Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο BMC Women’s Health συνέκρινε δύο τρόπους για να συμπληρώνονται τα συνιστώμενα 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα και εξέτασε τι αλλάζει στη φυσική κατάσταση και σε δείκτες υγείας νεαρών γυναικών με καθιστική ζωή.
Στη μελέτη συμμετείχαν 60 νεαρές γυναίκες, οι οποίες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες των 30 ατόμων.
Και οι δύο ομάδες έκαναν συνολικά 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα για οκτώ εβδομάδες, με τη διαφορά να αφορά τον τρόπο κατανομής του χρόνου.
Η μία ομάδα έκανε τρεις σύντομες συνεδρίες άσκησης μέσα στην ημέρα, ενώ η άλλη ολοκλήρωνε τρεις μεγαλύτερες συνεδρίες μέτριας έντασης μέσα στην εβδομάδα. Οι ερευνητές αξιολόγησαν πριν και μετά την παρέμβαση τη σύσταση του σώματος, τη μυϊκή δύναμη, την αερόβια ικανότητα και διάφορους δείκτες που σχετίζονται με τη μεταβολική και καρδιαγγειακή υγεία.
Μετά τις οκτώ εβδομάδες, και οι δύο ομάδες εμφάνισαν σημαντικές αλλαγές σε αρκετούς από τους δείκτες που εξετάστηκαν.
Καταγράφηκαν, μεταξύ άλλων, μεταβολές στο σωματικό βάρος, στον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), στο ποσοστό σωματικού λίπους και στην αναλογία μέσης-γοφών. Βελτιώσεις σημειώθηκαν επίσης σε δοκιμασίες μυϊκής δύναμης και φυσικής κατάστασης, όπως και στη VO₂max, έναν σημαντικό δείκτη αερόβιας ικανότητας.
Αλλαγές καταγράφηκαν ακόμη στα τριγλυκερίδια, την HDL χοληστερόλη, την ολική χοληστερόλη και τον αθηρογόνο δείκτη. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις στη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση ή στην LDL χοληστερόλη.
Το πιο ενδιαφέρον ήταν ότι οι μεταβολές δεν διέφεραν σημαντικά ανάμεσα στις δύο ομάδες σε κανέναν από τους δείκτες που μετρήθηκαν. Με άλλα λόγια, στο συγκεκριμένο δείγμα και μέσα σε οκτώ εβδομάδες, το μοίρασμα της άσκησης σε σύντομες συνεδρίες είχε παρόμοια αποτελέσματα με τις μεγαλύτερες συνεχόμενες προπονήσεις.
Αν ο συνολικός χρόνος άσκησης την εβδομάδα μένει ίδιος, μικρότερες συνεδρίες μέσα στην ημέρα μπορεί να είναι πιο εύκολα εφαρμόσιμες.
Τα ευρήματα έχουν ενδιαφέρον για όσους δυσκολεύονται να βρουν αρκετό συνεχόμενο χρόνο για γυμναστική. Στη συγκεκριμένη μελέτη, η συνέπεια των συμμετεχουσών ήταν υψηλή και στις δύο περιπτώσεις: το ποσοστό προσήλωσης στο πρόγραμμα έφτασε το 94,9% στην ομάδα των σύντομων συνεδριών και το 90,7% στην ομάδα της συνεχόμενης άσκησης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε ολιγόλεπτη κίνηση μπορεί αυτομάτως να αντικαταστήσει μια ολοκληρωμένη προπόνηση. Η έρευνα συνέκρινε δύο οργανωμένα προγράμματα με τον ίδιο συνολικό εβδομαδιαίο χρόνο άσκησης, δηλαδή 150 λεπτά.
Οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι τα αποτελέσματα χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία. Το δείγμα ήταν μικρό, αφορούσε αποκλειστικά νεαρές γυναίκες και η παρέμβαση διήρκεσε μόλις οκτώ εβδομάδες. Επιπλέον, δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου που να μην ασκείται.
Για τον λόγο αυτό, τα ευρήματα δεν αρκούν ακόμη για να ειπωθεί ότι οι σύντομες συνεδρίες άσκησης είναι γενικά ισοδύναμη εναλλακτική της συνεχόμενης προπόνησης για όλους. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι χρειάζονται μεγαλύτερες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες πριν γίνει μια τέτοια σύσταση.
Το μήνυμα είναι σαφές: αν η έλλειψη συνεχόμενου ελεύθερου χρόνου σάς κρατά μακριά από την άσκηση, η κατανομή της σε μικρότερες συνεδρίες μέσα στην ημέρα είναι μια προσέγγιση που αξίζει να δοκιμαστεί.
* Πηγή: Vita
Πηγή περιεχομένου: in.gr
