Αμερικανοί ερευνητές αναπτύσσουν μια νέα τεχνολογία που μετατρέπει πλαστικά μπουκάλια και γεωργικά απόβλητα σε μπισκότα με γεύση βανίλια. Η μέθοδος επιχειρεί να συνδέσει την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης με την παραγωγή τροφίμων, μέσα από πειραματικά κουλουράκια που φτιάχνονται από στελέχη καλαμποκιού και PET.
Αφού περάσουν από χημική επεξεργασία, τα υλικά τροφοδοτούνται σε γενετικά τροποποιημένους ζυμομύκητες, οι οποίοι τα μετατρέπουν σε πρωτεΐνες και άλλες πρώτες ύλες για τρόφιμα, όπως ανέφεραν οι ερευνητές στο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας.
Η μελέτη έγινε στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος της NASA για την παραγωγή τροφίμων στο κλειστό περιβάλλον των μελλοντικών διαστημικών αποστολών στο βαθύ Διάστημα.
«Προσπαθούσαμε να αναπτύξουμε τεχνολογίες για την ανακύκλωση πλαστικών ώστε να παράγουμε προϊόντα μεγαλύτερης αξίας. Σκεφτήκαμε λοιπόν: γιατί να μην επικεντρωθούμε στην παραγωγή τροφίμων; Άλλωστε, το πλαστικό αποτελείται από άνθρακα όπως και τα τρόφιμα», ανέφερε σε δελτίο Τύπου ο Λαχίρου Τζαγιακόντι, αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Νότιου Ίλινοϊ στο Κάρμποντεϊλ.
Ο ίδιος είπε ότι η ομάδα του περιμένει την έγκριση του πανεπιστημίου για να δοκιμάσει τα πειραματικά μπισκότα.
Οι ζυμομύκητες και άλλα μικρόβια χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια ως «χημικά εργοστάσια» για την παραγωγή φαρμάκων και άλλων μορίων. Η ινσουλίνη, για παράδειγμα, δεν απομονώνεται πλέον από το πάγκρεας ζώων, αλλά συντίθεται από ζυμομύκητες μέσα σε μεγάλους βιοαντιδραστήρες.
Με τη βοήθεια του CRISPR, της τεχνολογίας γενετικής τροποποίησης που τιμήθηκε με Νόμπελ το 2020, ο Τζαγιακόντι και οι συνεργάτες του δημιούργησαν ζυμομύκητες οι οποίοι μεταβολίζουν μόρια από πλαστικά και γεωργικά απόβλητα και τα μετατρέπουν σε πρωτεΐνες, λίπη, βιταμίνες και αρωματικές ύλες.
Βασική πρώτη ύλη είναι το PET, το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο που χρησιμοποιείται ευρέως σε διαφανή πλαστικά μπουκάλια, το οποίο αναμείχθηκε με ξερά στελέχη και φύλλα καλαμποκιού.
Το μείγμα υποβλήθηκε σε οξειδωτική υδροθερμική διάλυση, μια τεχνική που χρησιμοποιεί νερό και οξυγόνο σε υψηλή θερμοκρασία και πίεση για να διασπά τις πρώτες ύλες σε μικρότερα μόρια.
Στη συνέχεια, τα μόρια αυτά δόθηκαν στον γενετικά τροποποιημένο ζυμομύκητα, ο οποίος τα μετατρέπει σε βρώσιμες ύλες. Οι ερευνητές πρόσθεσαν φυτικές ίνες, άμυλο και γλυκαντικές ουσίες και χρησιμοποίησαν εκτυπωτή τριών διαστάσεων για να τυπώσουν μπισκότα, τα οποία ονόμασαν μBites, δηλαδή μάικρο-μπάιτς.
Η γεύση των μπισκότων από πλαστικά, είπαν οι ερευνητές, μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω με άλλους γενετικά τροποποιημένους ζυμομύκητες που παράγουν άρωμα βανίλιας από βιομάζα ή με άλλα στελέχη που μετατρέπουν την αιθυλενογλυκόλη του PET σε βήτα καροτένιο, τη χαρακτηριστική χρωστική των καρότων, την οποία ο ανθρώπινος οργανισμός μετατρέπει σε βιταμίνη Α.
«Χρησιμοποιούμε μικροοργανισμούς για να μετατρέψουμε το μπισκότο σε ένα πιο ελκυστικό και φιλικό προς τον καταναλωτή προϊόν», είπε ο Τζαγιασέκαρα.
Εμφανίστηκε επίσης αισιόδοξος ότι τα μBites θα είναι έτοιμα για κατανάλωση μέσα σε λίγα χρόνια και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο στη Γη, αλλά και σε ακραία περιβάλλοντα όπως τα υποβρύχια ή ακόμη και οι μελλοντικές αποικίες στον Άρη και τη Σελήνη.
Η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να αυξηθεί κατά 35-56% έως το 2050, ενώ περίπου το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού θα κινδυνεύει μελλοντικά από την πείνα. «Πιστεύω ότι ο τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτή την πρόκληση είναι η αξιοποίηση των μικροοργανισμών», είπε ο ερευνητής.
Υπάρχουν πάντως και πιο επιφυλακτικές φωνές, που θεωρούν τις προβλέψεις του υπεραισιόδοξες. Σχολιάζοντας τη μελέτη στο περιοδικό New Scientist, ο Τζέισον Χάλετ του Imperial College του Λονδίνου εκτίμησε ότι δεν υπάρχουν εμπορικές προοπτικές για τα μBites.
«Παράγουμε 400 εκατομμύρια τόνους πλαστικών αποβλήτων τον χρόνο. Δεν πρόκειται να τα μετατρέψουμε όλα σε μπισκότα», είπε.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
