Αποκαλύψεις του Νταβίντ Ουκλές για το μυθιστόρημά του «Η χερσόνησος των άδειων σπιτιών»

Αποκαλύψεις του Νταβίντ Ουκλές για το μυθιστόρημά του «Η χερσόνησος των άδειων σπιτιών»

Το μυθιστόρημα του Νταβίντ Ουκλές «Η χερσόνησος των άδειων σπιτιών», που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, έχει προκαλέσει αίσθηση στην Ισπανία, 90 χρόνια μετά την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Το έργο, που κέρδισε το Βραβείο Nadal 2024 στη Βαρκελώνη, συνεχίζει να απολαμβάνει μεγάλη κριτική και εμπορική επιτυχία, προβάλλοντας μια τολμηρή φωνή υπέρ της ιστορικής μνήμης και κατά του αναθεωρητισμού.

Ο Ουκλές συνδυάζει στοιχεία μαγικού ρεαλισμού με κοινωνικά και ιστορικά στοιχεία, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου οι ήρωες του βιβλίου είναι ταυτόχρονα φανταστικά και ιστορικά πρόσωπα. Η χρονική συμπύκνωση των γεγονότων και η διαχρονία των αγροτικών τελετουργιών</span είναι μερικές από τις αρετές του έργου, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας συμμετέχει ενεργά στην ιστορία, προσφέροντας μια μοναδική προοπτική.

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα για το φεστιβάλ ιβηρο-αμερικανικής λογοτεχνίας ΛΕΑ, ο Ουκλές μοιράστηκε τις σκέψεις του για την επιτυχία του βιβλίου, αποδίδοντάς την σε μια σύγχρονη πολιτική φωνή που αποφεύγει τις παραδοσιακές αφηγήσεις του πολέμου. «Ο μαγικός ρεαλισμός είναι ένα λογοτεχνικό ρεύμα που για χρόνια είχε υποτιμηθεί»</span, τόνισε, εξηγώντας την πρόκληση της έκδοσης ενός τέτοιου έργου.

Ο Ουκλές, που αφιέρωσε 15 χρόνια στη συγγραφή του βιβλίου, αναγνωρίζει την επιρροή της οικογενειακής του ιστορίας και των παραδόσεων της Ανδαλουσίας στη δημιουργία του. «Ήθελα να συγκεντρώσω όλες τις ιστορίες της οικογένειάς μου σε μία και να δημιουργήσω ένα ‘Ιβηρικό Μακόντο’», δήλωσε, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αλήθειας και της αντικειμενικότητας στην αφήγηση.

Παρά την επιτυχία του, ο Ουκλές εκφράζει ανησυχίες για την ιστορική αναθεώρηση και την πολιτική κατάσταση στην Ισπανία, προειδοποιώντας για τους κινδύνους του αναθεωρητισμού και της λογοκρισίας. «Η Ιστορία απαιτεί αυστηρή επιστημονική ακρίβεια και αυστηρότητα, όχι παραποίηση», καταλήγει.

Loading

Play