Η δημοσιοποίηση μιας πληροφορίας δεν σημαίνει αυτομάτως και ελεύθερη χρήση της. Αυτό ισχύει και για τη λίστα μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου, η οποία είναι μεν δημόσια, αλλά δημοσιεύεται μέσα σε ένα αυστηρά θεσμικό πλαίσιο.
Στη σύνταξη του Μέσου μας έφτασε πρόσφατα καταγγελία που ζητούσε τη δημοσίευση στοιχείων συγκεκριμένου προσώπου, με το επιχείρημα ότι περιλαμβάνεται στη δημόσια λίστα μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου.
Η λίστα είναι πράγματι δημόσια και αναρτημένη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Όμως η ύπαρξη δημόσιας πληροφορίας δεν σημαίνει αυτόματα και ελεύθερη χρήση της από τα μέσα ενημέρωσης, ειδικά όταν αυτή συνδέεται με προσωπικές καταγγελίες και στοχοποίηση συγκεκριμένων προσώπων.
Η θεσμική δημοσιοποίηση γίνεται χωρίς σχόλια, χαρακτηρισμούς ή ερμηνείες. Αντίθετα, όταν ένα Μέσο προχωρά σε αναπαραγωγή ονόματος στο πλαίσιο καταγγελίας, δημιουργούνται εντυπώσεις που ξεπερνούν τα ίδια τα στοιχεία. Ένα όνομα σε μια λίστα δεν αποτυπώνει αν μια οφειλή έχει ρυθμιστεί, αν βρίσκεται σε δικαστική εξέλιξη ή αν αφορά παλαιότερα δεδομένα.
Η πίεση να δημοσιευτεί μια πληροφορία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δημοσιογραφική ευθύνη. Ο ρόλος των ΜΜΕ δεν είναι να μεταφέρουν προσωπικές αντιπαραθέσεις ή να λειτουργούν ως μηχανισμός στοχοποίησης, αλλά να ενημερώνουν με πλαίσιο, ακρίβεια και σεβασμό.
Για τον λόγο αυτό, επιλέγουμε να μην αναπαράγουμε ονόματα, ακόμη κι αν περιλαμβάνονται σε δημόσιες λίστες. Επιλέγουμε να ασχοληθούμε με το γενικό ζήτημα των μεγάλων οφειλών προς το Δημόσιο και τις θεσμικές ευθύνες, όχι με την έκθεση προσώπων. Η δημοσιογραφία δεν κρίνεται από την ταχύτητα της δημοσίευσης, αλλά από τη σοβαρότητα των επιλογών της.
