«Μήπως έπρεπε να είχα απαντήσει διαφορετικά;», «Τι θα γίνει αύριο;», «Κι αν συμβεί κάτι;», «Μήπως ξέχασα κάτι σημαντικό;». Η υπερανάλυση εμφανίζεται συχνά όταν όλα γύρω μας ησυχάζουν και το μυαλό βρίσκει χρόνο να γυρίσει σε κάθε πιθανό πρόβλημα. Μια απλή τεχνική που μπορεί να βοηθήσει είναι ο κανόνας των 6:30: μια συγκεκριμένη ώρα το απόγευμα μετά την οποία σταματάμε συνειδητά να ασχολούμαστε με τις ανησυχίες μας.
Δεν πρόκειται για μαγικό κόλπο. Είναι ένας τρόπος να μάθει το μυαλό ότι δεν χρειάζεται κάθε σκέψη να αντιμετωπίζεται την ίδια στιγμή.
Ο κανόνας συνδέεται με μια τεχνική που ονομάζεται προγραμματισμός της ανησυχίας. Αντί να προσπαθούμε να διώξουμε τις δύσκολες σκέψεις, κάτι που συχνά τις κάνει πιο επίμονες, τους δίνουμε συγκεκριμένο χρόνο. Μέχρι τις 6:30 μ.μ., για παράδειγμα, μπορείτε να σκεφτείτε ένα πρόβλημα, να γράψετε τις σκέψεις σας ή να αποφασίσετε τι μπορείτε να κάνετε γι’ αυτό. Μετά τις 6:30, όμως, βάζετε ένα νοητό στοπ.
Η ώρα δεν χρειάζεται να είναι ακριβώς 6:30. Αν δουλεύετε μέχρι αργά, μπορείτε να επιλέξετε τις 8:00 ή τις 9:00. Το βασικό είναι να δημιουργήσετε ένα σταθερό όριο ανάμεσα στην ώρα της σκέψης και στην ώρα της ξεκούρασης.
Ένα από τα πιο χρήσιμα στοιχεία αυτής της τεχνικής είναι ότι βοηθά να ξεχωρίσετε την επίλυση ενός προβλήματος από την υπερανάλυση. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Μπορώ να κάνω κάτι συγκεκριμένο γι’ αυτό τώρα; Αν η απάντηση είναι ναι, κάντε το συγκεκριμένο βήμα. Αν, για παράδειγμα, πρέπει να στείλετε ένα σημαντικό email, μπορείτε να το σημειώσετε για το επόμενο πρωί. Αν πρέπει να κάνετε ένα τηλεφώνημα, γράψτε την ώρα που θα το κάνετε.
Αν όμως δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε εκείνη τη στιγμή, το να ανακυκλώνετε την ίδια σκέψη για άλλη μία ώρα πιθανότατα δεν θα αλλάξει την κατάσταση.
Το βράδυ ο εγκέφαλος χρειάζεται να μειώσει σταδιακά τη δραστηριότητά του για να περάσει σε κατάσταση ύπνου. Όταν όμως την τελευταία ώρα πριν κοιμηθείτε κάνετε νοητικά σενάρια, αναλύετε συζητήσεις ή ανησυχείτε για την επόμενη ημέρα, κρατάτε το μυαλό σε εγρήγορση. Η δημιουργία μιας πιο ήρεμης ρουτίνας πριν από τον ύπνο μπορεί να διευκολύνει αυτή τη μετάβαση.
Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη δυσκολία. Έχετε αποφασίσει ότι μετά τις 6:30 δεν θα ασχολείστε με τη δουλειά, αλλά ξαφνικά θυμάστε κάτι που ξεχάσατε. Ή αρχίζετε να σκέφτεστε μια δύσκολη συζήτηση που είχατε μέσα στην ημέρα. Μην προσπαθήσετε απαραίτητα να διώξετε τη σκέψη. Απλώς πείτε στον εαυτό σας: Το σημειώνω και θα ασχοληθώ με αυτό αύριο.
Μπορείτε μάλιστα να κρατάτε ένα μικρό σημειωματάριο δίπλα στο κρεβάτι σας. Γράψτε σε μία πρόταση αυτό που σας απασχολεί και αφήστε το εκεί. Με αυτόν τον τρόπο, δεν αγνοείτε το πρόβλημα. Απλώς δεν του επιτρέπετε να καταλάβει όλο το βράδυ σας.
Το επόμενο βήμα είναι να αντικαταστήσετε την υπερανάλυση με κάτι που σας χαλαρώνει. Μια βόλτα, ένα βιβλίο, λίγη μουσική, ένα ζεστό ντους, χρόνος με αγαπημένα πρόσωπα ή ένα χόμπι μπορούν να βοηθήσουν το μυαλό να αλλάξει κατεύθυνση. Άλλωστε, ο στόχος δεν είναι απλώς να σταματήσετε να σκέφτεστε. Είναι να αποκτήσετε ξανά τον έλεγχο του χρόνου και της προσοχής σας.
* Πηγή: Vita
Πηγή περιεχομένου: in.gr
