Σημαντικές ανακαλύψεις προκύπτουν από τις έρευνες στο Εργαστήριο Βιοχημείας, Φυσιολογίας και Διατροφής της Άσκησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σχετικά με τη σύνδεση της άσκησης με το εντερικό μικροβίωμα και τον διαβήτη τύπου 2. Η συστηματική άσκηση μπορεί να επηρεάσει θετικά το εντερικό μικροβίωμα, προσφέροντας νέες προοπτικές για την πρόληψη και τη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2.
Η Χαρά Δελή, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής, αναφέρει ότι ο διαβήτης τύπου 2 αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη, πάνω από 537 εκατομμύρια ενήλικες ζούσαν με διαβήτη το 2021, με πολλούς να παραμένουν αδιάγνωστοι.
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του διαβήτη τύπου 2 περιλαμβάνουν τη γενετική προδιάθεση, την παχυσαρκία και την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Οι σκελετικοί μύες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του σακχάρου, καθώς ευθύνονται για το 80-90% της πρόσληψης γλυκόζης που διεγείρεται από την ινσουλίνη. Η αντίσταση των μυών στη δράση της ινσουλίνης είναι ένας από τους βασικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2.
Η επιστημονική κοινότητα, ωστόσο, εστιάζει ολοένα και περισσότερο στο εντερικό μικροβίωμα, μια πολύπλοκη κοινότητα μικροοργανισμών που επηρεάζει πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Όταν η σύσταση του εντερικού μικροβιώματος είναι ισορροπημένη, συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας. Αντίθετα, η δυσβίωση έχει συσχετισθεί με τη ανάπτυξη χρόνιων νοσημάτων, όπως ο διαβήτης τύπου 2.
Οι έρευνες δείχνουν ότι η συστηματική άσκηση μπορεί να βελτιώσει τη σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος, ενισχύοντας την ανάπτυξη ευεργετικών βακτηρίων και μειώνοντας την παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών. Η Χαρά Δελή υπογραμμίζει ότι οι μεταβολές αυτές μπορεί να παρατηρηθούν και από το στάδιο του προδιαβήτη, γεγονός που καθιστά την άσκηση κρίσιμη για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2.
Στο πλαίσιο αυτής της ερευνητικής δουλειάς, εξετάζεται η σχέση ανάμεσα στη συστηματική άσκηση, το εντερικό μικροβίωμα και τον διαβήτη τύπου 2, με στόχο την καλύτερη κατανόηση του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει η άσκηση στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της νόσου.
