Σε αγώνα δρόμου για την αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών από την πυρκαγιά στη Δυτική Αττική βρίσκονται από την πρώτη στιγμή κάτοικοι και Αρχές. Η πυρκαγιά άφησε πίσω της κατεστραμμένες οικίες, καλλιέργειες και σοβαρές φθορές σε περιοχές όπως το Πόρτο Γερμενό, η Ψάθα και οικισμοί στον κάμπο των Μεγάρων.
Την ίδια ώρα, οι κάτοικοι καθαρίζουν με θλίψη και αγωνία ό,τι απέμεινε από τις περιουσίες τους, απομακρύνοντας καμένα δέντρα και συντρίμμια από σπίτια και οχήματα που καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Ο δήμαρχος Μάνδρας – Ειδυλλίας Αρμόδιος Δρίσκος, με τον οποίο μίλησαν την Πέμπτη το μεσημέρι στην Ψάθα, ανέφερε ότι περίπου το 90% των κατοικιών που υπέστησαν σοβαρές ζημιές διέθεταν ξύλινες στέγες ή βεράντες, οι οποίες τυλίχθηκαν γρήγορα στις φλόγες όταν κατέρρευσαν πάνω τους φλεγόμενα δέντρα.
Το ίδιο συνέβη και στο πατρικό του 53χρονου Παναγιώτη Λιώρη, όταν στη σκεπή έπεσε φλεγόμενο τμήμα από τη γέρικη ελιά που σκίαζε την αυλή. Ο ίδιος, υπάλληλος του ΔΕΔΔΗΕ, μίλησε για τη συντήρηση και τους ελέγχους του ηλεκτρικού δικτύου, ευθύνης του Οργανισμού, σημειώνοντας ότι, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά δίκτυα, ισχύει ρύθμιση που απλοποιεί τις διαδικασίες κλαδέματος και καθαρισμού της βλάστησης σε απόσταση 8 μ. εκατέρωθεν των πλευρών, στύλων και καλωδίων.
Όσοι βρίσκονταν εκεί, εν αναμονή του κλιμακίου καταγραφής του κατεστραμμένου σπιτιού και ενός ακόμη γειτονικού που αποτεφρώθηκαν σε όλο τον οικισμό, αναρωτιόνταν πώς εκδηλώθηκε η φωτιά τη Δευτέρα το μεσημέρι. «Είχαμε εφησυχάσει, μαζί και οι δυνάμεις πυρόσβεσης. Είδαμε αρχικά τις φλόγες στην κορυφή του Μύτικα, είχαν ανέβει από το Π. Γερμενό», είπαν, ενώ πολλοί, ανάμεσά τους και η κ. Ειρήνη Μεϊντάνη με τις αδελφές της, έφυγαν τότε από τον οικισμό, με τον πατέρα τους να μένει πίσω. Αργότερα, γύρω στις 4 το απόγευμα, το πύρινο μέτωπο ακολούθησε την κορυφογραμμή από την πίσω πλευρά, κατέβηκε από χαράδρα, προκάλεσε μικρής έκτασης ζημιά στην Ψάθα και στη συνέχεια, ανεβαίνοντας ξανά την πλαγιά, κατευθύνθηκε προς τους οικισμούς των Μεγάρων Βένισα, Λούμπα, Κανδύλι κ.λπ.
Τελικά ο οικισμός της Ψάθας διασώθηκε και παραμένει όμορφος, γραφικός και καταπράσινος, ενώ στην παραλία προς το Σχίνο κάποιοι παραθεριστές κολυμπούσαν ήδη.
Η εικόνα στο Πόρτο Γερμενό
Σε αντίθεση με το Πόρτο Γερμενό, το οποίο δοκιμάστηκε σε ακραίες συνθήκες, το τοπίο εκεί παραμένει δυστοπικό με δεκάδες σπίτια ολοσχερώς κατεστραμμένα, στάχτες, αποκαΐδια κορμών και πεσμένων δέντρων, απανθρακωμένα οχήματα, τσαλακωμένες λαμαρινένιες στέγες και ελάχιστα τμήματα πρασίνου.
Οι κόποι μιας ζωής έγιναν σε μια στιγμή άμορφες μάζες, παραμορφωμένες συσκευές, μπάζα από τμήματα κτισμάτων και σπίτια προς κατεδάφιση, σημαδεμένα με το κόκκινο τρίγωνο.
Ένας 70χρονος ιδιοκτήτης αποτεφρωμένου τροχόσπιτου, βαρύς και αμίλητος, με εμφανή θλίψη, προσπαθούσε να καθαρίσει το μικρό του οικόπεδο απομακρύνοντας καμένα κλαδιά και σίδερα. Αντίθετα, η 60χρονη Κωνσταντίνα Π., της οποίας είχε υποστεί ζημιές μόνο η βλάστηση του οικοπέδου, δεν έκρυβε τον θυμό και την οργή της προς την «Πολιτεία και τα συμφέροντα».
Την ίδια ώρα, ενώ συνεχίζονταν οι περιπολίες για την αποφυγή αναζωπυρώσεων από δυνάμεις και οχήματα της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας και ελικόπτερα, οι τεχνικοί του ΔΕΔΔΗΕ Ελευσίνας αποκαθιστούσαν την ηλεκτροδότηση στο Πόρτο Γερμενό. Είχαν προηγηθεί εργολάβοι και εναερίτες για την αντικατάσταση φθαρμένων στοιχείων και κατεστραμμένων στύλων με νέες τσιμεντένιες κολώνες, ενώ μικτά κλιμάκια και υπάλληλοι της γενικής Διεύθυνσης Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών (ΓΔΑΕΦΚ) ολοκλήρωναν τις αυτοψίες καταγραφής και αξιολόγησης των οικημάτων που είχαν υποστεί βλάβες.
Σε 15 ημέρες θα δοθεί η πρώτη ενίσχυση των 3.000 ή 6.000 ευρώ για τις άμεσες ανάγκες, και τον Σεπτέμβριο οι προκαταβολές με το μισό ποσό της αποζημίωσης που δικαιούται ο ιδιοκτήτης κάθε κατεστραμμένου σπιτιού, ώστε να ξεκινήσει τις εργασίες ανοικοδόμησης, είπε ο δήμαρχος Μάνδρας Ειδυλλίας.
Για τη μορφολογία του εδάφους και τον μοναδικό δρόμο διαφυγής που έχουν οι τρεις οικισμοί του κόλπου στο Πόρτο Γερμενό, Προσήλι και Αγ. Νικόλας, ο δήμαρχος Αρμ. Δρίσκος επισημαίνει ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από τις χαράδρες και τους ορεινούς όγκους του Κιθαιρώνα και του Πατέρα που την περικλείουν. Με αφορμή το αδιέξοδο διαφυγής στο Μάτι, που οδήγησε στην τραγωδία, σημειώνει ότι η συγκεκριμένη πυρκαγιά ήταν τρεις φορές πιο επικίνδυνη, καθώς υπήρχε μεγάλη ποσότητα άκαυτου δάσους 50-60 ετών, απότομες χαράδρες και, σύμφωνα με το Αστεροσκοπείο Αθηνών, έπνεαν «οι ισχυρότεροι άνεμοι της τελευταίας 20ετίας», οι οποίοι καθιστούσαν αδύνατη την υδροληψία των εναέριων μέσων.
«Δεν μπορούσες να σταθείς όρθιος. Θα είχαν καταστραφεί πολλά περισσότερα σπίτια εάν δεν επιχειρούσαμε οι ίδιοι με δύο τμήματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας και εθελοντικών ομάδων της περιοχής», σημειώνει ο πρόεδρος της κοινότητας Βιλίων Βασίλης Φιλάνδρας. «Παραμείναμε με τον δήμαρχο και σβήναμε μικροεστίες σε δένδρα και σημεία με συσσωρευμένη καύσιμη ύλη, δίπλα στα σπίτια», προσθέτει, ενώ εξήρε και την «σωτήρια πρακτική» των πυροσβεστών να μεταφέρουν αντλίες και να τις χρησιμοποιούν όπου υπήρχαν δεξαμενές, καθώς η έλλειψη ηλεκτροδότησης τις καθιστούσε ανενεργές.
Ο δήμαρχος Αρμόδιος Δρίσκος περιγράφει την τραγική κατάσταση που βίωσαν οι κάτοικοι και όσοι επιχειρούσαν να ανακόψουν τη φονική πυρκαγιά, η οποία στοίχισε τελικά τη ζωή δύο συνανθρώπων μας.
«Ήταν ένας πόλεμος, 24 ώρες το 24ωρο, όπως αυτός που δίνουμε καθημερινά στο Θριάσιο νοσοκομείο», σημειώνει ο 42χρονος δήμαρχος και επεμβατικός καρδιολόγος, προσθέτοντας:
Τις πρώτες ημέρες της πυρκαγιάς, την Παρασκευή (31 Ιουλίου) και το Σάββατο (1 Αυγούστου), είχαμε τα εξής συμβάντα: ένα μέτωπο πύρινης λαίλαπας μήκους 7 χλμ. ερχόταν από τη Βοιωτία, διαμέσου των σύστοιχων όγκων που συνορεύουν βόρεια με το Πόρτο Γερμενό. Οι καιρικές συνθήκες των 10-11 μποφόρ ήταν απαγορευτικές για τη λειτουργία οποιουδήποτε εναέριου μέσου. Παρά τις τέσσερις αντιπυρικές ζώνες που στήθηκαν από επίγειες δυνάμεις, ο καιρός, λόγω των περιδινήσεων και των στροβίλων που σχημάτιζε, τις διέσχισε σε πάρα πολύ μικρό διάστημα.
Το αποτέλεσμα ήταν η πυρκαγιά να εισβάλει ανεξέλεγκτη στον κόλπο του Πόρτο Γερμενού. Βρήκε μεγάλη ποσότητα καύσιμης ύλης, αλλά και ένα ανάγλυφο με πολλαπλή επικινδυνότητα, όπως σε περιοχές όπου στο παρελθόν μεγάλες πυρκαγιές συνδέθηκαν με τραγωδίες.
«Η επικινδυνότητα στο Πόστο Γερμενό ήταν πολλαπλάσια σε σχέση με αυτή στο Μάτι και, ενώ εκεί χάσαμε δεκάδες ανθρώπους, εδώ, σε αυτήν την εμπόλεμη κατάσταση που ζήσαμε αυτές τις ημέρες, επιλέξαμε να δώσουμε συγκεκριμένες μάχες», προσθέτει ο δήμαρχος. «Προτεραιότητά μας ήταν να προστατέψουμε την ανθρώπινη ζωή και να μη μείνει κανένας πίσω. Πετύχαμε 120 απεγκλωβισμούς ανθρώπων που είχαν παγιδευτεί αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, άλλων ασθενών και μελών ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Καταφέραμε να τους απομακρύνουμε όλους με ασφάλεια έξω από τον κόλπο του Πόρτο Γερμενού και σήμερα να είμαστε στην ευτυχή θέση να μην έχουμε θρηνήσει κανέναν δημότη και κανέναν επισκέπτη μας. Θρηνούμε βέβαια τους δύο αεροπόρους, τα παιδιά αυτά τα οποία εν ώρα καθήκοντος έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια να προστατεύσουν την περιοχή μας. Τους χρωστάμε βαθιά ευγνωμοσύνη και θα τους θυμόμαστε για πάντα».
