Πριν τα ξύλα γίνουν όργανα υψηλής οργανοποιίας και οι δημιουργίες του φτάσουν σε όλη την Ευρώπη, ο Βασίλης Βασιλειάδης ήταν ένα παιδί που έβρισκε χαρά στην κατασκευή τόξων, βελών και παιχνιδιών. Εκεί ξεκίνησε μια διαδρομή που τον έφερε στις χειροποίητες κλασικές κιθάρες και στο όνομα που σήμερα αναγνωρίζουν κλασικοί κιθαριστές εντός και εκτός συνόρων.
Ο Βασίλης Βασιλειάδης είναι ένας από τους σημαντικούς Έλληνες κατασκευαστές κλασικής κιθάρας και από το εργαστήριό του στην Κοζάνη δημιουργεί όργανα που ξεχωρίζουν για την αισθητική, τον ήχο και τη λεπτομέρεια. Η δουλειά του έχει κερδίσει την εκτίμηση διάσημων κιθαριστών σε όλο τον κόσμο, ενώ κάθε κιθάρα φτιάχνεται εξ ολοκλήρου στο χέρι και προσαρμόζεται στις ανάγκες του μουσικού που θα την αποκτήσει. «Από πολύ μικρός είχα μία τάση να κατασκευάζω διάφορα πράγματα. Αφού έκανα παιχνίδια στα παιδικά μου χρόνια, μετά έκανα μικρά οργανάκια, ξεκινώντας από τις ποντιακές λύρες», λέει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Βασίλης Βασιλειάδης.
Το πρώτο βήμα προς αυτή την τέχνη τού το έδωσε ο πατέρας του, ο οποίος ως μελισσοκόμος διέθετε ξυλουργικά εργαλεία και τον έφερε νωρίς σε επαφή με τη χρήση τους. Μετά τις λύρες, σειρά είχαν το μπαγλαμαδάκι, ο τζουράς, ο κεμανές, το λαούτο και το μπουζούκι, ενώ παράλληλα μάθαινε να παίζει κάθε όργανο που έφτιαχνε.
Η στιγμή που καθόρισε το μέλλον του ήρθε στα 25 του χρόνια, μέσα από τις σελίδες ενός περιοδικού και συγκεκριμένα από το άρθρο «Φτιάξ’ την μόνος σου», που έδωσε μορφή στην πρώτη του κιθάρα. «Το 1982 έπεσε στα χέρια μου το περιοδικό TaR, του οποίου εκδότης ήταν ο συνθέτης, τραγουδοποιός και κιθαριστής Νότης Μαυρουδής. Εκεί είχε σε στάδια και σε συνέχειες την κατασκευή της κιθάρας. Κι έτσι τότε, κατασκεύασα την πρώτη μου κλασική κιθάρα», θυμάται ο κ. Βασιλειάδης, ο οποίος, παρότι εργαζόταν στη ΔΕΗ, δεν σταμάτησε από τότε να φτιάχνει κλασικές κιθάρες.
Στα πρώτα χρόνια της κατασκευής θυμάται τους κιθαριστές φίλους του να δοκιμάζουν κάθε έτοιμο όργανο και να σχολιάζουν τον ήχο και την απόδοσή του. «Ερχόταν εδώ και άρχιζαν να παίζουν, να δοκιμάζουν, να τεστάρουν και τελικά να αποφασίζουμε να αλλάξω κάποια πράγματα. Τα πρώτα χρόνια γινόταν αυτό κάθε φορά. Τώρα όμως, στα 70 μου χρόνια, υπάρχει η εμπειρία πλέον να κρίνω ένα όργανο αν είναι σωστό ή όχι», σημειώνει.
Η φυσική που κρύβεται πίσω από την κατασκευή κιθάρας
Από εκείνη την πρώτη κιθάρα μέχρι σήμερα έχουν περάσει περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αδιάκοπης αναζήτησης. Με σύμμαχο τις σπουδές του ως μηχανικός αυτοματισμού, μελέτησε σε βάθος την ακουστική και τη συμπεριφορά των υλικών και αφιέρωσε αμέτρητες ώρες στην εξέλιξη της τέχνης του. Στις κιθάρες του χρησιμοποιεί επιλεγμένα ξύλα, σύγχρονες τεχνικές και ιδιαίτερη προσοχή στον συντονισμό όλων των τμημάτων του οργάνου, ώστε να πετυχαίνει την καλύτερη δυνατή ποιότητα ήχου. «Χορδές, καπάκι, πλάτη και αέρινος όγκος λειτουργούν ως “ταλαντωτές” και πρέπει να συνεργάζονται στις σωστές συχνότητες, ώστε η κιθάρα να αποδίδει τον καλύτερο δυνατό ήχο», εξηγεί, δείχνοντας ότι πίσω από κάθε κιθάρα υπάρχει και πολλή φυσική. Ο ίδιος ακολουθεί τη φιλοσοφία του Ισπανού κατασκευαστή Ιγκνάσιο Φλέτα, επιλέγοντας η πλάτη να μη συντονίζεται με το καπάκι, ώστε η ενέργεια των χορδών να μεταφέρεται σχεδόν αποκλειστικά εκεί όπου γεννιέται ο πλούσιος και δυνατός ήχος.
Για κάθε κιθάρα χρειάζεται περίπου ενάμισης μήνας εργασίας, αν και τα διαστήματα αναμονής ανάμεσα στα στάδια της κατασκευής τού επιτρέπουν να δουλεύει παράλληλα έως και τρία όργανα.
Η ποιότητα της δουλειάς του έχει οδηγήσει σε συνεργασίες με τέσσερις μεγάλους οίκους κλασικής κιθάρας στη Σλοβενία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πολωνία, ενώ οι κιθάρες του βρίσκονται πλέον στα χέρια μουσικών σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Παρά τη διεθνή αναγνώριση, ο ίδιος δείχνει να χαίρεται περισσότερο όταν το εργαστήριό του γεμίζει παιδικές φωνές. Τα καλοκαίρια, τα έξι εγγόνια του έρχονται από τη μεγαλούπολη όπου ζουν και, όπως λέει, «κάνουν κατάληψη στο εργαστήριο». Το μεγαλύτερο έχει ήδη φτιάξει μαζί του πέρυσι έναν μπαγλαμά, ενώ φέτος σειρά έχουν μια βαλλίστρα κι ένα τόξο, σε μια εικόνα που θυμίζει τη δική του πορεία.
