του ανταποκριτή μας Β.Λωλίδη
Το «Μακάριο της Παναγίας» επιστρέφει φέτος στην Αγία Παρασκευή Σιδηροκάστρου, με το παραδοσιακό έθιμο να αναβιώνει για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο. Από τα ξημερώματα, στον περίβολο του ναού, εθελοντές και οικογένειες ετοιμάζουν το γεύμα που θα προσφερθεί λίγες ώρες αργότερα στους πιστούς.
Στις πέντε το πρωί, ενώ το Σιδηρόκαστρο Σερρών παραμένει ακόμη ήσυχο, ανάβουν οι φωτιές και τα καζάνια παίρνουν τη θέση τους. Άντρες και γυναίκες, μαζί με παιδιά, συμμετέχουν στην προετοιμασία, η οποία ξεκινά μέρες πριν και κορυφώνεται την παραμονή και ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου.
Το Σάββατο 15 Αυγούστου, στις 07:00, θα τελεστεί ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία για την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αμέσως μετά, το φαγητό που θα έχει μαγειρευτεί από νωρίς στον προαύλιο χώρο του ναού θα ευλογηθεί και θα μοιραστεί στους πιστούς.
Το «Μακάριο της Παναγίας» συνδέεται με τους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Στην αρχική του μορφή περιλάμβανε σπασμένο σιτάρι και μοσχάρι ή κοτόπουλο, που σιγοβράζονταν για ώρες, ενώ σήμερα στην Αγία Παρασκευή παρασκευάζεται με μοσχάρι, χοιρινό και πατάτες, τα οποία μαγειρεύονται μαζί και στη συνέχεια μοιράζονται σε μερίδες.
Κάθε χρόνο προσφέρονται περισσότερες από 400 μερίδες, αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας που ξεκινά από την παραμονή της γιορτής και φτάνει μέχρι τα ξημερώματα του Δεκαπενταύγουστου. Στην προετοιμασία και τη διανομή συμμετέχουν εθελοντές και πολλές γυναίκες του Σιδηροκάστρου.
Ο εφημέριος του ναού, π. Παύλος Παπαδόπουλος, έχει συνδέσει την προσπάθεια με τη διατήρηση της παράδοσης και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Μιλώντας, σημειώνει πως «η αναβίωση του εθίμου συνεχίζεται με πίστη και αγάπη», δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην προσφορά ανθρώπων που διαθέτουν χρόνο και εργασία για να μείνει ζωντανό το έθιμο.
«Με την ευλογία και την προτροπή του Σεβασμιότατου ποιμενάρχου μας, του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου», επισημαίνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο π. Παύλος, «η παράδοση συνεχίζεται, διατηρώντας τη σύνδεσή της με τις προηγούμενες γενιές. Χωρίς να μένει μόνο ως μια ανάμνηση του παρελθόντος, μεταφέρεται μέσα από την πράξη, από τα χέρια εκείνων που μαγειρεύουν μέχρι τα παιδιά που συμμετέχουν στην προετοιμασία».
Μετά τη Θεία Λειτουργία, τα μεγάλα τραπέζια στήνονται έξω από τον ναό και οι πιστοί συγκεντρώνονται στον μικρό ελαιώνα δίπλα στην εκκλησία για να μοιραστούν το ίδιο γεύμα. Σε αυτό το φυσικό σκηνικό, η θρησκευτική γιορτή συναντά την καθημερινότητα μιας κοινότητας που επιμένει να κρατά το έθιμο ζωντανό.
Η ουσία του «Μακαρίου της Παναγίας» δεν είναι μόνο το παραδοσιακό φαγητό που προσφέρεται μετά τη Θεία Λειτουργία, αλλά και η ευκαιρία να συναντηθούν οι γενιές, να συνεργαστούν και να περάσει η παράδοση από τους παλαιότερους στους νεότερους.
