Η τραπεζική ένωση μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία και την ανθεκτικότητα των ελληνικών τραπεζών, καθώς στο τραπέζι βρίσκονται κοινή ευρωπαϊκή προστασία καταθέσεων, ευκολότερη μεταφορά κεφαλαίων και ρευστότητας μεταξύ θυγατρικών, αλλά και ισχυρότερη χρηματοδοτική στήριξη τραπεζών σε καθεστώς εξυγίανσης.
Οι προτάσεις αυτές, όπως υποστηρίζουν η πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κλαούντια Μπουχ, και ο πρόεδρος του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, Ντομινίκ Λαμπουρέιξ, θα μπορούσαν να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη και να περιορίσουν τον κατακερματισμό της αγοράς.
Σε κοινό άρθρο τους, με αφορμή την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανταγωνιστικότητα του τραπεζικού τομέα, οι δύο αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η τραπεζική ένωση έχει προχωρήσει σημαντικά, αλλά παραμένει ανολοκλήρωτη.
Παρά τους κοινούς εποπτικούς κανόνες και την ευρωπαϊκή εποπτεία, πολλές πλευρές της τραπεζικής δραστηριότητας εξακολουθούν να ρυθμίζονται σε εθνικό επίπεδο, κάτι που δυσχεραίνει τις διασυνοριακές υπηρεσίες, περιορίζει τη διαφοροποίηση κινδύνων και εμποδίζει τις τράπεζες να αναπτύξουν δραστηριότητες που απαιτούν μεγαλύτερη κλίμακα.
Για την Ελλάδα, η κατεύθυνση αυτή έχει πρακτική σημασία, αν και οι επιπτώσεις θα εξαρτηθούν από τις τελικές ρυθμίσεις. Μια ενιαία αγορά θα μπορούσε να διευκολύνει επιχειρήσεις και νοικοκυριά να έχουν πρόσβαση σε τραπεζικές υπηρεσίες πέρα από τα εθνικά σύνορα και να εντείνει τον ανταγωνισμό.
Δεν συνεπάγεται, ωστόσο, αυτόματα φθηνότερη χρηματοδότηση ή καλύτερους όρους για τους πελάτες.
Κεντρική πρόταση των μεταρρυθμίσεων είναι η δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος εγγύησης καταθέσεων, του τρίτου σκέλους της τραπεζικής ένωσης που παραμένει σε εκκρεμότητα.
Το σύστημα αυτό θα μπορούσε να αποσυνδέσει περισσότερο την προστασία των καταθετών από την οικονομική ισχύ κάθε χώρας, ενώ σήμερα, σε μια σοβαρή κρίση, η εμπιστοσύνη στην κάλυψη των καταθέσεων μπορεί να επηρεάζεται από την κατάσταση του εθνικού τραπεζικού συστήματος και, τελικά, του κράτους, προειδοποιούν οι δύο αξιωματούχοι.
Παράλληλα, προτείνουν οι τράπεζες να μπορούν να κατανέμουν κεφάλαια και ρευστότητα πιο ελεύθερα εντός των ομίλων τους, με ισχυρές εποπτικές εγγυήσεις, κάτι που για ελληνικές τράπεζες με διασυνοριακές δραστηριότητες θα μπορούσε να διευκολύνει τη διάθεση πόρων εκεί όπου χρειάζονται.
Θα πρέπει, όμως, να διασφαλίζεται ότι κεφάλαια και ρευστότητα θα παραμένουν διαθέσιμα και σε θυγατρικές που αντιμετωπίζουν πίεση.
Η τρίτη πρόταση αφορά αξιόπιστη ευρωπαϊκή παροχή ρευστότητας όταν μια τράπεζα τίθεται σε εξυγίανση, ώστε να μπορεί να συνεχίσει τη λειτουργία της μετά την ανακεφαλαιοποίησή της.
Οι Μπουχ και Λαμπουρέιξ ζητούν απλούστερους κανόνες, χωρίς υποχώρηση από τα διεθνή πρότυπα ή αποδυνάμωση της ανθεκτικότητας.
Το μήνυμά τους προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι να προχωρήσουν μαζί απλούστευση και ενοποίηση.
Για τις ελληνικές τράπεζες, το δυνητικό όφελος είναι μια πιο ενιαία αγορά και ισχυρότερη κοινή διαχείριση κρίσεων, με το τελικό αποτέλεσμα να εξαρτάται από το αν οι νέες δυνατότητες συνοδευτούν από επαρκείς εγγυήσεις.
