Με την Ετήσια Επετηρίδα του Wired για το 2026, το περιοδικό συγκέντρωσε πρόσωπα, θεσμούς, εφευρέσεις και στιγμές που, όπως αναφέρει, έφεραν μια δόση αισιοδοξίας σε μια χρονιά γεμάτη τεχνολογική και πολιτική ένταση. Η επιλογή του Wired κινείται από τον Πάπα μέχρι τον Ζόραν Μαμντάνι, τη Miss Rachel και τον Έλον Μασκ.
Η Κέιτι Ντράμοντ, Global Editorial Director του Wired, γράφει στο εισαγωγικό της σημείωμα ότι «ένα διαδίκτυο καταβροχθισμένο από την τεχνητή νοημοσύνη», η παρακολούθηση «σε κάθε φανάρι» και οι παγκόσμιοι ηγέτες που επιμένουν σε δυστοπικές λύσεις κάνουν εύκολο το συμπέρασμα πως «δεν υπάρχει πλέον χώρος για ιδεαλισμό». Στο ίδιο κείμενο καλεί τους αναγνώστες να μην υποκύψουν.
Η Ντράμοντ ξεχωρίζει και τη νέα γενιά δημιουργών κινηματογράφου που αμφισβητεί τα μεγαθήρια του Χόλιγουντ, εφήβους που συγκρούονται με εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης και επιστήμονες που πετυχαίνουν αποτελέσματα τα οποία παλιότερα έμοιαζαν αδύνατα. Παράλληλα, το Wired παρουσιάζει τη φετινή του επιλογή ως «μια άκρως υποκειμενική, ενίοτε παράλογη, αλλά πάντα γεμάτη ενθουσιασμό» λίστα.
Η συντακτική ομάδα του outlet κατέληξε συνολικά σε 61 κατηγορίες, θέλοντας να υπενθυμίσει όσα διαμόρφωσαν τη χρονιά που πέρασε, με έμφαση και στους ισχυρούς που προβάλλουν μια ατζέντα για ένα καλύτερο αύριο.
Στο πολιτικό πεδίο, το Wired ανέδειξε τον Ζόραν Μαμντάνι ως τον «Πιο Υπερθετικό Δήμαρχο» (Most Superlative Mayor). Ο Μαμντάνι, που έγραψε ιστορία στη Νέα Υόρκη, περιγράφεται ως ο δήμαρχος της ψηφιακής εποχής, σε μια περίοδο όπου οι τοπικές κοινωνίες βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις πιέσεις των τεχνολογικών κολοσσών, των data centers και της τεχνητής νοημοσύνης.
Ο ίδιος κέρδισε, όπως σημειώνει το περιοδικό, την καρδιά και τα κλικ του ίντερνετ με την ατζέντα και τα social media του, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο των τοπικών ηγεσιών στη διαχείριση του τεράστιου ψηφιακού και ενεργειακού αποτυπώματος των εταιρειών τεχνολογίας και το δίλημμα «το ρίσκο μας, η ανταμοιβή τους».
Στο πεδίο της πίστης, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ αναδείχθηκε στην επετηρίδα ως η «Πιο Αφοπλιστική» (Most Disarming) φωνή απέναντι στην ανεξέλεγκτη επέλαση της Σίλικον Βάλεϊ και των ολιγαρχών της τεχνολογίας. Το Wired σημειώνει ότι, αντί να ακολουθήσει τον τεχνολογικό ενθουσιασμό, ύψωσε ανάστημα απέναντι στη συγκέντρωση ισχύος στα χέρια ελάχιστων εταιρειών.
Στην πρώτη του εγκύκλιο με τίτλο Magnifica Humanitas, ο Ποντίφικας κατήγγειλε την επικίνδυνη συγκέντρωση της τεχνολογικής ισχύος στα χέρια λίγων παγκόσμιων παικτών. Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί ποτέ να αποκτήσει συνείδηση, υπενθυμίζοντας ότι «οι αποκαλούμενες τεχνητές νοημοσύνες δεν βιώνουν εμπειρίες» και καλώντας τη διεθνή κοινότητα να ρυθμίσει και να «αφοπλίσει» την επέλαση των αλγορίθμων.
Στην κατηγορία της κουλτούρας και της εκπαίδευσης, η δημιουργός περιεχομένου Miss Rachel βρέθηκε στην κορυφή ως η «καλύτερη δασκάλα» της χρονιάς. Το περιοδικό επισημαίνει ότι τα πιο σημαντικά μαθήματα που έδωσε φέτος δεν απευθύνονταν μόνο στα μικρά παιδιά, που αποτελούν και το κοινό του καναλιού της, αλλά κυρίως στους ενήλικες.
Σε έναν ψηφιακό χώρο που κυριαρχείται από τοξικότητα, πολώσεις και αλγοριθμικό θόρυβο, η προσέγγισή της στη συμπόνια, την υπομονή και την καθαρή ανθρώπινη επικοινωνία λειτούργησε, σύμφωνα με το Wired, ως ένα αναγκαίο μάθημα ψυχικής υγείας. Η επίμονη και θαρραλέα καμπάνια της για το έγκλημα στη Γάζα εις βάρος των Παλαιστινίων από το Ισραήλ επίσης αναφέρεται ως στοιχείο που δεν άφησε κανέναν με καρδιά ασυγκίνητο.
Η ανασκόπηση του Wired περιλαμβάνει και την Έριν Μπρόκοβιτς, η οποία παρέμεινε στην πρώτη γραμμή υπερασπίζοντας κοινότητες απέναντι στις περιβαλλοντικές απειλές και την αδιαφάνεια της Big Tech. Η παρουσία της στο yearbook λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι οι αγώνες για καθαρό νερό, υγεία και εταιρική λογοδοσία παραμένουν κρίσιμοι, με τη Μπρόκοβιτς να τιμάται ως η «Καλύτερη Επιστροφή» (Best Comeback).
Παράλληλα, οι τρεις ανήλικες γυναίκες από το Τενεσί που κατέθεσαν μήνυση κατά της εταιρείας του Έλον Μασκ για τη λειτουργία «undressing» του Grok στην πλατφόρμα X, με αφορμή τη δημιουργία και διανομή deepfake γυμνού τον Μάρτιο, αναφέρονται ως οι «Πιο Θαρραλέες» (Most Courageous). Όπως υποστηρίζουν, τα εργαλεία της xAI χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία υλικού σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων (CSAM) με βάση φωτογραφίες από σχολικές εκδηλώσεις.
Το Wired αποδίδει επίσης ειδική μνεία στα κινητοποιημένα κινήματα της Gen Z, με τους φοιτητές διαδηλωτές να ξεχωρίζουν ως οι «Πιο Πιθανοί να Ξεκινήσουν Επανάσταση» (Most Likely to Start a Revolution).
Στον πυρήνα της επετηρίδας, η τεχνητή νοημοσύνη κυριαρχεί. Οι AI Agents κέρδισαν τον τίτλο «Πιο Πιθανοί να Ρίξουν το Ίντερνετ» (Most Likely to Break the Internet), καθώς η αυτονομία τους προκάλεσε ενθουσιασμό αλλά και ανησυχία στις ομάδες ασφαλείας.
Στην κορυφή των μοντέλων, το Claude αναδείχθηκε «Μοντέλο της Χρονιάς» (Model of the Year), ενώ ο επικεφαλής της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, πήρε τον σαρκαστικό τίτλο «Πιο Πιθανός να Ιδρύσει Κατά Λάθος Αίρεση» (Most Likely to Accidentally Start a Cult), εξαιτίας του σχεδόν μεσσιανικού και προειδοποιητικού τόνου των παρεμβάσεών του για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Αντίστοιχα, ο Τζένσεν Χουάνγκ της Nvidia βρέθηκε με την «Πιο Σοκαριστική Εξοδο» (Most Striking Exit), ενώ η Google χρεώθηκε τη «Χειρότερη Περίπτωση Τεμπελιάς Τελειοφοίτων» (Worst Case of Senioritis), καθώς το Wired είδε σημάδια κόπωσης στη μάχη της πρωτοπορίας. Από την Ευρώπη, ο Αρτούρ Μενς της Mistral AI πήρε διπλή διάκριση για τη «Μεγαλύτερη Βελτίωση» και το «Καλύτερο Τοπικό Πνεύμα», ενώ ο Κλεμάν Ντελάνγκ της Hugging Face ανακηρύχθηκε «Πιο Φιλόδοξος» (Most Ambitious).
Μέσα σε αυτή την τεχνολογική φρενίτιδα, μία κατηγορία ένωσε το κοινό όσο καμία άλλη: το σύνθημα «Everyone Hates Elon» αναδείχθηκε ως το «Αυτό Που Ταυτίζονται Όλοι» (Most Relatable), με τον Ματ Μπέρτζες να υπενθυμίζει ποιος και τι βρίσκεται πίσω από το συνολικό μίσος απέναντι στον Μασκ και την ομάδα του.
«’Εκνευρίζοντας δισεκατομμυριούχους, μία μικρή δράση τη φορά’. Αυτό είναι ένα από τα σλόγκαν της οργάνωσης Everyone Hates Elon, και η οργάνωση ανταποκρίνεται πλήρως στην αποστολή της.
Αφού γέμισε το Λονδίνο με αφίσες του ναζιστικού χαιρετισμού του Μασκ και βάφτισε τα οχήματα της Tesla ‘Swasticars’ πέρυσι, η βρετανική ακτιβιστική ομάδα στράφηκε φέτος προς το νέο εργαλείο παρακολούθησης του Μαρκ Ζάκερμπεργκ: τα έξυπνα γυαλιά Meta Ray-Ban.
Οι αφίσες τους απεικονίζουν τον Τζέφρι Έπσταϊν να φοράει τα γυαλιά, με το σλόγκαν «Γυαλιά για ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τη συναίνεση». Ή, όπως αναγράφεται σε αυτοκόλλητα στο μετρό του Λονδίνου: «Όλοι νομίζουν ότι μοιάζεις με τεράστιο παιδεραστή»», γράφει ο Μπέρτζες.
Στον χώρο του θεάματος και των media, η Zεντάγια στέφθηκε «Βασίλισσα του Χορού» (Homecoming Queen), η Ολίβια Ροντρίγκο αναδείχθηκε «Πιο Ταλαντούχα» (Most Gifted), ενώ το γυναικείο πρωτάθλημα μπάσκετ WNBA χαρακτηρίστηκε «Πιο Ηλεκτρισμένο» (Most Electric).
Την ίδια στιγμή, ο δημοσιογράφος Πάμπλο Τόρε χρίστηκε ως «Πιο Πιθανός να Σώσει τα Media» (Most Likely to Save Media), οι YouTube Directors αναδείχθηκαν ως οι «Πιο Πιθανοί να Σώσουν το Χόλιγουντ», η ομάδα της σειράς Hacks πήρε τον τίτλο των «Κλόουν της Τάξης» και το Bluesky κέρδισε τη διάκριση για το «Πιο (Ακούσια) Αστείο» μέσο.
Ακόμη και οι κλασικοί περιορισμοί οθόνης (Screen Limits) ψηφίστηκαν ως «Ό,τι Πιο Αντιδημοφιλές» (Most Unpopular), επιβεβαιώνοντας ότι το κινητό παραμένει ακαταμάχητο, όσο κι αν κυριαρχούν στα feeds οι Video Clippers.
Πέρα από τις οθόνες, το Wired υπενθυμίζει ότι ο φυσικός κόσμος παραμένει το πεδίο όπου κρίνονται όλα. Τα Στενά του Ορμούζ αναδείχθηκαν το «Πιο Αμφισβητούμενο» (Most Contested) σημείο του πλανήτη, οι σπάνιες γαίες (Rare Earth Minerals) χαρακτηρίστηκαν «Πιο Ελκυστικές» (Most Attractive) λόγω της γεωπολιτικής και τεχνολογικής τους αξίας και το φαινόμενο El Niño πήρε τον τίτλο του «Πιο Κακού Παιδιού» (Baddest Boy).
Στην επιστήμη και την ιατρική, το φάρμακο Daraxonrasib ξεχώρισε ως το «Πιο Ελπιδοφόρο» (Most Hope-Inducing) στη μάχη κατά του καρκίνου, η κβαντική υπολογιστική (Quantum Computing) πήρε τον τίτλο του «Μεγαλύτερου Εκκεντρικού» (Biggest Weirdo), το πλήρωμα της αποστολής Artemis τιμήθηκε ως το «Πιο Πατριωτικό» και η απώλεια του κορυφαίου χημικού Ομάρ Γιάγκι καταγράφηκε ως το «Μεγαλύτερο Brain Drain».
Ακόμη και η περιεμμηνόπαυση (Perimenopause) βρήκε τη θέση της στην επετηρίδα ως το «Πιο Ενοχλητικό Κορίτσι της Τάξης», φέρνοντας στο φως μια βιολογική πραγματικότητα που για χρόνια έμενε στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου.
Κλείνοντας με το καθιερωμένο «In Memoriam» για όσους έφυγαν από τη ζωή μέσα στη χρονιά, το Yearbook του Wired για το 2026 ολοκληρώνεται με αναφορές σε εμβληματικές προσωπικότητες που άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στον ακτιβισμό, τα δικαιώματα και την κοινωνική προσφορά.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Ντολόρες Χουέρτα (γεν. 1930), η θρυλική συνδικαλίστρια και συνιδρύτρια της Ένωσης Αγροτικών Εργατών που καθιέρωσε το σύνθημα «¡Sí se puede!» και η Γκλόρια Στάινεμ (γεν. 1934), σύμβολο του φεμινισμού και συνιδρύτρια του περιοδικού Ms., η οποία τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.
Στην ίδια ενότητα τιμώνται η Ντόλι Πάρτον (γεν. 1946), γνωστή για τη δωρεάν διανομή παιδικών βιβλίων, και ο Τζέισον Κόλινς (γεν. 1978), που έγραψε ιστορία έπειτα από 13 σεζόν στο NBA ως ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος αθλητής στα μεγάλα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Βόρειας Αμερικής.
Τέλος, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στους θρύλους του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και της ποπ κουλτούρας που διαμόρφωσαν τη συλλογική φαντασία. Ο Πάτρικ Στιούαρτ (γεν. 1940), ο Ζαν-Λικ Πικάρντ του Star Trek και Τσαρλς Εξέβιερ των X-Men, τιμάται μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του στο Star Trek, Γουόλτερ Κένιγκ (γεν. 1936), που ενσάρκωσε τον Πάβελ Τσέχοφ.
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει επίσης τον Σαμ Νιλ (γεν. 1947), τον παλαιοντολόγο του Jurassic Park και οινοποιό της Νέας Ζηλανδίας, την βραβευμένη με Emmy κωμικό Κάθριν Ο’Χάρα (γεν. 1954), τον Πίτερ Κάλεν (γεν. 1941), τον Τσακ Νόρις (γεν. 1940), αλλά και τους πρωτοπόρους των μέσων ενημέρωσης, της τεχνολογίας και του gaming.
Ξεχωρίζουν ο Τεντ Τέρνερ (γεν. 1938), ιδρυτής του CNN και πρωτεργάτης της διάσωσης του αμερικανικού βίσονα, ο Ομ Μάλικ (γεν. 1966), που εξελίχθηκε από tech blogger σε κορυφαίο σχολιαστή και επενδυτή venture capital, καθώς και ο Χιντέκι Σάτο (γεν. 1950), ο «πατέρας» του hardware της Sega, ο οποίος επέβλεψε τον σχεδιασμό εμβληματικών κονσολών όπως το Genesis και το Dreamcast.
Απολαύστε κάθε μία από τις 61 καταχωρήσεις της Ετήσιας Επετηρίδας του Wired εδώ.
View this post on Instagram
View this post on Instagram
View this post on Instagram
View this post on Instagram
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Everyone Hates Elon (@everyonehateselon_)
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dolores C. Huerta (@doloreshuerta)
![]()
