Στις θερμοπηγές του Ηφαιστειακού Εθνικού Πάρκου Λάσεν, στην οροσειρά Κασκέιντ της Καλιφόρνια, η αμοιβάδα της φωτιάς ζει σε συνθήκες που θα προκαλούσαν έγκαυμα στους περισσότερους οργανισμούς. Η παρουσία της εκεί αλλάζει όσα θεωρούνταν γνωστά για τα όρια επιβίωσης της σύνθετης ζωής.
Πρόκειται για την αμοιβάδα της φωτιάς, η οποία επιβιώνει σε θερμοκρασίες που θα σκότωναν οποιονδήποτε άλλο ευκαρυωτικό οργανισμό — την ομάδα που περιλαμβάνει τα ζώα, τα φυτά, τους μύκητες και τα πρώτιστα, μονοκύτταρους οργανισμούς στους οποίους ανήκουν και οι αμοιβάδες.
Το άγνωστο μέχρι τώρα είδος συνεχίζει να διαιρείται στους 63 βαθμούς Κελσίου και παραμένει ενεργό έως τους 64 βαθμούς, εξακολουθώντας να αναζητά τροφή και να εξερευνά το περιβάλλον. Όταν εκτέθηκε στους 70 βαθμούς, μεταμορφώθηκε σε κύστη και επιβίωσε σε αυτή τη μορφή μέχρι να πέσει η θερμοκρασία του νερού, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο έγκριτο Cell.
Το είδος ονομάστηκε Incendiamoeba cascadensis, δηλαδή αμοιβάδα της φωτιάς από τα Κασκέιντ.
Οι θερμοκρασίες αυτές ξεπερνούν τα όρια που μέχρι σήμερα θεωρούνταν δυνατά για οποιονδήποτε ευκαρυωτικό οργανισμό και επαναφέρουν τα ερωτήματα για τα όρια της σύνθετης ζωής, δήλωσε η βιολόγος Μπέριλ Ράπαπορτ του Πανεπιστημίου των Συρακουσών στη Νέα Υόρκη, επικεφαλής της μελέτης.
Για την αμοιβάδα της φωτιάς ζει και βασιλεύει στις θερμοπηγές του Εθνικού Ηφαιστειακού Πάρκου Λάσεν στην Καλιφόρνια (Wikimedia Commons)
Το προηγούμενο ρεκόρ για τους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, περίπου 60 βαθμοί Κελσίου, ανήκε σε ορισμένα ροδόφυτα, όπως το Cyanidioschyzon merolae, και σε μύκητες όπως ο Thermomyces lanuginosus.
Υπάρχουν ορισμένα βακτήρια, αρχαιοβακτήρια και ιοί που ξεπερνούν αυτό το ρεκόρ, όμως θεωρούνται απλούστερες μορφές ζωής. Το απόλυτο ρεκόρ αντοχής στη ζέστη ανήκει σήμερα στο αρχαιοβακτήριο Methanopyrus kandleri, το οποίο ζει σε υδροθερμικές πηγές στον βυθό του ωκεανού και επιβιώνει στους 122 βαθμούς Κελσίου, με την πίεση να εμποδίζει τον βρασμό του νερού.
Σύμφωνα με τον Ράπαπορτ, η αντοχή της αμοιβάδας στις υψηλές θερμοκρασίες της επιτρέπει να αποφεύγει τους θηρευτές αλλά και τον ανταγωνισμό από άλλα ευκαρυωτικά είδη, ώστε να κυνηγά θερμόφυλα βακτήρια.
Εκτός από το ότι μπορεί να μεταμορφώνεται σε κύστη όταν οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τις αντοχές της, η αμοιβάδα εμφανίζει επίσης υψηλή δραστηριότητα σε γονίδια των μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA. Επιπλέον, οι πρωτεΐνες της φέρουν θετικά ηλεκτρικά φορτία, κάτι που έχει παρατηρηθεί και σε πολλά θερμόφιλα βακτήρια και αρχαιοβακτήρια.
Τα θετικά φορτία πιθανώς λειτουργούν ως μια ασπίδα στατικού ηλεκτρισμού που σταθεροποιεί και προστατεύει τις πρωτεΐνες.
Όπως σχολίασε η Άνγκελα Ολιβέριο του Πανεπιστημίου των Συρακουσών, τελευταία συγγραφέας της δημοσίευσης, «το βρίσκω πραγματικά ενθαρρυντικό όταν επεκτείνουμε τις γνώσεις μας για τους αμέτρητους τρόπους με τους οποίους η ζωή επιβιώνει σε φαινομενικά αφιλόξενα περιβάλλοντα».
