Την ώρα που η Ισλανδία, η Ιρλανδία και η Ισπανία ετοιμάζονται να θαυμάσουν μια σπάνια ολική έκλειψη Ηλίου το απόγευμα της Τετάρτης, το Euronews θυμάται μια άλλη έκλειψη που έσωσε τον Χριστόφορο Κολόμβο και το πλήρωμά του από την πείνα, όταν εξόκειλαν έξω από τη Τζαμάικα.
Ο Κολόμβος βρισκόταν στο τέταρτο ταξίδι του στον Νέο Κόσμο όταν, στις 25 Ιουνίου 1503, τα δύο πλοία του προσάραξαν στη Τζαμάικα, ένα νησί που η Ισπανία είχε βαφτίσει Σαντιάγο το 1494.
Με τα πλοία του να έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές, ο ιταλός, ή κατά άλλους ισπανός, ναύαρχος και οι άνδρες του έμειναν παγιδευμένοι στο νησί, ουσιαστικά ναυαγοί.
Ο αρχιγραμματέας της αποστολής, Ντιέγκο Μέντες, αποφάσισε τότε να ταξιδέψει με κανό μέχρι το νησί Ισπανιόλα, τμήμα της σημερινής Δομινικανής Δημοκρατίας, για να ζητήσει βοήθεια από τον κυβερνήτη Νικολάς ντε Οβάντο.
Όταν έφτασε ύστερα από πέντε μέρες στη θάλασσα, ο Οβάντο, που δεν εμπιστευόταν καθόλου τον Κολόμβο, αρνήθηκε να στείλει βοήθεια και κράτησε τον Μέντες εκεί για μήνες.
Στο μεταξύ, ο Κολόμβος και οι υπόλοιποι ναυαγοί είχαν καταφέρει να αναπτύξουν εμπορικές σχέσεις με τους αυτόχθονες, οι οποίοι τους προμήθευαν με τρόφιμα ως αντάλλαγμα για μπιχλιμπίδια και ευρωπαϊκά εργαλεία.
Τα δύο πλοία του Κολόμβου προσάραξαν στο Σεντ Αν της Τζαμάικα στις 25 Ιουνίου 1503 ( Patricia Edwards / CC BY-SA 3.0)
Η συμφωνία όμως χάλασε όταν ξέσπασε ανταρσία μεταξύ των ξενόφερτων ναυαγών, με αποτέλεσμα οι ιθαγενείς να διακόψουν τις σχέσεις μαζί τους.
Ο Κολόμβος και το πλήρωμά του βρέθηκαν τότε αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας.
Σώθηκαν όμως χάρη στην πονηριά του εξερευνητή, ο οποίος είχε μαζί του το Almanach Perpetuum, ένα αστρονομικό ημερολόγιο του γερμανού αστρονόμου Γιόχαν Μύλερ, γνωστού ως Ρεγιομοντάνου. Το ημερολόγιο προέβλεπε με ακρίβεια τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων για τα επόμενα χρόνια, ανάμεσά τους και τις σεληνιακές εκλείψεις.
Ο Κολόμβος βρήκε τότε αυτό που χρειαζόταν: στις 29 Φεβρουαρίου 1504 θα συνέβαινε ολική έκλειψη Σελήνης, ορατή από τη Τζαμάικα, που θα έβαφε το φεγγάρι κόκκινο λόγω του ηλιακού φωτός το οποίο περνούσε φιλτραρισμένο από τη γήινη ατμόσφαιρα.
Τρεις ημέρες πριν από την έκλειψη, ο θαλασσοπόρος κάλεσε τους ηγέτες των ιθαγενών και τους προειδοποίησε ότι ο Θεός των Χριστιανών είχε εξοργιστεί από την άρνησή τους να προσφέρουν φαγητό. Για να δείξει την οργή του, θα έβαφε το φεγγάρι κόκκινο.
Τη νύχτα της 29ης Φεβρουαρίου, οι αυτόχθονες έμειναν άναυδοι βλέποντας το φαινόμενο, που έμοιαζε αναμφίβολα με σημάδι υπερφυσικών δυνάμεων. Τρομοκρατημένοι, άρχισαν να ικετεύουν τον Κολόμβο να πει στον Θεό του να φέρει πίσω το φεγγάρι.
Ο Κολόμβος τότε αποσύρθηκε, τάχα για να το σκεφτεί, όπως έγραψε στη βιογραφία του εξερευνητή ο γιος του Χερνάντο. Στην πραγματικότητα, υπολόγιζε σε πόση ώρα θα έληγε η έκλειψη, και στη συνέχεια είπε στους ντόπιους ότι ο Θεός θα τους συγχωρούσε αν προσέφεραν τρόφιμα στο πλήρωμά του.
Οι ναυαγοί γλίτωσαν έτσι από την ασιτία μέχρι που ένα πλοίο, το οποίο είχε ναυλώσει στο μεταξύ ο αρχιγραμματέας Ντιέγκο Μέντες, τους παρέλαβε για την επιστροφή στην πατρίδα.
Ο Κολόμβος αποβιβάστηκε στο Σανλούκαρ ντε Μπαραμέδα της Ισπανίας τον Νοέμβριο του 1504. Πέθανε στη Βαγιαδολίδ δύο χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 1506.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
