Το Διεθνές Φεστιβάλ Αναλόγιο διεξάγεται από 22 έως 26 Σεπτεμβρίου στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», με κεντρικό θέμα το Another world is possible. Το φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας, βρίσκεται ήδη στην τρίτη δεκαετία της πορείας του και έχει προγραμματίσει 25 εκδηλώσεις.
Τρεις θεατρικοί συγγραφείς, ανάμεσά τους ένας 17χρονος, και τρεις σκηνοθέτες μιλούν για το φεστιβάλ που συνδέεται με τη δραματουργία, το θέατρο και τη σύγχρονη ελληνική γραφή, επιμένοντας πως Another world is possible.
Παύλος Τσακαλίδης: Στα 17 μου είναι ένας συνεχής αγώνας να πείσω ότι δεν γράφω από χόμπι
Ο 17χρονος Παύλος Τσακαλίδης από την Καβάλα είναι θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός. Σύμφωνα με την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδας, το συγγραφικό του έργο έχει διακριθεί σε πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς. Παράλληλα, δραστηριοποιείται στο κοινωνικό θέατρο, όπου εμψυχώνει και συντονίζει εθελοντικά θεατρικό εργαστήριο για άτομα τρίτης ηλικίας. Το έργο του BURN OUT παρουσιάζεται την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, από τις 19:00 έως τις 19:50.
Για έναν 17χρονο συγγραφέα που μεγαλώνει στην επαρχία, το «Αναλόγιο» λειτουργεί σαν δίαυλος ανάμεσα σε ένα απλό κείμενο και σε έναν ζωντανό οργανισμό, όπως είναι η σκηνική παρουσίαση, λέει ο ίδιος. Προσθέτει ακόμη ότι τον χώρο της θεατρικής γραφής τον ανακάλυψε «στα τοπία που απανθρακώνονται κάθε καλοκαίρι» και στην οργή των ανθρώπων της ηλικίας του, από τους οποίους ζητείται να γίνουν η «ελπίδα αυτού του τόπου» φυτεύοντας πάνω σε καμένη γη.
Όταν ρωτήθηκε πόσο εύκολο είναι σήμερα για έναν μη καταξιωμένο θεατρικό συγγραφέα να επιμείνει στο όραμά του, ο ίδιος απάντησε πως πρόκειται για «έναν συνεχόμενο αγώνα», ιδιαίτερα όταν είναι μόλις 17 ετών, πηγαίνει ακόμη σχολείο και προσπαθεί να αρθρώσει τον δικό του λόγο. Όπως είπε, ενώ μέσα του ήταν ξεκάθαρο ότι η συγγραφή, η σκηνοθεσία και το θέατρο είναι αυτά που θέλει να σπουδάσει και να ακολουθήσει ως κύριο επάγγελμα, συχνά το περιβάλλον του το αντιμετώπιζε με υποτιμητική συγκατάβαση, σαν ένα «απλό χόμπι της ηλικίας» που κάποια στιγμή θα περάσει.
Μέσα στην καθημερινότητα που τρέχει με ρυθμούς fast forward και αποτιμά τα πάντα με όρους παραγωγικότητας, για εκείνον η συγγραφή γίνεται μηχανισμός επιβίωσης. «Είναι η μόνη στιγμή που μπορείς να πατήσεις “παύση”, να πάρεις μια ανάσα και να αφουγκραστείς τι συμβαίνει γύρω σου, αλλά και μέσα σου», λέει. Ο ίδιος πιστεύει ότι «Another world is possible», αλλά μόνο αν ξεπεραστεί το συλλογικό «burnout», αυτή η χρόνια εξάντληση που οδηγεί σε αδράνεια, και αν γίνει κατανοητό πως ο άλλος κόσμος δεν θα έρθει μαγικά ούτε μέσα από ψηφιακά συνθήματα και hashtags συμπαράστασης. «Θα γίνει πραγματικότητα μόνο όταν αποφασίσουμε να λερώσουμε τα χέρια μας για να τον διεκδικήσουμε», σημειώνει.
Κατερίνα Λουκίδου: Οι ιδέες συνθλίβονται ανάμεσα σε πιεστικές υποχρεώσεις και δραπετεύουν απίθανες στιγμές
Η Κατερίνα Λουκίδου λέει ότι το Φεστιβάλ Αναλόγιο είναι ένας από τους ελάχιστους θεσμούς ανάδειξης νέων ελληνικών έργων, με πολύ μεγάλη ιστορία. Η επιλογή του έργου της «Αναμονή», σε σκηνοθεσία της Αναστασίας Κουμίδου, που θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου από τις 20:00 έως τις 20:55, την τιμά και τη χαροποιεί ιδιαίτερα. Προσδοκά το έργο να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται, να αγγίξει όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται και εύχεται να βρει τον δρόμο του για παράσταση. Η ίδια ασχολείται με τη θεατρική γραφή από το 2006.
Η συγγραφή, όπως λέει, θα έπρεπε από μόνη της να επιτρέπει σε κάποιον να τα βγάζει πέρα, όμως αυτό δεν συμβαίνει. «Έτσι, οι ιδέες συνθλίβονται ανάμεσα σε άλλες πιεστικές υποχρεώσεις και, όταν δεν αντέχουν άλλο, δραπετεύουν στα πιο απίθανα σημεία, στις κυλιόμενες σκάλες του μετρό, στην ουρά του ταμείου στο σούπερ μάρκετ, στη στιγμή που βάζουμε σταγόνα στο μάτι ή βουλιάζοντας στο μαξιλάρι», λέει. Σε αυτή τη συνθήκη, θεωρεί αδύνατο να μη λυγίσει ένας νέος καλλιτέχνης και σημειώνει πως πολλοί δεν ανασηκώνονται ποτέ. Η μόνη εμψύχωση, όπως λέει, είναι οι φωτεινοί άνθρωποι που εμφανίζονται στη ζωή τους για να τους στηρίξουν, είτε μέσα είτε έξω από τη δημιουργική διαδικασία, μαζί με την αγάπη που λειτουργεί επουλωτικά και ως ώθηση.
Τασούλα Τσιλιμένη: Η τέχνη σε όλες της τις μορφές δεν είναι αμειβόμενη, αυτό το ξέρει καλά ο καθένας και η κάθε μία
Η Τασούλα Τσιλιμένη, λογοτέχνης και ομότιμη καθηγήτρια Παιδικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, βλέπει ως προβληματική για τους λιγότερο γνωστούς δημιουργούς τη συχνή και επίμονη προβολή γνωστών φωνών από έντυπα και ψηφιακά μέσα. Το έργο της «Μάνα Λέω» θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, από τις 19:00 έως τις 19:45. Η ίδια λέει ότι η τέχνη σε όλες τις μορφές της δεν είναι αμειβόμενη και πως αυτό το γνωρίζουν καλά όλοι και όλες. Όπως αναφέρει, είναι η εσωτερική ανάγκη που ωθεί τους καλλιτέχνες να αντλούν χρόνο από το πηγάδι της καθημερινότητας, η οποία συχνά, για λόγους επιβίωσης, απαιτεί παράδοση άνευ όρων στην εξάντληση όλων των ορίων χρόνου. Προσθέτει ότι τη συγκινούν και τη στηρίζουν οι προσπάθειες φορέων και προσώπων που επιδιώκουν την αντικειμενικότητα, την ποιότητα και έχουν ανοιχτό ορίζοντα, άνθρωποι που ακούν με προσοχή και θέλουν να μοιραστούν νέες μορφές έκφρασης, κάτι που, όπως λέει, αποδεικνύουν οι άνθρωποι του Φεστιβάλ Αναλόγιο.
Φίλια Δενδρινού: Ζητείται ενσυναίσθηση
Η Φίλια Δενδρινού, που έχει κάνει τη δραματουργική επεξεργασία και τη σκηνοθεσία στο έργο της Τ. Τσιλιμένη, λέει ότι συμμετέχει στο φεστιβάλ με τη χαρά του να μοιράζεσαι, να συνεργάζεσαι και να συναντάς ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο και το λογοτεχνικό κείμενο. Συμπληρώνει ότι είναι σπουδαίο το πώς το θέατρο μετουσιώνει το προσωπικό βίωμα του θεατρικού ήρωα σε οικουμενικό βίωμα. Στο ερώτημα τι χρειάζεται πραγματικά ώστε το «Another world is possible», απαντά: «Περισσότερη ενσυναίσθηση».
Ένκε Φεζολλάρι: Η Ιθάκη δεν σε γέλασε
Ο Ένκε Φεζολλάρι, που κάνει τη σκηνοθετική επιμέλεια στο έργο «Οι λέαινες του Θεού» της Ροδής Στεφανίδου, το οποίο παρουσιάζεται την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου από τις 21:30 έως τις 22:15, λέει πως αν δεν έχεις να πληρώσεις το νοίκι σου, το πώς θα βιοποριστείς γίνεται μια πραγματική συντριβή που σε οδηγεί σε άλλες παραμέτρους και επιλογές. Δηλώνει ότι πιστεύει βαθιά στην παιδεία και στον συνδυασμό της ισορροπίας με την επιμονή στα ιδανικά και στα πιστεύω σου. «Κάπου εκεί στο τέλος καταλαβαίνεις ότι η Ιθάκη δεν σε γέλασε», σημειώνει.
Μάνος Καρατζογιάννης: Το θέατρο είναι θρησκεία
Για τον Μάνο Καρατζογιάννη, που σκηνοθετεί το «Αντικελίδι» του Θανάση Νιάρχου, το οποίο παρουσιάζεται την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου από τις 21:00 έως τις 21:45, η αγάπη για το θέατρο μοιάζει με θεολογική πίστη. Όπως λέει, δεν πιστεύεις επειδή προσδοκάς κάτι, αλλά επειδή αυτός είναι ο τρόπος της ζωής σου και δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό. Θυμίζει και τη φράση της Μαρίκας Κοτοπούλη, «Το θέατρο είναι θρησκεία καρδούλα μου», προσθέτοντας πως έτσι ο χώρος και η ανάγκη μπορούν να γεννηθούν μόνο από μέσα.
Ιθύνων νους του φεστιβάλ είναι η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλοι του Αναλογίου και διευθύντρια της Διεύθυνσης Γραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού, Σίσσυ Παπαθανασίου. Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στο analogiofestival.org.
