Ο Γιάννης Κλαδάκης είναι μία από τις πιο αυθεντικές μορφές της παραδοσιακής μουσικής της Ρόδου, συνδυάζοντας τη μουσική με την αγροτική ζωή. Λυράρης, τραγουδιστής και ερευνητής της τοπικής παράδοσης, έχει μεγαλώσει ανάμεσα στα χωριά Κρεμαστή και Έμπωνα, ακούγοντας ιστορίες και τραγούδια από τους παλιούς.
Η πρώτη του επαφή με τη λύρα υπήρξε καθοριστική. Όπως αναφέρει, «κλείνω τα μάτια και είναι σαν να ακούω εκείνον τον γέρο στο καφενείο να παίζει λύρα». Η μνήμη του είναι γεμάτη από εικόνες ενός ηλικιωμένου λυράρη, του Βασίλη Καραγιαννάκη, που έπαιζε σε ένα μικρό καφενείο με μια χειροποίητη λύρα.
Από την ηλικία των 14 ετών, ο Γιάννης απέκτησε τη δική του λύρα και ξεκίνησε να μαθαίνει τα μυστικά του οργάνου. Παρά την αρχική καθοδήγηση από τον δάσκαλό του, Γιώργο Παραγιό, γρήγορα άρχισε να ανακαλύπτει μόνος του την τέχνη της λύρας. «Σιγά σιγά κατανόησα το όργανο, το κούρδισμα», λέει χαρακτηριστικά.
Ο Γιάννης δεν περιορίστηκε στην εκτέλεση γνωστών σκοπών, αλλά άρχισε να αναζητά τις ρίζες της τοπικής παράδοσης, καταγράφοντας τραγούδια και μαντινάδες από ηλικιωμένους. «Έψαχνα να βρω τραγούδια που τα λέγανε οι παλιοί άνθρωποι», δηλώνει, επισημαίνοντας τη σημασία της αυθεντικής μουσικής που προέρχεται από την παράδοση.
Εκτός από τη μουσική, ο Γιάννης Κλαδάκης είναι και γεωργός, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της ζωής του στην καλλιέργεια αμπελιών. Για εκείνον, η γεωργία είναι τρόπος ζωής και συνδέεται άμεσα με την καλλιτεχνική του πορεία. «Θέλω να πάω να παίξω κάπου, δεν έχω αφεντικό πάνω μου», λέει, αναδεικνύοντας την ελευθερία που του προσφέρει η αγροτική ζωή.
