Στην Ελλάδα, οι λιβαδικές εκτάσεις καταλαμβάνουν μεγάλη έκταση και συμβάλλουν σημαντικά στην εθνική οικονομία και στον πολιτισμό. Σε ευρωπαϊκό, αν όχι και σε παγκόσμιο επίπεδο, τα λιβάδια της Ελλάδας κατέχουν εξέχουσα θέση καθώς συνδέονται με μια σειρά από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Πρώτα πρώτα στα ελληνικά λιβάδια, σύμφωνα με όσα τονίζει ο Μιχάλης Βραχνάκης, καθηγητής Δασολογίας, κυριαρχούν πολλά φυσικά χαρακτηριστικά. Το σύνολο σχεδόν των λιβαδιών της χώρας μας αποτελούν φυσικές ή ημιφυσικές εκτάσεις. Επιπλέον, τα λιβάδια αποτελούν το μεγαλύτερο σε έκταση τύπο γης της Ελλάδας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το άθροισμα των ποολίβαδων και των θαμνώνων ανέρχεται σε 34%, ενώ αν συνυπολογιστεί και περίπου 10% από τα δάση και άλλες δασικές εκτάσεις, το 44% περίπου της χώρας αποτελείται από λιβάδια. Άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι τα λιβάδια χρησιμοποιούνται κυρίως εκτατικά με ποιμενικό σύστημα εκτροφής. Η ποικιλία των κλιματεδαφικών συνθηκών αλλά και η ιστορική χρήση των λιβαδιών έχουν συντελέσει στην ύπαρξη ποικιλίας λιβαδικών τύπων και υποτύπων. Γενικά, τα ελληνικά λιβάδια υπάγονται σε τέσσερις λιβαδικούς τύπους, δηλαδή σε ποολίβαδα, φρυγανολίβαδα, θαμνολίβαδα και δασολίβαδα, και η ποικιλία αυτή συνδέεται με την υψηλή βιοποικιλότητα που παρουσιάζουν.
Τα λιβάδια, λόγω της μακραίωνης ιστορικής χρήσης τους, συνδέθηκαν στενά με το πολιτισμικό γίγνεσθαι του ελληνικού λαού, αποτυπώνοντας σημαντικές αναφορές σε αρχαία ιστορικά κείμενα και παραδόσεις. Παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, δεν λείπουν τα προβλήματα που αντανακλώνται στο ελλειμματικό ισοζύγιο εμπορίας ζωικών προϊόντων. Η χώρα μας είναι ελλιπής σε παραγωγή κόκκινου κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων, παρά τα διαθέσιμα χαρακτηριστικά των λιβαδιών. Ο καθηγητής αναφέρεται σε σημαντικά προβλήματα που σχετίζονται με τα ελληνικά λιβάδια, όπως η εγκατάλειψη της κτηνοτροφικής δραστηριότητας και η μη επίλυση ιδιοκτησιακών προβλημάτων.
Τέλος, η μη ολοκλήρωση των Διαχειριστικών Σχεδίων Βόσκησης και η έλλειψη συστημάτων παρακολούθησης εντείνουν υποβάθμιση των λιβαδιών. Ο καθηγητής τονίζει ότι, παρά τα προβλήματα, οι προοπτικές ανάπτυξης των ελληνικών λιβαδιών είναι σημαντικές. Η Ελλάδα είναι μία, κατά βάση, κτηνοτροφική χώρα και ο Έλληνας κτηνοτρόφος αποτελεί μοχλό ανάπτυξης της υπαίθρου. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν την καθιέρωση και πιστοποίηση βιολογικών πρακτικών και την εφαρμογή ολοκληρωμένων συστημάτων χρήσεων γης.
