Τρεις υποθέσεις μέσα σε λίγες ημέρες έφεραν ξανά στο προσκήνιο το συνεχές της έμφυλης βίας. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) καταδικάζει την ιδιοκτησιακή αντίληψη που αντιμετωπίζει τη γυναίκα, το σώμα, τον χρόνο, τη σεξουαλικότητα, τις σχέσεις και τις επιλογές της ως κτήμα του συντρόφου.
Ο τομέας Κοινωνικής Πολιτικής/Παιδί & Οικογένεια της Συμπαράταξης αναφέρεται στα τρία περιστατικά, σημειώνοντας πως δεν είναι ίδια ούτε είχαν την ίδια κατάληξη, και υπογραμμίζει ότι η γυναικοκτονία δεν είναι «κακιά στιγμή» ούτε «έγκλημα πάθους». Τη χαρακτηρίζει ακραία κατάληξη αυτής της αντίληψης, όπου μια γυναίκα που αρνείται, αντιστέκεται ή αποχωρεί τιμωρείται επειδή διεκδίκησε την κυριότητα της ζωής της.
Γι’ αυτό, αναφέρει, δεν αρκούν οι εκκλήσεις προς τις γυναίκες να «μιλήσουν», να «φύγουν» ή να «καταγγείλουν», καθώς η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται ξανά στις ίδιες. Οι προτροπές αυτές, τονίζει, μένουν κενές όταν δεν συνοδεύονται από συνεκτικό δημόσιο σύστημα πρόληψης, προστασίας και λογοδοσίας.
Η ΕΛΑΣ ζητά τη θεσμική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία στον Ποινικό Κώδικα, ώστε να αποτυπώνονται ρητά το έμφυλο κίνητρο, η ιδιοκτησιακή αντίληψη και η σχέση εξουσίας που παράγουν το έγκλημα. Ζητά επίσης την άμεση και ουσιαστική διερεύνηση κάθε καταγγελίας έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, με ενιαία πρωτόκολλα εκτίμησης κινδύνου και άμεσα μέτρα προστασίας.
Παράλληλα, θέτει ζήτημα ειδικής, ανεξάρτητης διαδικασίας διερεύνησης και πειθαρχικού ελέγχου όταν ο καταγγελλόμενος ανήκει στα Σώματα Ασφαλείας ή σε άλλον κρατικό μηχανισμό, υποστηρίζοντας ότι η ιδιότητα και η στολή δεν μπορεί να λειτουργούν ως ασπίδα ατιμωρησίας. Ζητά ακόμη άμεση απομάκρυνση υπηρεσιακού οπλισμού και περιορισμό της πρόσβασης σε όπλα όταν υπάρχει καταγγελία και τεκμηριωμένη εκτίμηση υψηλού κινδύνου.
Στις προτάσεις της περιλαμβάνει σταθερή δημόσια χρηματοδότηση και επαρκή στελέχωση των συμβουλευτικών κέντρων, των ξενώνων, της γραμμής SOS και των κοινωνικών υπηρεσιών σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των νησιωτικών και απομακρυσμένων περιοχών. Ζητά επίσης ασφαλή και άμεσα διαθέσιμη στέγη για τις γυναίκες και τα παιδιά τους, καθώς και δωρεάν νομική, ψυχοκοινωνική και οικονομική υποστήριξη.
Ανάμεσα στα αιτήματα βρίσκεται και η πλήρως προσβάσιμη υποστήριξη για γυναίκες με αναπηρία, με εξειδικευμένο προσωπικό, κατάλληλες υποδομές και δυνατότητα ισότιμης επικοινωνίας. Η ΕΛΑΣ ζητά, επίσης, συστηματική και υποχρεωτική επιμόρφωση αστυνομικών, δικαστικών, εισαγγελικών, υγειονομικών, εκπαιδευτικών και κοινωνικών λειτουργών, ώστε καμία γυναίκα να μη μένει αβοήθητη απέναντι στην αδράνεια, την αμφισβήτηση ή την ανεπάρκεια των θεσμών.
Επιπλέον, προτείνει την εισαγωγή συνεκτικής, επιστημονικά τεκμηριωμένης και κατάλληλης για κάθε ηλικία Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Εκπαίδευσης από την προσχολική έως τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Όπως σημειώνει, τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν τη συναίνεση, τον σεβασμό των ορίων, την ισότητα των φύλων, την ασφαλή επικοινωνία και την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Τέλος, ζητά διαρκή ψυχοκοινωνική, εκπαιδευτική και υλική υποστήριξη των παιδιών των θυμάτων γυναικοκτονίας, αλλά και όλων των παιδιών που είναι μάρτυρες και ταυτόχρονα θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Το τραύμα, τονίζει, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε φτώχεια, εγκατάλειψη και κοινωνικό αποκλεισμό.
Μεταξύ άλλων, η Συμπαράταξη υπογραμμίζει ότι οι γυναίκες δεν ανήκουν σε κανέναν και πως δεν είναι δική τους ευθύνη να γίνουν καλύτερες στην επιβίωση. Πολιτική ευθύνη της Πολιτείας, αναφέρει, είναι να εγγυηθεί ότι θα μπορούν να ζουν ελεύθερες και ασφαλείς, χωρίς να χρειάζεται πρώτα να αποδείξουν ότι κινδυνεύουν.
Και καταλήγει ότι δεν υπάρχει καμία ανοχή στην έμφυλη βία, καμία ανοχή στις δικαιολογίες περί «κακιάς στιγμής» και καμία ανοχή στις συνθήκες ανισότητας και ιδιοκτησίας που τη γεννούν και τη συντηρούν.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
