Στην πολιτική υπάρχει ο απαράβατος κανόνας ότι πρώτα βουτάμε τη γλώσσα στο μυαλό και σκεφτόμαστε και μετά μιλάμε.
Πολύ περισσότερο όταν οι ομιλούντες είναι κυβερνητικοί βουλευτές και οι πολίτες που τους ακούν βιώνουν καθημερινά στο «πετσί» τους την ακρίβεια, το κόστος των καυσίμων και τη δυσκολία να βγει ο μήνας.
Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Σπύρου Κουλκουδίνα και του Χάρη Θεοχάρη ανέδειξαν ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Ο πρώτος, μιλώντας για την τιμή της βενζίνης, συνέδεσε την αντοχή των πολιτών με την εικόνα της κίνησης στους δρόμους και αναφέρθηκε στην επιλογή των μέσων μαζικής μεταφοράς. Ο δεύτερος μίλησε περί «κακομοίρηδων» και «νοικοκύρηδων», προκαλώντας εύλογες αντιδράσεις. Και οι δύο, αφού πρώτα τα έκαναν… μαντάρα, στη συνέχεια έδωσαν εξηγήσεις και ανασκεύασαν. Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στο αν μια φράση τους απομονώθηκε ή αν μια διατύπωση διορθώθηκε εκ των υστέρων. Το χειρότερο είναι ότι αυτού του είδους οι φράσεις μεγαλώνουν την απόσταση της κοινωνίας με τη Νέα Δημοκρατία λίγους μήνες πριν τις εθνικές εκλογές.
Η επιβεβαίωση της Ντόρας Μπακογιάννη περί αλαζονείας
Πόσο δίκιο είχε τελικά η Ντόρα Μπακογιάννη όταν μίλησε για αλαζονεία υπουργών. Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση εξαπλώθηκε και μεταξύ βουλευτών, δικαιώνοντας διπλά το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ που είχε προτρέψει όσους έχουν «καβαλήσει το καλάμι» να ξεκαβαλικέψουν. Άλλωστε, η αλαζονεία στην πολιτική δεν αρχίζει απαραίτητα από μεγάλες συμπεριφορές. Μπορεί να ξεκινήσει από μια λάθος λέξη, έναν απαξιωτικό χαρακτηρισμό, μια επιπόλαιη απάντηση ή μια αδυναμία να αντιληφθείς πώς ακούγεται αυτό που λες σε έναν πολίτη που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα.
Όπως και να έχει η κυβέρνηση έχει επιχειρήματα να αντιτάξει στην καταστροφολογία της αντιπολίτευσης. Έχει στοιχεία για την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, την απασχόληση και την οικονομία. Ακριβώς γι’ αυτό δεν χρειάζεται να γίνονται δηλώσεις που ακυρώνουν το πολιτικό της πλεονέκτημα και «θολώνουν» το αφήγημά της. Και για να πούμε μια μεγάλη αλήθεια, η κοινωνία δεν ζητά πολιτικούς που θα της χαϊδεύουν τα αυτιά. Ζητά, όμως, πολιτικούς που θα την ακούν. Και αυτή τη διαφορά καλό είναι κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία να την ξαναθυμηθούν.
