Η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο η απόδειξη της ιστορικής συνείδησης και της ιστορικής συνέχειας των Ελλήνων. Είναι επίσης απόδειξη του «συνεχούς» του δυτικού πολιτισμού από την αρχαία Ελλάδα ως τη σύγχρονη Δύση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, που πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Ο κ. Τασούλας υπενθύμισε ότι «η ελληνική είναι η μόνη ευρωπαϊκή και ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που μιλιέται χωρίς καμία διακοπή 40 αιώνες και η μόνη ευρωπαϊκή που γράφεται επί 3500 χρόνια», ενώ υποστήριξε πως «είναι λάθος, να λέμε, ότι η ελληνική μιλιέται από λίγους. Μόνο επιφανειακά και ακουστικά μιλιέται από λίγους. Δομικά και σε βάθος μιλιέται από όλους, παντού σε όλη τη Δύση».
Αναφερόμενος στον σημερινό εορτασμό, υπογράμμισε ότι «δικαιώνεται πολλαπλώς η απόφαση της UNESCO να ανακηρύξει την 9η Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, σε μια ημέρα που συμπίπτει με την ημέρα της εκδημίας του εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού», και τόνισε ότι «πρόκειται για μια απόφαση που ελήφθη έπειτα από συστηματικές πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης, του υπουργείου Εξωτερικών και της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στην UNESCO».
Η γλώσσα είναι ταυτότητα. Η ελληνική γλώσσα σήμα και νοηματοδοτεί το συλλογικό «είναι». Και αυτό είναι πηγή υπερηφάνειας, αλλά και ταπεινότητας και ευθύνης.
Πρέπει με ευθύνη και ταπεινότητα να προσεγγίζουμε την αλήθεια ότι υπάρχει μια αδιάσπαστη προφορική παράδοση της ελληνικής από τα ομηρικά χρόνια έως σήμερα, κάτι που ανέδειξε με ενάργεια ο πατέρας της σύγχρονης γλωσσολογίας, Γεώργιος Χατζιδάκις.
Η επίγνωση ότι ανήκουμε στην ίδια ομηρική οικογένεια δεν πρέπει να είναι αιτία για την ανάπτυξη εθνικιστικών ιδεολογικών υπερβολών. Πρέπει να είναι το εγερτήριο μήνυμα για να αναπτύσσουμε μια στέρεα εθνική αυτοπεποίθηση.
Κατά συνέπεια, η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο η απόδειξη της ιστορικής συνείδησης και της ιστορικής συνέχειας των Ελλήνων, αλλά και του «συνεχούς» του δυτικού πολιτισμού από την αρχαία Ελλάδα ως τη σύγχρονη Δύση.
Η γλώσσα περιέχει προσεγγίσεις του Άλλου και του Κόσμου, καθώς και εκφράσεις της Λογικής και της Αρμονίας, καθιστώντας την κιβωτό γνώσεων και νοημάτων.
Είναι λάθος να λέμε ότι η ελληνική μιλιέται από λίγους. Μόνο επιφανειακά και ακουστικά μιλιέται από λίγους. Δομικά και σε βάθος μιλιέται από όλους, παντού στη Δύση.
Κατά συνέπεια, έχουμε χρέος ιδίως εμείς οι Έλληνες να κατακτούμε ολοένα και πληρέστερα τη γνώση της αρχαίας ελληνικής μέσα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Νομίζω ότι δικαιώνεται η απόφαση της UNESCO να ανακηρύξει την 9η Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, σε μια ημέρα που συμπίπτει με την ημέρα της εκδημίας του εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού.
Κλείνοντας, είναι σημαντικό να γνωρίζει ο Έλληνας σε βάθος την ελληνική γλώσσα, γιατί μόνο μέσα από την πληρέστερη γνώση της ενεργοποιείται η γνωστική και κριτική μας ικανότητα.
