Νέο τοπίο στην επαγγελματική ασφάλιση διαμορφώνει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που ψηφίστηκε στη Βουλή. Οι αλλαγές στα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ) επηρεάζουν σχεδόν όλη τη λειτουργία του δεύτερου πυλώνα ασφάλισης, από τη φορολογία της συμπληρωματικής σύνταξης και του εφάπαξ έως το ύψος των εισφορών, τη συμμετοχή εργαζομένων μικρών επιχειρήσεων και αυτοαπασχολούμενων, αλλά και το τι ισχύει όταν ένας ασφαλισμένος αλλάζει δουλειά ή μένει άνεργος.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στη ΔΕΘ — Δείτε το videoΣτόχος της επαγγελματικής ασφάλισης είναι να δημιουργεί συμπληρωματικό εισόδημα πέρα από την κύρια σύνταξη.
Μεταξύ άλλων, βασικός σκοπός της επαγγελματικής ασφάλισης είναι η δημιουργία πρόσθετου εισοδήματος πέρα από την κύρια και, όπου υπάρχει, την επικουρική σύνταξη. Η παροχή μπορεί, ανάλογα με το πρόγραμμα, να δοθεί ως περιοδική σύνταξη ή ως εφάπαξ ποσό. Το τελικό ποσό δεν είναι ίδιο για όλους, καθώς εξαρτάται από το ύψος των εισφορών, τον χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα, τις αποδόσεις των επενδύσεων και τους όρους του συγκεκριμένου Ταμείου ή προγράμματος.
Ειδικότερα:
1. Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τα ανώτατα όρια των εισφορών. Για τους μισθωτούς το όριο ανεβαίνει από το 20% στο 35% των ακαθάριστων αποδοχών και των φορολογητέων παροχών σε είδος, ενώ για τους μη μισθωτούς το ετήσιο πλαφόν αυξάνεται από τις 20.000 στις 35.000 ευρώ.
Οι εισφορές στα συγκεκριμένα συνταξιοδοτικά προγράμματα εκπίπτουν φορολογικά κατά 100%, μέσα στα όρια που προβλέπει το νέο πλαίσιο. Η αύξηση των πλαφόν δίνει μεγαλύτερο περιθώριο συσσώρευσης κεφαλαίου, κυρίως για ασφαλισμένους με υψηλότερα εισοδήματα που θέλουν να κατευθύνουν μεγαλύτερο μέρος των αποδοχών τους στη δημιουργία συμπληρωματικής σύνταξης. Ειδική πρόβλεψη υπάρχει για όσους ασφαλίζονται για πρώτη φορά μετά τη συμπλήρωση του 55ου έτους. Για αυτούς παραμένουν τα χαμηλότερα όρια, δηλαδή 20% των ακαθάριστων αποδοχών για τους μισθωτούς και 20.000 ευρώ τον χρόνο για τους μη μισθωτούς.
Πάντως, για το θέμα αυτό διατυπώνονται ενστάσεις, καθώς το νέο καθεστώς μπορεί να λειτουργήσει, πέρα από την ενίσχυση της συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, και ως εργαλείο νόμιμης φοροαποφυγής για υψηλόμισθα στελέχη. Ιδίως στην περίπτωση που αυξήσεις μισθών ή bonus αντικαθίστανται εν μέρει από εισφορές σε ΤΕΑ, σημαντικό τμήμα του εισοδήματος μπορεί να μεταφερθεί σε καθεστώς με πολύ χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση από ό,τι ο μισθός και η σύνταξη του πρώτου πυλώνα.
2. Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή αφορά τη φορολογία των παροχών των ΤΕΑ προαιρετικής ασφάλισης και των Ομαδικών Ασφαλιστικών Προϊόντων Επαγγελματικής Συνταξιοδότησης. Για όσους αρχίσουν να λαμβάνουν την παροχή από το 62ο έως και το 67ο έτος της ηλικίας τους, ο συντελεστής αυτοτελούς φορολόγησης διαμορφώνεται στο 5% όταν πρόκειται για περιοδική παροχή και στο 10% όταν επιλέγεται εφάπαξ καταβολή. Ακόμη χαμηλότεροι είναι οι συντελεστές για όσους περιμένουν μετά τη συμπλήρωση του 67ου έτους.
Στην περίπτωση αυτή, ο φόρος υποχωρεί στο 2,5% για την περιοδική παροχή και στο 5% για το εφάπαξ. Ως περιοδική παροχή νοείται εκείνη που καταβάλλεται είτε ισόβια είτε για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 15 ετών, με σταθερές ή αυξανόμενες καταβολές. Στην πράξη, το νέο μοντέλο δίνει ισχυρότερο φορολογικό κίνητρο τόσο για παραμονή στην επαγγελματική ασφάλιση μέχρι μεγαλύτερη ηλικία όσο και για επιλογή συμπληρωματικής σύνταξης αντί της άμεσης είσπραξης ολόκληρου του κεφαλαίου.
Διαφορετική είναι η αντιμετώπιση για όσους επιλέξουν να λάβουν την παροχή πριν συμπληρώσουν το 62ο έτος. Σε αυτή την περίπτωση δεν εφαρμόζονται οι χαμηλοί αυτοτελείς συντελεστές. Το ποσό της παροχής φορολογείται με βάση τη γενική κλίμακα φορολογίας εισοδήματος. Οι ευνοϊκότεροι συντελεστές προβλέπεται να εφαρμόζονται και σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων που συνταξιοδοτούνται λόγω γήρατος από τον φορέα κύριας ασφάλισης, εφόσον πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
