Ανασκόπηση των ιστορικών συλλήψεων μελών της βρετανικής βασιλικής οικογένειας και της πρόσφατης υπόθεσης του Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ. Η σύλληψη του Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ, αδελφού του βασιλιά Καρόλου Γ΄, λόγω υποψίας κατάχρησης δημόσιου αξιώματος, αιφνιδίασε την κοινή γνώμη. Η διεθνής ειδησεογραφία χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτή χωρίς προηγούμενο, καθώς δεν έχει υπάρξει άλλη σύλληψη μέλους της βρετανικής βασιλικής οικογένειας στη σύγχρονη εποχή. Ωστόσο, η ιστορική πορεία της μοναρχίας αποδεικνύει ότι οι συλλήψεις βασιλικών προσώπων δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο — τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα.
Από τον Κάρολο Α΄ έως τις αρχές του 18ου αιώνα, η τελευταία σύλληψη ενός βασιλικού προσώπου που προβάλλεται είναι αυτή του Καρόλου Α΄ (1625-1649) από τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις το 1646, γεγονός που οδήγησε στην εκτέλεσή του το 1649. Παρά την μοναδικότητα αυτού του γεγονότος, δεν ήταν η τελευταία φορά που βασιλικό πρόσωπο οδηγήθηκε υπό κράτηση. Από τη Νορμανδική κατάκτηση του 1066 έως τις αρχές του 18ου αιώνα, καταγράφηκαν 58 συλλήψεις μελών της αγγλικής — και αργότερα βρετανικής — βασιλικής οικογένειας: 34 άνδρες και 24 γυναίκες. Οι τύχες τους διέφεραν δραματικά: 19 αφέθηκαν ελεύθεροι, ένας κατάφερε να αποδράσει, 12 πέθαναν στη φυλακή, 21 εκτελέστηκαν, τρεις εξαφανίστηκαν και δύο δολοφονήθηκαν.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ δεν είναι ο πρώτος αδελφός βασιλιά που συλλαμβάνεται. Μια γνωστή περίπτωση είναι αυτή του Γεωργίου, Δούκα του Κλάρενς, αδελφού του Εδουάρδου Δ΄, ο οποίος κατηγορήθηκε για προδοσία και εκτελέστηκε στον Πύργο του Λονδίνου το 1478. Η τελευταία σύλληψη εν ενεργεία βασιλικού προσώπου έλαβε χώρα το 1554 με τη φυλάκιση της Ελισάβετ Α΄ από την ετεροθαλή αδελφή της, Μαρία Α΄.
Οι συλλήψεις των βασιλικών προσώπων, που κατηγορούνταν συχνά για προδοσία ή συνωμοσία, καταδεικνύουν μια μακρά παράδοση που έφτασε μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, όταν καταγράφηκε η τελευταία φυλάκιση μέλους της βασιλικής οικογένειας, αυτή της Σοφίας Δωροθέας του Τσέλε, το 1694.
Η πρόσφατη υπόθεση του Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ, επομένως, δεν συνιστά εξαίρεση στην ιστορία των συλλήψεων βασιλικών προσώπων αλλά μια ακόμη προσθήκη σε μια μακρά και συχνά βίαιη ιστορία.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
