Διεθνή αναγνώριση και σημαντική διάκριση για τη Ζακλίν Λέντζου και το ελληνικό σινεμά έφερε το βραβείο Edipo Re 2026 στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, το οποίο ολοκληρώνεται στις 12 Σεπτεμβρίου 2026.
Η νέα ταινία της Ελληνίδας σκηνοθέτιδας, με τίτλο Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα (A day in the life of Jo: Chapter Phaedra), έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο επίσημο τμήμα Ορίζοντες (Orizzonti) και τιμήθηκε με το Βραβείο Συμπερίληψης και Βιωσιμότητας Edipo Re 2026 (Edipo Re Award for Inclusion and Sustainability).
Το βραβείο απονέμεται από ανεξάρτητη επιτροπή σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ca Foscari και το MyMovies και επιβραβεύει έργα που υιοθετούν μια συμπεριληπτική και βιώσιμη οπτική, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε περιβαλλοντικό επίπεδο, αναδεικνύοντας τη δύναμη ιστοριών που αξίζουν να φτάσουν στις αίθουσες.
Πολιτική χωρίς διδακτισμό, τραγική χωρίς δράμα
Η κριτική επιτροπή του Edipo Re 2026, με τους Λορέντζο Μαραγκόνι, Μονίρ Γκασέμ και Μάρκο Ριπόλντι και υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σίλβια Τζοπ, εξήρε την πρωτοτυπία του οράματος της Λέντζου.
Η ταινία άγγιξε ό,τι χρειαζόμαστε. Είναι πολιτική χωρίς να είναι διδακτική, τραγική χωρίς να είναι δραματική, κωμική χωρίς ρητορεία ή πάθος. Είναι μια ταινία που μιλά για τον θάνατο, αλλά ο θάνατος δεν γίνεται αισθητός, γράφει στο σημείωμά της η επιτροπή για το σκεπτικό της βράβευσης.
Υπάρχει τόση ζωή, υπάρχει μουσική, υπάρχει η εφηβεία μας, υπάρχει η οικογένεια μέσα στην ατέλειά της. Μας συγκίνησε και μας έκανε να γελάσουμε ταυτόχρονα, θυμίζοντάς μας, ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς, τη δύναμη του κινηματογράφου, της δημιουργικότητας και της ειρωνείας.
Η ταινία παρακολουθεί την Τζο, ένα 15χρονο κορίτσι μελαγχολικό, ευαίσθητο, θυμωμένο με τη μητέρα της, αποξενωμένο από τον πατέρα της και περίεργο για τον έρωτα. Μια τυπική έφηβη. Ένα βράδυ, στον ύπνο της, ονειρεύεται ότι έγινε νερό ή, μάλλον, χρυσό φως πάνω στο νερό.
Την ίδια μέρα, στο μάθημα της μουσικής, γνωρίζει τη Φαίδρα, μια συμμαθήτριά της με αγγελική φωνή, και κανονίζουν να πάνε το βράδυ στο σινεμά. Ωστόσο, διασχίζοντας τα Εξάρχεια για να τη συναντήσει, η μοίρα της Τζο αλλάζει.
Όπως αποκαλύπτεται, η υπόθεση της ταινίας αντλεί έμπνευση από τον Δεκέμβριο του 2008 και λειτουργεί ως συναισθηματική ανάμνηση και βιωματικός πόνος, όχι ως ιστορική αναπαράσταση των γεγονότων της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, καθώς η Λέντζου τονίζει με σεβασμό πως δεν θέλει να καπηλευτεί τη μνήμη του.
Κεντρικός άξονας της δημιουργού παραμένει η αθωότητα, το φως και η ζωή ενός 15χρονου παιδιού, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζουν να υπάρχουν, ακόμη κι όταν δεν είναι πλέον ορατά.
Στο πλαίσιο του ίδιου θεσμού, η νεανική κριτική επιτροπή, στελεχωμένη από έξι φοιτητές του Ca Foscari, απένειμε το δικό της βραβείο στον ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ των Ισραηλινών σκηνοθετών Γιουβάλ Αβραάμ και Ρέιτσελ Σορ.
Το NAZA επιχειρεί, μέσα από τις μαρτυρίες Ισραηλινών στρατιωτικών που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις στη Γάζα, να αποκαλύψει τον μηχανισμό πίσω από τους βομβαρδισμούς που κόστισαν τη ζωή σε χιλιάδες Παλαιστίνιους αμάχους. Οι δημιουργοί του υποστηρίζουν σε άρθρο τους στο +972 Magazine ότι οι μαρτυρίες που συγκέντρωσαν δείχνουν πως οι μαζικοί θάνατοι αμάχων δεν ήταν απλώς μια τραγική παράπλευρη συνέπεια του πολέμου κατά της Χαμάς, αλλά αποτέλεσμα υπολογισμένων και συνειδητών αποφάσεων.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Τμήμα της Μόστρα και το κοινό την αποθέωσε με 25λεπτο χειροκρότημα.
Οι φοιτητές βράβευσαν το φιλμ για τη σαφήνεια με την οποία καταγγέλλει τη γενοκτονία εναντίον του παλαιστινιακού λαού, στηλιτεύοντας την ψυχρή πραγματικότητα όπου οι ανθρώπινες ζωές αντιμετωπίζονται ως αριθμοί και αλγοριθμικές παράπλευρες απώλειες από τον στρατό του Ισραήλ (IDF).
