Η χρηματοδότηση της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί σε ένα φαύλο κύκλο που άρχισε από την είσοδό μας στα μνημόνια. Αυτό οδηγεί σε μία σειρά από παραδοξότητες, καθώς ο περιορισμένος έλεγχος ζήτησης διατηρεί ένα μη αποδοτικό, από πλευράς κόστους, μείγμα.
Η μελέτη του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) αποτελεί τη συνέχεια της αντίστοιχης της Deloitte του 2020 και στοχεύει στην προσφορά ενός ολοκληρωμένου οδικού χάρτη για τον μετασχηματισμό του φαρμακευτικού συστήματος της Ελλάδας, με στόχο την ενίσχυση της βιωσιμότητας και την ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στις αναγκαίες θεραπείες.
Τα παραδόξα του συστήματος περιλαμβάνουν τη διατήρηση των υψηλότερων επιπέδων επιστροφών στην Ελλάδα, παρά τις χαμηλές τιμές των πρωτοτύπων στην Ευρώπη. Ο Γιώργος Κουρέπης, Director στην ομάδα Strategy της Deloitte, ανέφερε ότι η δημόσια χρηματοδότηση δεν ακολουθεί τον ρυθμό αύξησης της συνολικής δαπάνης, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένες επιστροφές.
Για να ισορροπηθεί το σύστημα, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι απαραίτητος ένας διττός στόχος που περιλαμβάνει τη συγκράτηση της συνολικής δαπάνης και την αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης.
Εκτιμάται ότι αν δεν υπάρξει διαχείριση στη δαπάνη, αυτή μπορεί να φτάσει τα 10,5 δισ. ευρώ έως το 2028, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις και έλεγχο της δαπάνης.
Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις διαρθρώνονται γύρω από τρεις στρατηγικούς άξονες: κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, έλεγχος της δαπάνης και ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας.
Ο μετασχηματισμός του φαρμακευτικού συστήματος είναι αναγκαίος για τη μετάβαση σε ένα σύστημα που επωφελεί όλους τους συμμετέχοντες.
