Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ κατέκτησε για πρώτη φορά το US Open στη Νέα Υόρκη και πανηγύρισε το δεύτερο Grand Slam της καριέρας του μέσα στο 2026. Λίγα λεπτά μετά τη νίκη του επί του Μπεν Σέλτον, ο Γερμανός τενίστας αναφέρθηκε στον άνθρωπο που, όπως είπε, έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο ώστε να πιστέψει ότι ο διαβήτης δεν θα όριζε τη ζωή του.
Ο Ζβέρεφ μίλησε με έντονη συγκίνηση για τη μητέρα του, Ιρίνα, αποκαλύπτοντας μια από τις πιο προσωπικές πλευρές της διαδρομής του.
«Θέλω να ευχαριστήσω ακόμη ένα άτομο που στην πραγματικότητα δεν παρακολουθεί ποτέ τους αγώνες μου, αλλά είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή μου ως τενίστα και στη ζωή μου γενικότερα. Όταν ο τετράχρονος γιος σου διαγιγνώσκεται με διαβήτη και οι γιατροί στο ιατρείο σου λένε ότι η ζωή και ο αθλητισμός θα είναι πολύ, πολύ περιορισμένα για αυτό το παιδί, χρειάζεται μια πολύ, πολύ δυνατή μητέρα για να βγει από εκείνα τα ιατρεία και να πει: “Ο γιος μου θα γίνει ό,τι θέλει να γίνει. Αν θέλει να γίνει τενίστας, θα γίνει τενίστας. Αν θέλει να κάνει κάτι άλλο, θα κάνει κάτι άλλο. Αλλά αυτή η ασθένεια δεν θα μας καθορίσει.” Είμαι χαρούμενος που το ξεπεράσαμε και που κάνουμε όλα αυτά που κάνουμε σήμερα. Η μητέρα μου είναι ο πιο σημαντικός και ο πιο δυνατός άνθρωπος που γνωρίζω», τόνισε ο Ζβέρεφ, εμφανώς φορτισμένος.
Ο Ζβέρεφ διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1 σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών και άρχισε να παίζει τένις έναν χρόνο αργότερα. Για πολλά χρόνια, ωστόσο, δεν είχε μιλήσει δημόσια για την ασθένειά του.
Η πρώτη επίσημη δημόσια αποκάλυψη ήρθε τον Αύγουστο του 2022. Στις 6 Αυγούστου εκείνης της χρονιάς ανακοίνωσε τη δημιουργία του Alexander Zverev Foundation, μέσω της οποίας θέλησε να στηρίξει παιδιά με διαβήτη τύπου 1, παρέχοντας μεταξύ άλλων πρόσβαση σε ινσουλίνη και απαραίτητα φάρμακα. Τότε αποκάλυψε ανοιχτά για πρώτη φορά ότι και ο ίδιος ζει με διαβήτη τύπου 1 και έστειλε μήνυμα στα παιδιά με την ίδια ασθένεια να μην εγκαταλείψουν τα όνειρά τους.
Η ασθένεια ήταν μέχρι τότε κάτι σαν «ανοιχτό μυστικό» στον χώρο του τένις, καθώς ο Ζβέρεφ είχε θεαθεί να χρησιμοποιεί συσκευή παρακολούθησης γλυκόζης ήδη από το 2019, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιώσει δημόσια τη διάγνωσή του.
Από το 2022 και έπειτα, ο Γερμανός άρχισε να μιλά όλο και πιο ανοιχτά για την καθημερινότητά του ως αθλητή με διαβήτη τύπου 1. Η διαχείριση της ασθένειας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του ακόμη και στους αγώνες, καθώς χρειάζεται να παρακολουθεί τα επίπεδα γλυκόζης και να λαμβάνει ινσουλίνη.
Τρία χρόνια αργότερα, το 2025, ο ίδιος συνεργάστηκε με τη Medtronic για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από τον διαβήτη, ενώ η οικογένειά του συνεχίζει να στηρίζει τη δράση του ιδρύματός του.
ΦΩΤΟ EPA/CRISTOBAL HERRERA-ULASHKEVICH
