Ανοικτό άφησε το ενδεχόμενο να υπάρξουν έως και 18 ακόμη θύματα από τη φονική φωτιά στο Μάτι, η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018, Κάλλι Αναγνώστου.
Συμπληρώνονται σήμερα οκτώ χρόνια από την τραγωδία, που άφησε πίσω της 104 νεκρούς, πολλούς εγκαυματίες και ανεπούλωτα σημάδια στη συλλογική μνήμη. Ωστόσο, όσοι την έζησαν και οι συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να μην αισθάνονται δικαιωμένοι.
«Δεν είμαστε δικαιωμένοι, δεν θα μπορούσαμε να είμαστε δικαιωμένοι, εφόσον γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλές ακόμα πτυχές αυτής της αλήθειας που αφορούν και στον τρόπο με τον οποίο καήκαμε και στον τρόπο με τον οποίο πέθαναν οι άνθρωποί μας και μεταξύ αυτών, ναι και αρκετοί αταυτοποίητοι, τα υπολείμματα των οποίων βρίσκονται σε έναν ομαδικό τάφο στο κοιμητήριο της Νέας Μάκρης και για τους οποίους ζητούμε να γίνει διερεύνηση», δηλώνει στο Orange Press Agency η κ. Αναγνώστου.
Καθώς κάνει τη διαδρομή όπου εκτυλίχθηκαν τα τραγικά γεγονότα εκείνης της ημέρας, δείχνει ένα από τα σημεία όπου βρήκαν καταφύγιο οι άνθρωποι και ένα από τα σημεία στα οποία έμειναν να ελπίζουν, ενώ από πίσω τους, όπως λέει, εξελισσόταν πραγματικός πόλεμος.
«Δεν υπήρχε σημείο στο οποίο να μην βρίσκεται ένας άνθρωπος και αρκετοί ήταν και μέσα στη θάλασσα: Άνθρωποι οι οποίοι είχαν διαφύγει του κινδύνου, άνθρωποι που είχαν ήδη καεί και άνθρωποι που μπαίνοντας μέσα στη θάλασσα προσπαθούσαν να δροσιστούν από τα εγκαύματα τους. Όχι, δεν το αποφάσισα (σ.σ. να μπει η ίδια), δεν το σκέφτηκα καν. Ήξερα ότι έτσι και μπω μέσα στη θάλασσα, δεδομένου του πόσο εκτενή ήταν τα εγκαύματά μου, δεν θα έβγαινα. Και δεν ήθελα να είναι αυτή η τελευταία εικόνα του παιδιού μου. Να με δει να, να σβήνω εκεί».
Δεν υπήρχε σημείο στο οποίο να μην βρίσκεται ένας άνθρωπος και αρκετοί ήταν και μέσα στη θάλασσα
Η πρόεδρος του Συλλόγου υποστηρίζει στη συνέχεια ότι υπάρχουν σοβαρές αναντιστοιχίες ανάμεσα στην πραγματικότητα και σε όσα έφτασαν τελικά στις δικαστικές αίθουσες, τονίζοντας ότι από την αρχή γνώριζαν πως ο αριθμός των θυμάτων δεν ήταν ο επίσημος, ούτε ως προς τους νεκρούς ούτε ως προς τους εγκαυματίες.
«Δυστυχώς, στο δικαστήριο αναφερόμαστε μόλις 134 άνθρωποι, 102 νεκρά θύματα και 32 εγκαυματίες θύματα. Στην πραγματικότητα είμαστε πολύ περισσότεροι. Δεν ξέρω αν έγινε επιλεκτικά, δεν ξέρω αν έγινε επιδεικτικά. Δεν ξέρω καν αν έγινε κατά λάθος», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι, εάν είχαν υποβληθεί όλα τα στοιχεία στα δικαστήρια, τότε δεν θα μπορούσαν να μιλούν για πλημμέλημα.
Αναφερόμενη στο πώς η υπόθεση του ομαδικού τάφου έμενε για χρόνια στο σκοτάδι, εξηγεί τα εμπόδια που αντιμετώπισαν αλλά και όσα προέκυψαν στη συνέχεια από τις αποκαλύψεις.
«Υπήρχε φημολογία για την ύπαρξη του τάφου εξ αρχής. Το θέμα είναι όμως ότι καταρχάς οι ίδιοι τότε δεν μπορούσαμε να ξέρουμε με βεβαιότητα, και ήταν και ένα πολύ δύσκολο θέμα προκειμένου κάποιος από εμάς σε ατομικό επίπεδο να μπορέσει να εκκινήσει. Αναφερθήκαμε αρκετές φορές βέβαια γι αυτό σε διάφορους φορείς και στην αστυνομία, ακόμα και στον ανακριτή και στα δικαστήρια τα ίδια με τις καταθέσεις μας».
Στη συνέχεια λέει ότι μέσα στη δικογραφία δεν υπήρξε ποτέ αναφορά, τουλάχιστον στο μεγάλο μέρος της που πήραν στα χέρια τους και διάβασαν, ενώ και κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας δεν υπήρξε ξανά καμία αναφορά. «Για την ακρίβεια, ήταν σαν να μην έγινε ποτέ έστω και η κατάθεσή μας για αυτό, για να οριστεί μια όποια διερεύνησή του».
Όταν πλέον συγκροτήθηκαν και ως σύλλογος, αποφάσισαν ότι είναι κάτι που μπορούν να προσεγγίσουν διαφορετικά ως νομικό πρόσωπο και γι’ αυτό απευθύνθηκαν σε υπηρεσίες, στη ΔΑΕΕ (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού) και σε ιατροδικαστικές υπηρεσίες, ζητώντας να λάβουν γνώση για οποιοδήποτε έγγραφο αφορά τον ομαδικό τάφο. «Και βρήκαμε. Και το λέω αυτό με αυτό τον τρόπο, γιατί αν τα βρήκαμε εμείς με απλά αιτήματα, διανοήστε πόσα περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν βρει οι ίδιοι και πόσο πιο γρήγορα θα μπορούσαν να τα είχαν βρει; Η ΔΑΕΕ είναι υπηρεσία της Πυροσβεστικής».
Ο ομαδικός τάφος βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του κοιμητηρίου της Νέας Μάκρης και εξωτερικά μοιάζει με ταπεινό μνήμα. Πάνω του αναγράφεται η λιτή επιγραφή: «και με το φως της κάθε μέρας ρωτάμε Τι, Πώς και Γιατί, 23-07-2018».
Όπως δηλώνει η κ. Αναγνώστου, το βασικό ερώτημα γύρω από τον τάφο είναι πόσα διαφορετικά μέλη ανθρώπων υπάρχουν τελικά και αν ισχύει όσα είδαν σε κάποια έγγραφα, ότι έχουν ενταφιαστεί μαζί με ζωικά υπολείμματα και άλλα αντικείμενα που δεν αναζητήθηκαν.
Στο δεύτερο σκέλος του αιτήματός τους, θέλουν να διαπιστώσουν ότι ακολουθήθηκαν όλες οι διαδικασίες ταυτοποίησης θυμάτων συνολικά και σε σχέση με τις λίστες αγνοουμένων που υπήρξαν.
«Εάν έγινε συσχετισμός, αν προσπάθησαν να γίνει διερεύνηση, αν υπήρξαν συνδέσεις ή όχι. Και επίσης έχουμε θέσει αίτημα για τη διερεύνηση και μιας άλλης σορού που αφορά γυναίκα που βρέθηκε με εγκαύματα, πνιγμένη όμως. Είχε μεταφερθεί στο νεκροτομείο Σχιστού. Από εκεί ενταφιάστηκε κάποια στιγμή, χωρίς να υπάρξει αναφορά οικείου και ταυτότητας δικής της και σύμφωνα με τα ευρήματα είναι και αυτή δικό μας θύμα. Αναλόγως της διερεύνησης που ελπίζουμε να γίνει, ενδέχεται να αφορά 14 με 18 επιπλέον θύματα. Δεν μπορείς να μιλάς λοιπόν για δικαίωση. Όχι, όταν υπάρχουν θαμμένες αλήθειες», τονίζει η ίδια.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
