Τι δεν μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη: πού μένει ακόμη ο άνθρωπος στην εργασία

Τι δεν μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη: πού μένει ακόμη ο άνθρωπος στην εργασία

Ποιες εργασιακές δεξιότητες είναι πιθανό να αποκτήσουν τη μεγαλύτερη αξία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης; Η συζήτηση έχει φουντώσει στα social media και η νέα έκθεση της OpenAI για το ζήτημα δίνει επιπλέον βάρος στο ερώτημα για το μέλλον της εργασίας.

Στην έκθεση, η εταιρεία δείχνει πώς χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι ερευνητές της την τεχνητή νοημοσύνη, εξετάζοντας όλες τις κατηγορίες ερευνητικής δραστηριότητας από την αρχή του έτους.

Με βάση τα δεδομένα, παρότι όλες οι κατηγορίες έχουν αυξηθεί, διαφαίνεται μια σαφής αντίθεση ανάμεσα στην εκτέλεση και στη λήψη αποφάσεων.

Παράλληλα, εξετάζεται ποιες εργασίες απορροφώνται από την AI και ποιες εξακολουθούν να στηρίζονται στους ανθρώπους.

Τα μεγαλύτερα οφέλη από την αυτοματοποίηση φέτος καταγράφηκαν στον προγραμματισμό, την τεχνική υποστήριξη, την παρακολούθηση της εκτέλεσης υπολογιστικών διαδικασιών και την ανάλυση αποτελεσμάτων.

Αντίθετα, η AI εξακολουθεί να παράγει σχετικά λίγο έργο στη λήψη αποφάσεων για το ποια έργα πρέπει να προχωρήσουν ή να σταματήσουν, πού πρέπει να επενδυθούν πόροι ή πώς θα τεθούν προτεραιότητες.

Ο στρατηγικός σχεδιασμός υψηλού επιπέδου εξακολουθεί να αντιστοιχεί σε ελάχιστο ποσοστό των παραγόμενων tokens που δημιουργούν τα AI agents, σύμφωνα με την έκθεση της OpenAI.

Ποιο είναι το μέλλον της εργασίας στην εποχή της AI

Αυτό δίνει μια εικόνα για το πού μπορεί να μετατοπιστεί η αξία της εργασίας, όπως αναφέρει το Business Insider.

Πράγματι, οι εταιρείες μπορούν να μετρούν αν γράφτηκε κώδικας, αν παραδόθηκαν προϊόντα ή αν διορθώθηκαν σφάλματα στον κώδικα, γεγονός που κάνει αυτές τις εργασίες πιο εύκολες στην αυτοματοποίηση.

Πολύ πιο δύσκολο, όμως, είναι να προσδιοριστεί και να αποφασιστεί από την αρχή τι πρέπει να κατασκευαστεί. Εκεί απαιτούνται κρίση, κατανόηση της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, συμβιβασμοί αλλά και διάθεση για ανάληψη κινδύνου.

Όπως το έθεσε η OpenAI: Οι άνθρωποι εξακολουθούν να καθορίζουν τις ερευνητικές μας προτεραιότητες, να κρίνουν ποιες ιδέες και αποτελέσματα θα επιδιώξουμε και να αποφασίζουν αν θα προχωρήσουμε σε κλιμάκωση, αν θα σταματήσουμε προσωρινά ή αν θα αναπτύξουμε συστήματα.

Με άλλα λόγια, το μέλλον της ανθρώπινης εργασίας ενδέχεται να μετατοπιστεί από την εκτέλεση προς τη λήψη των σωστών αποφάσεων.

Loading

Play