Όταν νιώθει αδιάκριτα βλέμματα στα διακριτά σημάδια που της άφησε το 2001 το τροχαίο που της άλλαξε τη ζωή, κοιτάζει τους ανθρώπους απέναντί της και χαμογελάει. «Τότε χαμογελούν, γιατί καταλαβαίνουν ότι είμαι καλά», λέει η εγκαυματίας Αθανασία Χουβαρδά, η οποία το 2001 ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο, που έμελλε να της αλλάξει τη ζωή. Γι’ αυτήν την αποδοχή της νέας της εικόνας, χρειάστηκαν πολλά χρόνια και σκληρή δουλειά. «Για μεγάλο διάστημα κρυβόμουν πίσω από μακριά ρούχα και μεγάλα καπέλα», εξηγεί.
Πρέσβειρα οδικής ασφάλειας και καλλιτέχνης, κάθε πρωί που κοιτάζει στον καθρέφτη βλέπει πόσο έχει προοδεύσει από το 2001, όταν πίστευε ότι δεν υπάρχει ζωή: «Ένιωθα ότι ζω, αλλά δεν υπάρχω. Το έγκαυμα λειτουργεί πλέον διαφορετικά. Μου θυμίζει πόσο δρόμο έχω διανύσει».
Ήταν 23 ετών όταν έγινε το ατύχημα. «Πλέον είμαι περισσότερα χρόνια εγκαυματίας από όσα ήμουν φυσιολογικά. Για μένα αυτό είναι το φυσιολογικό», τονίζει.
Τις πρώτες ημέρες, νοσηλεύτηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Εγκαυμάτων του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γεώργιος Παπανικολάου», η οποία ήταν ακόμη καινούργια. «Ήταν στην αρχή και πολλά πράγματα δεν λειτουργούσαν όπως θα έπρεπε. Ευτυχώς έχουν αλλάξει πολλά», επισημαίνει.
Η οικογένεια της Αθανασίας, «οι γονείς μου, μου έδωσαν δυο φορές ζωή», λέει, αναζήτησε την καλύτερη δυνατή θεραπεία και μέσα σε λίγες ημέρες έφυγε για νοσηλεία στην Αγγλία, όπου ένιωσε ασφάλεια: «Από εκεί ένιωσα ότι υπήρχε ελπίδα».
Είναι βαθειά ευγνώμον για τη φροντίδα και την υποστήριξη που δέχτηκε. «Η ζωή μου θα ήταν πολύ διαφορετική αν δεν υπήρχε αυτή η στήριξη», αναφέρει.
Εκτός από την οικογένεια, δίπλα της είναι και οι φίλοι της. «Είναι ένα υπόδειγμα για όλους μας. Δεν μπορείς παρά να τη θαυμάζεις», λέει η φίλη της, Λαμπρινή Νακούση.
Στο τροχαίο έχασαν τη ζωή τους δύο φίλοι της, η Έφη και ο Σωτήρης. «Θέλω να αναφέρονται πάντα τα ονόματά τους. Δεν θέλω να σβήσει η μνήμη τους». Το πρόσωπο και το σώμα της Αθανασίας υπέστησαν 74% τραυματισμό από εγκαύματα 3ου και 4ου βαθμού.
Αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο, θα ήθελε να είχε αναγνωρίσει τον κίνδυνο της επικίνδυνης οδικής συμπεριφοράς. «Αν σέβεται κάποιος τον εαυτό του, αυτόματα σέβεται και τους άλλους», προσθέτει, καθώς πραγματοποιεί ομιλίες για την οδική ασφάλεια σε συνεργασία με την Τροχαία Θεσσαλονίκης.
Η ποιότητα των ρούχων παίζει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. «Τα βαμβακερά ρούχα προστάτεψαν τον κορμό μου», εξηγεί η Αθανασία.
Χαρακτηρίζει την αποκατάσταση ενός εγκαυματία «μακρύ γολγοθά» και σημειώνει ότι, «όταν ξεπεράσει ένας ασθενής τον κίνδυνο από τις χειρουργικές επεμβάσεις, έχει κάνει τα πρώτα βήματα της πορείας του».
Η Αθανασία Χουβαρδά συνεργάζεται με τη SALVIA, την ελληνική ομοσπονδία για τα εγκαύματα, προκειμένου να δημιουργήσουν μία κοινότητα στήριξης. «Όταν μιλάς με κάποιον που έχει βιώσει τον πόνο και την αποκατάσταση, υπάρχει μεγαλύτερη σύνδεση», τονίζει.
Η Αθανασία συμμετείχε στο Περιφερειακό Συνέδριο της Παγκόσμιας Εταιρείας Εγκαυμάτων (ISBI), που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή περίπου 300 συνέδρων από όλο τον κόσμο.
