, το γάλλιο είναι στρατηγικής σημασίας πρώτη ύλη, με κρίσιμες εφαρμογές σε ημιαγωγούς, Τεχνητή Νοημοσύνη, δορυφόρους, ραντάρ και αμυντικά συστήματα. Η περίπτωση της METLEN αναδεικνύει μια ευρύτερη ευρωπαϊκή πρόκληση: η ήπειρος διαθέτει τη δυνατότητα ανταγωνιστικής παραγωγής κρίσιμων πρώτων υλών, αλλά χρειάζεται σταθερή ζήτηση, χρηματοδότηση και μακροπρόθεσμες εμπορικές δεσμεύσεις για να μεταφραστεί αυτή η παραγωγή σε πραγματική στρατηγική αυτονομία.
