Με το βραβείο του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας τιμήθηκαν 21 προσωπικότητες, ανάμεσά τους η Νάνα Μούσχουρη, «για την συμβολή τους στη διασφάλιση ότι η δημοκρατία στη χώρα μας μπόρεσε να ακμάσει, να είναι και να παραμείνει ζωντανή». Η απονομή έγινε με αφορμή τη φετινή Ημέρα της Γερμανικής Ενότητας και ήταν η τελευταία για τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, καθώς η δεύτερη θητεία του εκπνέει σε λίγους μήνες.
«Το γεγονός ότι, παρά τις τραυματικές παιδικές της αναμνήσεις από τη γερμανική κατοχή (στην Αθήνα), η Νάνα Μούσχουρη βοήθησε στην έναρξη μιας διαδικασίας συμφιλίωσης μόλις λίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, συνεχίζει να διαμορφώνει τη γερμανική αντίληψη για την Ελλάδα. Η Νάνα Μούσχουρη πάντα υποστήριζε την ειρήνη και την ελευθερία. Η σημασία αυτών των αξιών αποδεικνύεται επίσης από την εκτεταμένη προσήλωσή της πέρα από το καλλιτεχνικό της έργο: από το 1994 έως το 1999, ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και από το 1993 είναι πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF», ανέφερε ο κ. Σταϊνμάιερ στην αιτιολόγηση της βράβευσης της Ελληνίδας ερμηνεύτριας.
Η διαίρεση της Γερμανίας δεν συνίστατο απλώς σε δύο κάπως ξεχωριστά μισά της χώρας, όπως ακούει κανείς μερικές φορές σε κάποιες ευτελιστικές αφηγήσεις. Ανατολή και Δύση δεν ήταν ουδέτεροι γεωγραφικοί όροι. Αντίθετα, η διαίρεση εμπεδώθηκε από ένα τείχος που χώριζε τη δημοκρατία τη δικτατορία, την ελευθερία από την καταπίεση, το κράτος δικαίου από την αυθαιρεσία. Αυτή η πολιτική διαίρεση ήταν που δίχασε τη χώρα μας, καθώς και ολόκληρη την Ευρώπη», τόνισε ο κ. Σταϊνμάιερ και επισήμανε ότι αυτό που ενώνει τους βραβευθέντες είναι «η επίγνωσή τους αυτής της ιστορίας, της ελευθερίας που κερδήθηκε με κόπο, της δημοκρατίας που κερδήθηκε με κόπο». Η ελευθερία και η δημοκρατία «δεν έρχονται από μόνες τους – και δεν παραμένουν έτσι. Όπως ακριβώς έπρεπε να αγωνιστούν και να κερδηθούν, έτσι πρέπει επίσης να διατηρηθούν και να υπερασπιστούν με αποφασιστικότητα», προσέθεσε ο Γερμανός Πρόεδρος, ενώ ανέφερε ότι, παρά τις αρετές τους, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι παραμένουν ταπεινοί και έχουν στο μυαλό τους το «εμείς» όχι το «εγώ», βασικό στοιχείο, όπως είπε, της δημοκρατίας.
Ο ομοσπονδιακός Πρόεδρος ανέδειξε ακόμη ότι όταν θεσπίστηκε το βραβείο, από τον Πρόεδρο Τέοντορ Χόις, ήταν αδιανόητο ότι κάποτε θα βραβευόταν ένας γιος Ιρανών γονέων, όπως και ότι υπαρχηγός του Ναυτικού μας θα ήταν μια γυναίκα, κόρη Μαροκινών. «Τέτοιες ιστορίες μετανάστευσης και χειραφέτησης γίνονται ολοένα και πιο συνηθισμένες και αντανακλούν κι αυτές αυτό που ονομάζουμε
