Πριν από την έναρξη των γυρισμάτων του Superman: Man of Tomorrow, ο Τζέιμς Γκαν καλείται να εξετάσει ένα καθοριστικό δημιουργικό ζήτημα: ποια εκδοχή του Σούπερμαν θα θεμελιώσει το νέο κινηματογραφικό σύμπαν της DC Studios; Η κληρονομιά του ήρωα είναι τεράστια και γεμάτη εμβληματικές ιστορίες.
Ανάμεσα σε αυτές, ωστόσο, ξεχωρίζει μία που, παρά την ιστορική της σημασία στα κόμικς, θα ήταν ριψοκίνδυνη και ίσως λανθασμένη επιλογή για τη μεγάλη οθόνη: το The Death of Superman.
Η Δολοφονία του Σούπερμαν, που κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, δεν ήταν απλώς ένα σοκαριστικό τεύχος, αλλά μια αφήγηση που εξελίχθηκε σε βάθος σχεδόν ενός έτους, εκτείνοντας τη δράση της σε πολλαπλές σειρές. Η DC οικοδόμησε σταδιακά την απειλή του Ντούμσντεϊ και κορύφωσε τη σύγκρουση στο Superman #75. Τα επόμενα τεύχη, όπως το Funeral for a Friend και το Reign of the Supermen!, ανέδειξαν την επίδραση της απουσίας του ήρωα για τους οικείους του και την κοινωνία γενικότερα.
Ωστόσο, σε κινηματογραφικό επίπεδο, αυτή η ανάπτυξη δύσκολα μπορεί να αναπαρασταθεί, καθώς το κοινό γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο Σούπερμαν δεν θα παραμείνει νεκρός —ιδιαίτερα σε ένα σύμπαν που μόλις αρχίζει.
Από το 1992 μέχρι σήμερα, το The Death and Return of Superman έχει προσαρμοστεί επανειλημμένα σε κινούμενα σχέδια, μυθιστορήματα και video games. Ο θάνατος του Σούπερμαν έχει γίνει μια συχνά επαναλαμβανόμενη δραματουργική κορύφωση.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι συγκρίσεις με το Avengers: Endgame είναι συχνές, αλλά παραπλανητικές. Στην περίπτωση του Σούπερμαν, η προσπάθεια να παρουσιαστεί ο θάνατός του ως οριστικός αντιμετωπίζεται με δυσπιστία.
Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν ο θάνατος του Σούπερμαν είναι συγκινητικός, αλλά αν αποτυπώνει αυτό που κάνει τον χαρακτήρα διαχρονικό. Ο Σούπερμαν συμβολίζει τη σταθερότητα και την ελπίδα, και η πραγματική του δύναμη προέρχεται από την ικανότητά του να στέκεται όρθιος.
Αν το νέο κινηματογραφικό σύμπαν επιθυμεί να χτίσει έναν σύγχρονο μύθο, η αφετηρία δεν μπορεί να είναι ένα μνημόσυνο. Πρέπει να είναι μια ζωντανή, παρούσα και ενεργή εκδοχή του ήρωα. Ο Σούπερμαν δεν χρειάζεται να πεθάνει ξανά για να αποδείξει την αξία του — απαιτείται να ζήσει και να μας υπενθυμίσει γιατί τον χρειαζόμαστε.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
