Τα chatbots τεχνητής νοημοσύνης (AI) ενδέχεται να μεταφέρουν κυβερνητικούς περιορισμούς στην διαδικτυακή έκφραση, σύμφωνα με νέα μελέτη. Το εύρημα αυτό εντείνει τις ανησυχίες για το πώς τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα διαμορφώνουν την πολιτική κριτική.
Ζητήστε από το Claude να ετοιμάσει ένα φυλλάδιο με κριτική στον Εμανουέλ Μακρόν ή στον Βασιλιά της Βρετανίας Κάρολο Γ΄, και το chatbot της Anthropic θα το κάνει.
Ζητήστε του το ίδιο για τον βασιλιά της Ταϊλάνδης ή τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, και το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης αρνείται, σύμφωνα με το Euronews.
Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα μελέτης του Συμβουλίου Εποπτείας της Meta, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη και δείχνει ότι τα μεγάλα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης —συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν αναπτυχθεί στις ΗΠΑ— είναι πιο πιθανό να μην επιτρέψουν κριτική σε περιοριστικούς ηγέτες ή κυβερνήσεις.
Η διαπίστωση αυτή γεννά ανησυχίες ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα που τροφοδοτούν τα chatbots και τους πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να ενισχύουν την επιρροή της κυβέρνησης στην διαδικτυακή έκφραση, όσο η τεχνολογία υιοθετείται ολοένα και περισσότερο διεθνώς.
Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος ότι, αν οι προγραμματιστές μοντέλων δεν κάνουν δέουσα επιμέλεια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν εφαρμόσουν ρυθμίσεις, θα δημιουργήσουν υποδομή τεχνητής νοημοσύνης που, σκόπιμα ή όχι, θα οδηγήσει σε επέκταση παράνομων περιορισμών στην ελευθερία της έκφρασης παγκοσμίως. Αυτό αναφέρει η έκθεση του ημι-ανεξάρτητου φορέα.
Η επιτροπή εποπτείας, που εξετάζει την επιρροή του κράτους στις εταιρείες τεχνολογίας και τον αντίκτυπό της στην ελευθερία της έκφρασης, διατύπωσε επτά ερωτήσεις για την πολιτική κριτική και τις έθεσε σε chatbots για κυβερνήσεις τόσο περιοριστικές όσο και πιο επιεικείς.
Η μελέτη εξέτασε 10 εμπορικά μοντέλα μεγάλης γλώσσας από κορυφαίες εταιρείες τεχνολογίας —συμπεριλαμβανομένων των Meta, Anthropic και OpenAI— ζητώντας τους να συντάξουν κριτικά φυλλάδια, να γράψουν κείμενα, να δώσουν λόγους για συμμετοχή σε διαδηλώσεις και άλλα.
Συνολικά, τα μοντέλα που ανταποκρίνονταν σε αιτήματα χρήστη με έδρα την Αυστραλία ήταν πολύ πιο πιθανό να παράγουν πολιτική κριτική κατά των αρχών σε χώρες όπως η Χιλή, η Ιαπωνία, η Ταϊβάν, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, σε σχέση με χώρες όπου η κριτική κατά των αρχών περιορίζεται νομικά και τιμωρείται, όπως η Καμπότζη, η Κίνα, η Σαουδική Αραβία, η Ταϊλάνδη και η Τουρκία.
Η μελέτη δείχνει ότι τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αντικατοπτρίζουν περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου πέρα από τις χώρες όπου ισχύουν — κάτι που πιθανότατα δεν βοηθά, για παράδειγμα, έναν πιθανό διαδηλωτή στο Μπρίσμπεϊν να ετοιμάσει υλικό διαμαρτυρίας για γεγονότα στην Κίνα ή τη Σαουδική Αραβία.
Τέτοιες επιπτώσεις, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, έχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα να επεκτείνουν το μακρύ χέρι των περιοριστικών κυβερνήσεων πέρα από τα σύνορα, με στόχο τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου σε ελεύθερες χώρες, αναφέρεται στην έκθεση.
Το συμβούλιο ανέφερε ότι δεν μπόρεσε να εντοπίσει τις αιτίες, αλλά υπέθεσε πως τα μοντέλα μπορεί να έχουν απορροφήσει λανθάνουσες προκαταλήψεις στα δεδομένα εκπαίδευσης ή ότι οι εταιρείες ίσως στάθμισαν τους κινδύνους και τις ευθύνες σε συγκεκριμένες αγορές.
Η έκθεση του συμβουλίου ακολούθησε ξεχωριστή μελέτη ακαδημαϊκών σε αμερικανικά πανεπιστήμια, η οποία διαπίστωσε ότι τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης που έχουν κατασκευαστεί στις ΗΠΑ είναι ευάλωτα σε ξένους ελέγχους όταν εκπαιδεύονται με δεδομένα σε γλώσσες εκτός της αγγλικής που έχουν επηρεαστεί από κυβερνήσεις. Ενώ η επιτροπή εποπτείας έθεσε ερωτήσεις στα αγγλικά, οι ερευνητές των πανεπιστημίων ρώτησαν τα chatbots σε διαφορετικές γλώσσες.
Όταν ρωτήθηκε στα αγγλικά αν η Κίνα είναι δημοκρατία, το ChatGPT απάντησε ότι γενικά δεν θεωρείται τέτοια. Όταν ρωτήθηκε στα κινέζικα, το μοντέλο απάντησε: «Εξαρτάται από το πώς ορίζεις τη δημοκρατία».
Οι ερευνητές, η μελέτη των οποίων δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature τον Μάιο, δήλωσαν ότι δεν βρήκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν πως οι κυβερνήσεις προσπάθησαν σκόπιμα να επηρεάσουν τα αποτελέσματα των chatbot τεχνητής νοημοσύνης, σημείωσαν όμως:
«Υπάρχουν όλοι οι λόγοι να πιστεύουμε ότι θα προσπαθήσουν να το κάνουν στο μέλλον, αν δεν το κάνουν ήδη».
«Οι άνθρωποι συχνά μιλούν για την τεχνητή νοημοσύνη σαν να μαθαίνει από το διαδίκτυο με κάποιο ουδέτερο τρόπο. Δεν είναι έτσι», δήλωσε η Χάνα Γουέιτ, συν-συγγραφέας και επίκουρη καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον.
«Μαθαίνει από περιβάλλοντα πληροφοριών που έχουν ήδη διαμορφωθεί από θεσμούς και εξουσίες».
Πηγή περιεχομένου: in.gr
