Οι μεγάλες πυρκαγιές των τελευταίων χρόνων στη Χαλκιδική επανέρχονται στο προσκήνιο μέσα από την τοποθέτηση του Γενικού Διευθυντή Προγραμματισμού και Υποδομών και Περιφερειακού Συντονιστή Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Μπάμπη Στεργιάδη. Μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, αναφέρεται στις ιδιαιτερότητες της περιοχής, στον ρόλο του πευκοδάσους, στο ανάγλυφο του τόπου, στην κλιματική αλλαγή και στην ανάγκη υπογειοποίησης των καλωδίων ηλεκτροδότησης σε όλες τις δασώδεις περιοχές.
Όπως περιγράφει, το 2012 πυρκαγιά είχε ξεσπάσει στο Άγιον Όρος, κοντά στη Μονή Χιλανδαρίου, και είχε επεκταθεί κοντά στον οικισμό της Ουρανούπολης, όπου απείλησε σπίτια και ξενοδοχεία, με αποτέλεσμα να εκκενωθούν αρκετά από αυτά. Η κινητοποίηση των δυνάμεων πυρόσβεσης ήταν τεράστια, καθώς το μέτωπο της φωτιάς έφτανε τα 25 χιλιόμετρα, ενώ η ευρύτερη περιοχή είχε κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο αέρας μετέφερε αποκαΐδια και στάχτες στις απέναντι ακτές της Σιθωνίας. Τελικά, μετά από τέσσερις μέρες, ξεκίνησε βροχή, δίνοντας πολύτιμη βοήθεια στις δυνάμεις πυρόσβεσης που κατάφεραν να σβήσουν τη φωτιά δυο μέρες αργότερα.
Το 2006, 77 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους είχαν καεί από την πυρκαγιά στην Κασσάνδρα, στα δύο μέτωπα που είχαν εκδηλωθεί στην Καλάνδρα και τη Νέα Σκιώνη από τη μία πλευρά του πρώτου ποδιού και στην Αγία Παρασκευή από την άλλη. Τραυματίες με εγκαύματα, καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα είχαν διακομιστεί στο νοσοκομείο Πολυγύρου και στα Κέντρα Υγείας της περιοχής, ενώ ένας Γερμανός τουρίστας είχε πνιγεί στην προσπάθειά του να φύγει από την παραλία του Πολύχρονου.
Δύο χρόνια νωρίτερα, το 2004, η φωτιά που ξέσπασε στη χωματερή του Νέου Μαρμαρά, μέσα σε δασική έκταση, πήρε γρήγορα διαστάσεις και έφτασε σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τα σπίτια. Οι ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής κατάφεραν να απομακρύνουν το πύρινο μέτωπο από το χωριό, ενώ είχε διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση από την εισαγγελέα για να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες.
Μεγάλη πυρκαγιά είχε σημειωθεί και το 1990 στο Άγιον Όρος, από την οποία απειλήθηκε η Μονή Σίμωνος Πέτρας. Η φωτιά έκαιγε για 13 συνεχόμενες ημέρες και άφησε πίσω της χιλιάδες στρέμματα καμένης δασικής έκτασης, καλλιεργειών και ελαιώνων, αλλά και υλικές ζημιές. Φωτιά είχε ξεσπάσει, επίσης, το 1989 από κεραυνό στη Σιθωνία και κατέκαψε σχεδόν όλο το βόρειο τμήμα της χερσονήσου. Αρκετά παλαιότερα, το 1978, είχε εκδηλωθεί μεγάλη πυρκαγιά στην Κασσάνδρα, όπου είχαν καεί 52.000 στρέμματα δάσους και τουριστικές εγκαταστάσεις, χωρίς ωστόσο να υπάρξουν θύματα.
Ο κ. Στεργιάδης, που φέτος συμπληρώνει 25 χρόνια στην πολιτική προστασία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σημειώνει ότι η Χαλκιδική έχει πολλές ιδιαιτερότητες ως περιοχή. Είναι κατάφυτη με πευκόδασος που καίγεται εύκολα και η συσσωρευμένη βιομάζα αυξάνει τις πιθανότητες εκδήλωσης φωτιάς. Παράλληλα, λόγω του ανάγλυφου του τόπου, φιλοξενεί κάθε είδους καιρικό φαινόμενο και, εξαιτίας της κλίσης, η φωτιά εξαπλώνεται ταχύτατα στα παρακείμενα δέντρα, ενώ η πρόσβαση των μηχανημάτων έργου στο πεδίο είναι πολύ δύσκολη. Για την κλιματική αλλαγή τονίζει ότι η ένταση των φαινομένων δεν μπορεί πλέον να προβλεφθεί και να αντιμετωπιστεί με τα έργα του παρελθόντος. Υπογραμμίζει, επίσης, τη σημασία των καθαρισμών για την απομάκρυνση των ξερών χόρτων, ώστε να προλαμβάνεται η εκδήλωση ή η επέκταση πυρκαγιάς, αλλά και την ανάγκη υπογειοποίησης των καλωδίων ηλεκτροδότησης σε όλες τις δασώδεις περιοχές. Όπως επισημαίνει, αρκετές πυρκαγιές εκδηλώνονται από καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η υπογειοποίησή τους σε όλες τις δασώδεις περιοχές, με το έργο να έχει ξεκινήσει από τη Σιθωνία της Χαλκιδικής.
Από την πλευρά του, ο επίτιμος καθηγητής Μηχανικής της Αειφορίας και πρώην κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νίκος Μουσιόπουλος, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ με αφορμή την πυρκαγιά στη Σίβηρη, αναφέρει ότι «η περιορισμένη έκταση της περιοχής που κάηκε δείχνει ότι είναι μάλλον περιορισμένο το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της πυρκαγιάς». Ωστόσο, τονίζει ότι «σίγουρα είναι μια καταστροφή σε μια από από τις ωραιότερες περιοχές της βόρειας Ελλάδας» και προσθέτει: «δεν ξέρουμε τι θα συμβεί τον χειμώνα με τις έντονες βροχές που θα υπάρξουν, αν δεν γίνουν τα απαιτούμενα για τη θωράκιση του τόπου ώστε να αποφευχθούν τα προβλήματα από την επέλαση μπαζών».
