Ο πρώτος από αυτούς τους λόγους, ο Κατ’ Ανδροτίωνος, χρονολογείται με σχετική βεβαιότητα στο 355/354 π.Χ. Ο Δημοσθένης, γράφοντας για λογαριασμό του Διόδωρου, στρέφεται εναντίον του Ανδροτίωνος, μαθητή του Ισοκράτη, ο οποίος έγινε γνωστός κυρίως ως αξιόλογος ατθιδογράφος, συγγραφέας μιας πολύτομης Ατθίδος για τη μυθολογία, την ιστορία και την τοπογραφία της Αθήνας και της Αττικής.
Ο Ανδροτίων, που πολιτικά ανήκε στον κύκλο των φορέων του αποτυχημένου καθεστώτος και του ατυχή Συμμαχικού Πολέμου των ετών 357-355 π.Χ., κατηγορήθηκε τυπικά ως εισηγητής ενός παράνομου ψηφίσματος. Η συγκεκριμένη υπόθεση ονομαζόταν αρχαϊστί γραφή παρανόμων, δηλαδή μήνυση για παράνομες προτάσεις. Πιο αναλυτικά, ο Ανδροτίων είχε προτείνει με το ψήφισμα να επιβραβευθεί με στέφανο η Βουλή των Πεντακοσίων, στην οποία ήταν και ο ίδιος μέλος, παρότι δεν είχε καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο της για τη ναυπήγηση συγκεκριμένου αριθμού νέων πλοίων.
Στην πραγματικότητα, όμως, στόχος της καταγγελίας ήταν να απαξιωθεί η πολιτική διαδρομή του Ανδροτίωνος και να απομακρυνθεί από το προσκήνιο, κάτι που φαίνεται πως τελικά συνέβη αργότερα, αφού παραδίδεται ότι ο ατθιδογράφος εξορίστηκε στα Μέγαρα. Σε αυτή την εξέλιξη πιθανό ρόλο είχαν και οι αντιπάθειες που είχε προκαλέσει με τις σκληρές μεθόδους του και την αυθαίρετη συμπεριφορά του κατά την είσπραξη φόρων.
Με τον λόγο Κατ’ Ανδροτίωνος συνδέεται στενά, ως προς τη σκοποθεσία, ο λόγος Κατά Τιμοκράτους, που γράφτηκε επίσης για λογαριασμό του Διόδωρου, πιθανότατα το 353 π.Χ. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας νόμος που είχε εισηγηθεί ο Τιμοκράτης και θα επέτρεπε σε οφειλέτες του Δημοσίου, ανάμεσά τους και ο Ανδροτίων, να αποφύγουν τη σύλληψη για χρέη δίνοντας απλώς εγγυήσεις. Ο Δημοσθένης χαρακτηρίζει τον προτεινόμενο νόμο απρόσφορο και ασύμφορο, αλλά και επικίνδυνο για τα συμφέροντα της πόλης. Παράλληλα, επικρίνει την αλόγιστη αλλαγή των νόμων, ιδίως όταν δεν αποσκοπεί στο συμφέρον της πολιτείας και στο γενικό καλό, αλλά εξυπηρετεί μια μόνο μερίδα πολιτών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μεγάλο μέρος του συγκεκριμένου λόγου επαναλαμβάνονται σχεδόν αυτολεξεί χωρία από τον Κατ’ Ανδροτίωνος, φαινόμενο που απαντά και σε άλλα έργα του Δημοσθένη.
*Στη φωτογραφία του παρόντος άρθρου, σύγχρονη ξενόγλωσση έκδοση λόγων του Δημοσθένη, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ο Κατ’ Ανδροτίωνος (Forgotten Books, 2018).
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Α’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Β’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Γ’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Δ’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Ε’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος ΣΤ’)
Πηγή περιεχομένου: in.gr
