Η εκατονταετηρίδα του Αργύρη Εφταλιώτη, ενός από τους κορυφαίους πεζογράφους της ελληνικής λογοτεχνίας, συμπίπτει με τα εικοσάχρονα του Ψυχάρη, του σημαντικότερου εκπροσώπου του δημοτικισμού, ο οποίος απεβίωσε το 1929 στο Παρίσι.
Ο Αργύρης Εφταλιώτης, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Κλεάνθης Μιχαηλίδης, γεννήθηκε το 1849 στο Μόλυβο της Μυτιλήνης. Μετά από μια περίοδο εργασίας στην Πόλη, εργάστηκε στα καταστήματα των αδελφών Ράλλη και ταξίδεψε σε πόλεις όπως το Μάντζεστερ, το Λίβερπουλ και τη Βομβάη. Η ζωή του πέρασε στην ξενιτιά και πέθανε στο Αντίμπ της Γαλλίας.
Ο Ψυχάρης θεωρούσε τον Εφταλιώτη δάσκαλό του, γεγονός που αποδεικνύει την επιρροή του στην ελληνική λογοτεχνία. Παρά την απουσία του από την Ελλάδα, ο Εφταλιώτης κατείχε σε βάθος τη δημοτική γλώσσα και την εξέλιξε μέσα από το έργο του, το οποίο θεωρείται υποδειγματικό.
Η γλώσσα του Εφταλιώτη, καθαρή και σμιλεμένη, αποτυπώνει την αυθεντικότητα του λαϊκού λόγου. Ο Ψυχάρης επαίνεσε τη γλωσσική του ικανότητα, θεωρώντας τον πηγή και κανόνα της δημοτικής γλώσσας. Ο Εφταλιώτης, αν και δεν ήταν γλωσσολόγος, είχε αναπτύξει ένα εξαιρετικό γλωσσικό αισθητήριο, επηρεασμένος από τις αφηγήσεις της μητέρας του.
Το έργο του, όπως οι Νησιώτικες Ιστορίες και η Μαζώχτρα, αντικατοπτρίζει την ελληνική ζωή με μοναδικό τρόπο. Αν και δεν φτάνει στο βάθος άλλων μεγάλων λογοτεχνών, η γραφή του Εφταλιώτη διαθέτει μια γλύκα και χάρη που συνεπαίρνουν τον αναγνώστη. Η κληρονομιά του συνεχίζει να εμπνέει τους νέους πεζογράφους, οι οποίοι καλούνται να αντλήσουν από τη δημοτική γλώσσα και να συμβάλουν στη λογοτεχνία μας.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
