Η Θεσσαλία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα από τα πιο πιεστικά περιβαλλοντικά της ζητήματα: το νερό και τη διαχείρισή του. Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μαρία Σακελλαρίου-Μακραντωνάκη, εξηγεί στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι η στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα κατεβαίνει κάθε χρόνο, με επιπτώσεις που ήδη φαίνονται.
Όπως αναφέρει, το νερό δεν μπορεί να καταναλώνεται με ρυθμούς μεγαλύτερους από την ετήσια ανανέωσή του μέσα στον υδρολογικό κύκλο. Η ίδια σημειώνει ότι η σημερινή εικόνα στη Θεσσαλία μόνο καθησυχαστική δεν είναι, καθώς μεγάλο μέρος του υπόγειου υδατικού δυναμικού έχει ήδη επιβαρυνθεί από εντατική εκμετάλλευση και ποιοτική υποβάθμιση, με δραματική πτώση της στάθμης των υδροφόρων οριζόντων και εκτεταμένη ρύπανση του υπόγειου νερού. Η πτώση της στάθμης είναι συνεχής από το 1985 έως σήμερα.
Στην ίδια τοποθέτηση, η κ. Σακελλαρίου-Μακραντωνάκη αποδίδει την υποχώρηση του υδροφόρου ορίζοντα σε πολλούς παράγοντες: την υπεράντληση για την άρδευση μεγάλων αγροτικών εκτάσεων, την αύξηση της κατανάλωσης, τις μειωμένες βροχοπτώσεις, την αλλαγή των πρακτικών άρδευσης και την κατασπατάληση, καθώς και τη μη ορθολογική χρήση του αρδευτικού νερού.
Επισημαίνει ακόμη ότι οι λεκάνες απορροής λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με τα νερά της θάλασσας, με αποτέλεσμα η υπεράντληση να επιτρέπει την είσοδο θαλασσινού νερού και την καταστροφή των αποθεμάτων γλυκού νερού στις παράκτιες περιοχές. Η ίδια υπογραμμίζει πως η απεριόριστη παροχή νερού στις καλλιέργειες δεν σημαίνει μεγαλύτερη ή καλύτερη απόδοση, αφού οι ανάγκες τους καθορίζονται από τις συνθήκες της ατμόσφαιρας, και τονίζει ότι η άρδευση απαιτεί σωστό υπολογισμό του νερού και πρόγραμμα από επιστήμονες με γνώση της σχέσης νερού – φυτού.
Κλείνοντας, η καθηγήτρια αναφέρει ότι οι μελλοντικές ανάγκες της Θεσσαλίας σε νερό για τις διάφορες χρήσεις εκτιμάται πως δεν θα μειωθούν. Προσθέτει ότι οι αρδεύσεις στη θεσσαλική πεδιάδα θα συνεχιστούν και στο μέλλον, ανεξάρτητα από τις πολιτικές επιδοτήσεων ή αναδιαρθρώσεων της Ε.Ε., και επισημαίνει πως το νερό θα γίνει πολύτιμο και ακριβό αγαθό, αν δεν αντιμετωπιστεί με τη δέουσα προσοχή και συνεχιστεί η σπατάλη.
Αποστόλης Ζώης
* Φωτογραφία -Πηγή:
