Με στόχο να γίνει η Ελλάδα «ένα από τα σημαντικά ευρωπαϊκά κέντρα φαρμακευτικής παραγωγής, έρευνας και καινοτομίας», ο Κυριάκος Πιερρακάκης παρουσίασε την κατεύθυνση της κυβέρνησης για τον κλάδο στη Γενική Συνέλευση της ΠΕΦ. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι το επενδυτικό clawback για τα σχέδια που θα εγκριθούν την περίοδο 2026-2027 αυξάνεται από 150 σε 200 εκατ. ευρώ.
Μιλώντας στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών χαρακτήρισε τη φαρμακοβιομηχανία «υπόδειγμα της παραγωγικής Ελλάδας» και τόνισε ότι η παραγωγή φαρμάκων έχει πλέον ευρωπαϊκή στρατηγική σημασία. Υπογράμμισε ακόμη πως η κυβέρνηση θα στηρίξει τον κλάδο με επενδυτικά και φορολογικά κίνητρα, επιδιώκοντας τη «χρυσή τομή» ανάμεσα στην πρόσβαση των πολιτών στο φάρμακο και στη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.
Απευθυνόμενος στα μέλη της ΠΕΦ, ο κ. Πιερρακάκης είπε ότι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία εκφράζει την παραγωγική Ελλάδα που θέλει να οικοδομηθεί, «μιας οικονομίας που δεν αρκείται στην κατανάλωση, αλλά η οποία παράγει, εξάγει, καινοτομεί και δημιουργεί καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας». Πρόσθεσε ότι η ΠΕΦ έχει προκρίνει επενδυτικό πρόγραμμα 1,8 δισ. ευρώ έως το 2028, με 10 νέα εργοστάσια, 14 νέες ερευνητικές δομές και 5.500 νέες θέσεις εργασίας, επενδύσεις που, όπως είπε, δίνουν προοπτική και εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, ενισχύοντας την περιφερειακή ανάπτυξη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, στην Ελλάδα λειτουργούν 51 μονάδες παραγωγής φαρμάκων και 31 κέντρα Έρευνας και Ανάπτυξης, ενώ οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες εξάγουν σε περισσότερες από 150 χώρες και καλύπτουν τις ανάγκες περίπου 40 εκατομμυρίων Ευρωπαίων ασθενών. Ο υπουργός σημείωσε επίσης ότι το φάρμακο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως εμπορικό προϊόν, καθώς συνδυάζει κοινωνική, επιστημονική και βιομηχανική διάσταση.
«Το φάρμακο είναι ταυτόχρονα κοινωνικό αγαθό, επιστημονικό επίτευγμα και βιομηχανικό προϊόν. Γι’ αυτό η πολιτική μας για το φάρμακο οφείλει να είναι ταυτόχρονα πολιτική υγείας, πολιτική ανάπτυξης και πολιτική βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας», ανέφερε. Παράλληλα, εξήγησε ότι η χώρα έχει περάσει από την περίοδο της δημοσιονομικής αβεβαιότητας σε ένα στάδιο όπου μπορεί να σχεδιάζει μακροπρόθεσμα, χωρίς όμως να παραγνωρίζονται οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
«Από εκεί που μιλούσαμε για χρεοκοπία, ελλείμματα, ανεργία, αβεβαιότητα, σήμερα οι λέξεις που κυριαρχούν είναι οι λέξεις: ανάπτυξη, επενδύσεις, εξαγωγές, καινοτομία και, πάνω από όλα, σταθερότητα και προοπτική», είπε, επιμένοντας ότι το επόμενο βήμα δεν είναι μόνο η αύξηση της ανάπτυξης αλλά και η αλλαγή του μοντέλου της, με περισσότερα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, μεγαλύτερη παραγωγικότητα, ισχυρότερο δεσμό επιστήμης και επιχειρηματικότητας και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας. «Δεν αρκεί να αναπτύσσεται η ελληνική οικονομία. Πρέπει να αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο η οικονομία αναπτύσσεται», σημείωσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης Φαρμάκου και στην πρωτοβουλία PEF Professional Development, τις οποίες παρουσίασε ως εργαλεία σύνδεσης της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες της παραγωγής. Αναφέρθηκε επίσης στα 250 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης που έχουν αξιοποιηθεί για παραγωγικές επενδύσεις στον φαρμακευτικό κλάδο, καθώς και στο γεγονός ότι έχει θεσπιστεί το επενδυτικό clawback, ώστε μέρος των υποχρεωτικών επιστροφών να κατευθύνεται σε νέες επενδύσεις και έρευνα.
Ο υπουργός πρόσθεσε ότι για τη διετία το ποσό της επιστροφής αυξάνεται από 150 σε 200 εκατ. ευρώ για τα σχέδια που θα εγκριθούν την περίοδο 2026-2027, ενώ έκανε λόγο και για στοχευμένη παρέμβαση 95 εκατ. ευρώ, που έχουν ανακοινώσει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών μαζί με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για τη στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας απέναντι στο αυξημένο ενεργειακό κόστος.
Rebate και clawback βρέθηκαν στο επίκεντρο της πιο ευαίσθητης πλευράς της ομιλίας του, με τον κ. Πιερρακάκη να αναγνωρίζει ότι το ζήτημα απασχολεί ιδιαίτερα τη φαρμακοβιομηχανία. Υπέρ της αναζήτησης ισορροπίας ανάμεσα στη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας και στη βιωσιμότητα των παραγωγών, υπογράμμισε ότι οι δύο στόχοι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικοί και ότι ένα σύστημα υγείας δεν μπορεί να είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο αν αποδυναμώνει την παραγωγική του βάση.
«Και μια φαρμακοβιομηχανία δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς ένα αποτελεσματικό, δίκαιο και οικονομικά βιώσιμο σύστημα υγείας», είπε, προσθέτοντας πως «το ζητούμενο είναι να βρούμε τη χρυσή τομή και, για να τη βρούμε, χρειαζόμαστε την ουσιαστική συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων». Παράλληλα, έδωσε και την ευρωπαϊκή διάσταση της συζήτησης, τάσσοντας υπέρ μιας ισχυρότερης ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης στον φαρμακευτικό τομέα, με δεδομένο ότι οι αλυσίδες εφοδιασμού έχουν αποδειχθεί ευάλωτες και η τεχνολογική υπεροχή εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος.
«Η πανδημία μας δίδαξε ένα σκληρό μάθημα: η πρόσβαση σε κρίσιμα αγαθά δεν είναι απλώς ζήτημα εμπορικής αποτελεσματικότητας. Είναι βασικά ζήτημα ασφάλειας. Και αυτό ισχύει κατεξοχήν για τα φάρμακα», τόνισε. «Σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας, η παραγωγή φαρμάκων δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικής ανταγωνιστικότητας. Είναι ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης και ασφάλειας των πολιτών της», πρόσθεσε.
Ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να λειτουργεί ως παθητικός αποδέκτης της ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής, αλλά να διεκδικεί ενεργό ρόλο στον σχεδιασμό της. «Η Ελλάδα δεν πρέπει και δεν είναι πλέον παθητικός αποδέκτης της ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής. Μπορεί και καθίσταται ενεργός συνδιαμορφωτής της», δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι «εθνικοί μας πρωταθλητές» μπορούν να γίνουν «Ευρωπαίοι πρωταθλητές» και ότι η κυβέρνηση θα τους βοηθήσει να το πετύχουν.
Ως στοιχεία που ενισχύουν αυτή τη διεκδίκηση ανέφερε τη γεωγραφική θέση της χώρας, το επιστημονικό δυναμικό και τη βιομηχανική υποδομή. Κλείνοντας, έθεσε το ερώτημα πώς μπορεί να είναι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία σε δέκα χρόνια, λέγοντας ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει ένα από τα σημαντικά ευρωπαϊκά κέντρα φαρμακευτικής παραγωγής, έρευνας και καινοτομίας, καθώς υπάρχουν ήδη οι επιχειρήσεις, οι άνθρωποι και η τεχνογνωσία.
Ο ίδιος κατέληξε ότι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία είναι ήδη ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα της χώρας, ένας κλάδος που απέδειξε πως η ελληνική παραγωγή μπορεί να πρωταγωνιστεί διεθνώς και έχει όλες τις προϋποθέσεις να πετύχει ακόμη περισσότερα.
