Δοκιμάστε να γαργαλήσετε ένα γοριλάκι και θα ακούσετε το γέλιο του να θυμίζει αυτό ενός ανθρώπινου παιδιού: το γέλιο είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των ανθρώπων και των κοντινών συγγενών τους, όπως οι χιμπατζήδες, οι γορίλες και οι ουραγκοτάγκοι.
Μια πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει ότι οι ήχοι του γέλιου που παράγουν οι άνθρωποι και οι ανθρωποειδείς πίθηκοι ακολουθούν ένα παρόμοιο μοτίβο, κάτι που υποδηλώνει ότι αυτή η ικανότητα υπάρχει εδώ και 15 εκατομμύρια χρόνια, από την εποχή του τελευταίου κοινού προγόνου.
Οι βρετανοί ερευνητές που δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο Communications Biology, παρέχουν νέα στοιχεία για την εξέλιξη του γέλιου και των φωνητικών ικανοτήτων του Homo sapiens. Η ανακάλυψη αυτή φωτίζει την ιστορία της ανθρώπινης επικοινωνίας.
Η ομάδα της Κιάρα ντε Γκρεγκόριο ανέλυσε 140 ηχογραφήσεις γέλιου από διάφορα είδη, όπως νήπια, ουρακοτάγκους, γορίλες και χιμπατζήδες. Η ανάλυση αποκάλυψε ότι τα γέλια τους έχουν παρόμοιες ρυθμικές δομές.
Αν και ο βασικός ρυθμός του γέλιου παραμένει κοινός, οι ερευνητές σημειώνουν ότι το ανθρώπινο γέλιο διαφοροποιείται ανάλογα με το κοινωνικό περιβάλλον, εκφράζοντας διαφορετικά συναισθήματα και προθέσεις.
Η μελέτη προτείνει ότι οι φωνητικές ικανότητες των ανθρώπων εξελίσσονται σταδιακά και όχι ξαφνικά, ενισχύοντας την ιδέα ότι οι άνθρωποι είναι μέρος ενός εξελικτικού συνεχούς.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
