«Πρέπει να τολμάς να δεις τα έργα αλλιώς», δηλώνει ο Θέμελης Γλυνάτσης, σκηνοθέτης της νέας παραγωγής της «Άννας Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, η οποία θα παρουσιαστεί από τις 26 Μαρτίου στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος του ΚΠΙΣΝ για έξι παραστάσεις. Η παράσταση εντάσσεται στον θεματικό άξονα 2025/26 της ΕΛΣ «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος» και συνδυάζει τα ιστορικά κοστούμια του Νίκου Γεωργιάδη με τη νέα σκηνογραφική πρόταση του Λέσλι Τράβερς.
Η «Άννα Μπολένα» του Γκαετάνο Ντονιτσέττι, μία από τις πιο εμβληματικές όπερες του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου, αφηγείται την τραγική πτώση της βασίλισσας Άννας στην αυλή του Ερρίκου Η΄, με πολιτικές ίντριγκες και προδοσίες να καθορίζουν τη μοίρα των χαρακτήρων. Από την πρεμιέρα της στο Μιλάνο το 1830 έως τη διάσημη αναβίωσή της από τη Μαρία Κάλλας τη δεκαετία του 1950, η όπερα παραμένει σύμβολο φωνητικής δεξιοτεχνίας και δραματουργικής έντασης.
Στη νέα παραγωγή της ΕΛΣ, η «Άννα Μπολένα» δεν θεωρείται «μνημείο προς αναπαράσταση αλλά ως υλικό προς επανεξέταση». Ο Θέμελης Γλυνάτσης τονίζει ότι το μεγάλο στοίχημα είναι πώς ένα έργο δεσμευμένο σε συγκεκριμένη αισθητική μπορεί να παρουσιαστεί με έναν τρόπο που να αφορά περισσότερο το σύγχρονο κοινό. «Αυτό δεν είναι νομοτέλεια, αλλά πρέπει κανείς να τολμά να δει τα έργα αλλιώς», προσθέτει.
Η παράσταση προτείνει μια ζωντανή διαλεκτική με την ιστορία, όπου οι χαρακτήρες και οι συμβολισμοί δημιουργούν μια μοναδική εμπειρία. Τα ιστορικά κοστούμια του Γεωργιάδη συνδυάζονται με σύγχρονα στοιχεία, αναδεικνύοντας τη σχέση του παλιού με το καινούργιο και την έννοια της αυθεντικότητας.
Η νέα «Άννα Μπολένα» προσκαλεί το κοινό να δει κάθε έργο ως ζωντανό οργανισμό, υπογραμμίζοντας ότι η διάθεση για επανεξέταση είναι το κλειδί για την κατανόηση της τέχνης.
