Ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης είναι μια συχνή διαταραχή που εμφανίζεται συνήθως μετά τον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ο διαβήτης της κύησης είναι μια διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη που οδηγεί σε υπεργλυκαιμία και διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Σακχαρώδης διαβήτης κύησης: Παθοφυσιολογία και διάγνωση
Όπως και στους άλλους τύπους διαβήτη, ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης χαρακτηρίζεται από την αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία), μια κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Κατά την εγκυμοσύνη, οι ορμόνες όπως η ανθρώπινη πλακουντιακή λακτογόνος (hPL) και η κορτιζόλη προκαλούν ινσουλινοαντίσταση, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης.
Στον προγεννητικό έλεγχο, η γλυκόζη μετά από νηστεία 12 ωρών πρέπει να είναι κάτω από 92 mg/dL. Αν είναι πάνω από 126 mg/dL, τίθεται διάγνωση διαβήτη τύπου 2. Σε περίπτωση κύησης, τιμές άνω των 92 mg/dL είναι ενδεικτικές διαβήτη κύησης.
Τα συμπτώματα του σακχαρώδη διαβήτη κύησης δεν είναι πάντα εμφανή, με τη διάγνωση συχνά να γίνεται μέσω τακτικών αιματολογικών ελέγχων. Συνήθως, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένη δίψα, συχνή ανάγκη για ούρηση και κόπωση.
Κίνδυνοι για τη μητέρα και το έμβρυο
Αν ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης δεν ελεγχθεί, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, όπως προεκλαμψία και αυξημένη πιθανότητα καισαρικής τομής για τη μητέρα, καθώς και κινδύνους για το έμβρυο, όπως μακροσωμία και αναπνευστική δυσχέρεια.
Ρύθμιση σακχαρώδη διαβήτη κύησης
Η ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη κύησης περιλαμβάνει συνήθως ισορροπημένη διατροφή και τακτική άσκηση. Αν αυτά δεν είναι αρκετά, μπορεί να απαιτηθεί φαρμακευτική αγωγή, συνήθως με ινσουλίνη, η οποία είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Μετά τον τοκετό, μητέρα και νεογνό παρακολουθούνται στενά για τυχόν επιπλοκές, με τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2 να παραμένει αυξημένος για τη μητέρα.
