Μια ιγκουάνα ηλικίας 44 εκατομμυρίων χρόνων βρέθηκε στη Βαλκανατολία και, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, φαίνεται πως «ταξίδεψε» πάνω σε σχεδία βλάστησης από τη Δυτική Ευρώπη. Το απολίθωμα εντόπισε διεθνής ομάδα παλαιοντολόγων με επικεφαλής τον Δρ. Γεώργιο Γεωργαλή.
Το απολίθωμα βρέθηκε στην Κεντρική Μικρά Ασία, σε απολιθωματοφόρα θέση ηλικίας 44 εκατομμυρίων χρόνων, σχετικά κοντά στην Άγκυρα, και φυλάσσεται πλέον μόνιμα στις συλλογές του Πανεπιστημίου του Δορυλαίου (Εσκί Σεχίρ).
Η Μικρά Ασία τότε, μαζί με τον ελλαδικό χώρο και όλα τα νότια Βαλκάνια, αποτελούσε μια «χαμένη ήπειρο», τη λεγόμενη Βαλκανατολία. Η Βαλκανατολία ήταν για πολλά εκατομμύρια χρόνια ένα απομονωμένο σύμπλεγμα μεγάλων και μικρών νησιών, με τροπικό κλίμα, κάτι σαν τη σημερινή Ινδονησία., λέει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Γεωργαλής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πανίδες θηλαστικών που έχουν βρεθεί στη Βαλκανατολία δείχνουν ασυνήθιστες ενδημικές μορφές που δεν έχουν εντοπιστεί αλλού. Ερπετά δεν είχαν βρεθεί μέχρι τώρα σε κανένα σημείο της Βαλκανατολίας, άρα η ιγκουάνα είναι το πρώτο τέτοιο εύρημα. Το συγκεκριμένο απολίθωμα περιλαμβάνει μόνο ένα δείγμα από σαγόνι, με τη χαρακτηριστική οδοντοστοιχία των ιγκουανών.
«Λαμβάνοντας υπόψιν ότι ιγκουάνες υπήρχαν εκείνη την περίοδο στη Δυτική Ευρώπη, ερμηνεύσαμε το νέο εύρημα ως ένδειξη ότι οι ιγκουάνες ‘ταξίδεψαν’ μέσω σχεδίων βλάστησης μετά από κάποιο ενδεχόμενο τσουνάμι στη δυτική Ευρώπη και… ναυάγησαν στη Μικρά Ασία. Αυτή η άποψη υποστηρίζεται επίσης από τη σημερινή γεωγραφική κατανομή των ιγκουανών που περιλαμβάνει πολλά απόμερα ωκεανικά νησιά, καθώς και παρατηρήσεις και καταγραφές σύγχρονων ιγκουάνα να επιπλέουν σε κορμούς δέντρων, πολύ μακριά από τη στεριά», αναφέρει ο κ. Γεωργαλής.
Απαντώντας στο ερώτημα γιατί δεν έχουν βρεθεί απολιθώματα ερπετών στο ελληνικό τμήμα της Βαλκανατολίας, εξηγεί ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν, όμως δεν έχει γίνει εκτεταμένη έρευνα στις λίγες περιοχές που διαθέτουν απολιθωματοφόρες θέσεις τέτοιας ηλικίας, όπως στον Έβρο.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με επικεφαλής τον Δρ. Γεώργιο Γεωργαλή, σε συνεργασία με παλαιοντολόγους από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισίου, το Πανεπιστήμιο του Εσκί Σεχίρ, το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας και το Ινστιτούτο Σένκενμπεργ στη Φρανκφούρτη.
Η ανακάλυψη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports και είναι ελεύθερα διαθέσιμη στον σύνδεσμο:
https://www.nature.com/articles/s41598-026-59284-2
*Πηγή φωτογραφιών με το απολίθωμα και με πιθανή αναπαράσταση: Γ. Γεωργαλής
