Η παιδική παχυσαρκία συνδέεται, όπως τονίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Βασίλης Γεροδήμος , με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας και τις πρόχειρες διατροφικές συνήθειες των παιδιών. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι δράσεις που ωθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν την καθημερινή άσκηση και τη σωστή διατροφή είναι πολύ σημαντικές.
Ο κ. Γεροδήμος, καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σημειώνει ότι τα τελευταία χρόνια η αύξηση των υποχρεώσεων των παιδιών και ο καθιστικός τρόπος ζωής, με κινητά, τηλεόραση και Η/Υ, σε συνδυασμό με την υιοθέτηση νέων καθημερινών συνηθειών για «πρόχειρη» και «γρήγορη» διατροφή, έχουν δημιουργήσει μια γενιά υποκινητικών και παχύσαρκων παιδιών με προβλήματα υγείας που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής τους.
Μιλώντας για τη «διατροφική εκπαίδευση» των παιδιών, τονίζει ότι κύριο ρόλο έχουν οι γονείς και εξηγεί πως το μαγειρεμένο φαγητό μεσημέρι και βράδυ, η ποικιλία των τροφών, όπως ψάρι, όσπρια και κρέας, καθώς και η καθημερινή παρουσία σαλάτας και φρούτων στο τραπέζι, βοηθούν το παιδί να μάθει να τρώει πιο σωστά. Προσθέτει ότι και οι εκπαιδευτικοί, μέσα από ειδικές εκδηλώσεις, μαθήματα και εργασίες, πρέπει να συμβάλουν στην εκπαίδευση των μαθητών, ενώ φορείς όπως τα υπουργεία Παιδείας και Υγείας και τα πανεπιστήμια οφείλουν να οργανώνουν κεντρικές δράσεις ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης για την άσκηση και τη διατροφή. Σύμφωνα με μελέτες του, οι μαθητές δεν προτιμούν συχνά τις πιο υγιεινές τροφές, όπως φρούτα, ψάρι, λαχανικά και όσπρια, ενώ συμπαθούν τροφές που δεν πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά, όπως το κρέας.
Στο ερώτημα αν υπάρχουν λύσεις, ο Βασίλης Γεροδήμος αναφέρει ότι για όλα τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου μπορούν να υπάρξουν λύσεις, αρκεί η κοινωνία να δώσει την απαραίτητη έμφαση στην αναζήτησή τους. Για την παιδική παχυσαρκία, λέει πως η απάντηση είναι η άσκηση και η σωστή διατροφή, άρα πολιτεία, εκπαιδευτικοί και γονείς πρέπει να σχεδιάσουν από κοινού δράσεις.
Ως παραδείγματα που μπορούν να εφαρμοστούν μέσα από το σχολείο, αναφέρει την καθημερινή άσκηση των παιδιών στο πλαίσιο του σχολείου, τα οργανωμένα προγράμματα αγωγής υγείας και τα μαθήματα σχετικά με τη διατροφή. Φέρνει μάλιστα ως παράδειγμα τη Γερμανία, όπου στο πλαίσιο του μαθήματος της οικιακής οικονομίας οι μαθητές, αγόρια και κορίτσια, μαθαίνουν να μαγειρεύουν.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, τονίζει ότι χρειάζονται δράσεις που θα στοχεύουν ταυτόχρονα στην αύξηση της φυσικής δραστηριότητας των παιδιών και στη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής τους. Σε πιο αναλυτική αναφορά του για την άσκηση, σημειώνει ότι είναι το καλύτερο «φάρμακο» τόσο για την πρόληψη όσο και για την αποκατάσταση πολλών ασθενειών και ότι πλήθος μελετών παγκοσμίως αποδεικνύει τη σημασία της για την υγεία. Κλείνοντας, επισημαίνει ότι η παιδική ηλικία είναι μία από τις κρισιμότερες περιόδους της ζωής, καθώς τότε υιοθετούνται συνήθειες που επηρεάζουν μελλοντικά, θετικά ή αρνητικά, την υγεία μας.
Στην ίδια λογική, ο κ. Γεροδήμος καταλήγει ότι δράσεις που ωθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν την καθημερινή άσκηση και να μάθουν να διατρέφονται σωστά είναι πολύ σημαντικές και πρέπει να υποστηρίζονται από γονείς, εκπαιδευτικούς και την πολιτεία.
*Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο κ. Γεροδήμος, η οποία παραχωρήθηκε από τον ίδιο
Αποστόλης Ζώης
