Ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την αποκατάσταση, προστασία και ανάδειξη ενός σημαντικού αρχαιολογικού μνημείου της Δυτικής Ελλάδας, του αρχαίου θεάτρου της Καλυδώνας στο Μεσολόγγι, με την απόφαση που ελήφθη για ένταξη του έργου στο πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2021-2027», όπου η συγχρηματοδοτούμενη από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης δαπάνη ανέρχεται στο ποσό των 700.000 ευρώ.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την απόφαση, την οποία παρουσιάζει το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, προβλέπονται να υλοποιηθούν μια σειρά από έργα για την προστασία του μνημείου και τη βελτίωση της αντίληψης της γεωμετρίας και του σχήματος του αρχαίου θεάτρου.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, θα πραγματοποιηθεί η συντήρηση και στερέωση όλων των ευπαθών δομικών στοιχείων του θεάτρου, η τοποθέτηση περισυλλεγμένων εδωλίων σε ομόλογες θέσεις και η ανακατασκευή της θεμελίωσης των εδωλίων στην κεντρική κυρίως περιοχή του κοίλου και προσθήκη φυσικού λίθου. Παράλληλα, θα γίνουν επιπλέον εργασίες για την αναβάθμιση της υφιστάμενης εισόδου, τη βελτίωση της επισκεψιμότητας και την ενοποίηση με διαδρομές των τριών μνημείων του αρχαιολογικού χώρου της Καλυδώνας, δηλαδή του θεάτρου, του Ηρώου του Λέοντα και του Λάφριου ιερού.
Επίσης, θα τοποθετηθούν ενημερωτικές πινακίδες και σε γλώσσα Braille, πινακίδες κατεύθυνσης και ό,τι απαιτείται από τη μελέτη πυροπροστασίας και του σχεδίου εκκένωσης, που θα εκπονηθούν στο πλαίσιο του έργου. Όπως τονίζεται στην απόφαση, οι προτεινόμενες εργασίες θα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα παθολογίας του χώρου και των υλικών, θα αναβαθμίσουν τη σπουδαιότητα και την αξία του μνημείου, θα το συντηρήσουν και θα το προστατεύσουν.
Μάλιστα, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση, όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες το αρχαίο θέατρο θα αποδοθεί στους επισκέπτες πλήρως προσβάσιμο, λειτουργικό και έχοντας διασφαλιστεί η προστασία και διατήρησή του.
Στην ίδια απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στην ιστορία του θεάτρου, το οποίο αποκαλύφθηκε το 1967 κατά την διάρκεια των εργασιών για την διάνοιξη της εθνικής οδού Αντιρρίου – Ιωαννίνων, ενώ η αποκάλυψή του ολοκληρώθηκε το 2014 κατόπιν ανασκαφικής έρευνας.
Όπως προστίθεται, ανήκει στη σημαντική αρχαία πόλη της Καλυδώνας, η οποία συνδέεται με τον μύθο του Καλυδώνιου Κάπρου και σημειώνεται παράλληλα: «Το θέατρο βρίσκεται στις υπώρειες λόφου, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται το Ιερό της Λαφρίας Αρτέμιδος. Το μνημείο έχει ιδιότυπο σχήμα, τετράπλευρης κάτοψης και κοίλο σε σχήμα Π, χωρίς διάζωμα, μοναδικό έως σήμερα γνωστό παράδειγμα θεάτρου με παρόμοια κάτοψη».
Σύμφωνα με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας, η Καλυδώνα ήταν μία από τις αρχαιότερες εγκαταστάσεις στη δεξιά όχθη του Εύηνου ποταμού και το μεγαλύτερο θρησκευτικό κέντρο της παράλιας Αιτωλίας, το οποίο συνδέεται με πλούσια μυθολογική παράδοση και με τα ομηρικά έπη. Επίσης, ο ευρύτερος αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει οχυρωμένη έκταση με την Ακρόπολη και σημαντικά μνημεία της πόλης εκτός των τειχών.
Το επισκέψιμο τμήμα αφορά κυρίως το Λάφριο ιερό, το θέατρο της πόλης και το ταφικό Ηρώο του Λέοντα που βρίσκονται στο νοτιοδυτικό τμήμα της, εκτός της τειχισμένης έκτασης και είναι άμεσα προσβάσιμοι από την είσοδο του χώρου. Το Λάφριο ιερό ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο ιερό της Αιτωλίας μετά από αυτό του Θέρμου και εκτεινόταν σε χαμηλό επιμήκη λόφο που απέχει περίπου 400 μέτρα από την κύρια πύλη της οχύρωσης.
Ήταν αφιερωμένο στην Άρτεμη και τον Απόλλωνα, οι οποίοι λατρευόταν σε δύο ξεχωριστούς ναούς στο νότιο τμήμα του τεμένους, ο μεγαλύτερος από τους οποίους ήταν αφιερωμένος στη θεά. Το λατρευτικό της άγαλμα ήταν χρυσελεφάντινο έργο των Ναυπάκτιων καλλιτεχνών Μέναιχμου και Σοίδα και στα Ρωμαϊκά χρόνια μεταφέρθηκε στην Πάτρα μαζί με τη λατρεία της. Το Ηρώο του Λέοντα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 250 μέτρων ανατολικά του Λάφριου ιερού και αποτελεί ταφικό μνημείο του νοτιοδυτικού νεκροταφείου.
Το μνημείο, σύμφωνα με επιγραφές, ήταν αφιερωμένο στον Λέοντα που αναφέρεται ως «Νέος Ηρακλής και ίσως ήταν πρόγονος κάποιας σημαντικής οικογένειας της Καλυδώνας». Θεωρείται πιθανότερο ότι ιδρύθηκε στο τέλος της ελληνιστικής περιόδου και δέχθηκε συμπληρώσεις κατά την αυτοκρατορική περίοδο.
