Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον κορυφαίο χορευτή όλων των εποχών Φρεντ Αστέρ, ο Τζιν Κέλι θα γράψει τις δικές του σελίδες δόξας στο μιούζικαλ, καθώς ξεχώρισε για την επινοητικότητά του, το απίστευτο ταλέντο του, το πάντρεμα του «αθλητικού στιλ» χορού με την απαιτητική τεχνική του κλασικού μπαλέτου. Δεινός χορευτής, ακόμη πιο δεινός χορογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός και παραγωγός, ο Τζιν Κέλι επηρέασε θεμελιωδώς τον τρόπο που γυρίζονται τα μιούζικαλ, φέρνοντας κοντά το αμύητο κοινό με τον χορό και το κλασικό μπαλέτο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 θα παραδώσει τις δύο εμβληματικές ταινίες του, «Ένας Αμερικάνος στο Παρίσι», σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι, και «Τραγουδώντας στη Βροχή», στην οποία εκτός από τις χορογραφίες ανέλαβε και τη σκηνοθεσία μαζί με τον μάστορα του είδους Στάνλεϊ Ντόνεν.
Ο Τζιν Κέλι, που συνεργάστηκε με κορυφαίους του μιούζικαλ και σταρ του Χόλιγουντ, όπως οι Τζούντι Γκάρλαντ, Ρίτα Χέιγουορθ, Κάθριν Γκρέισον, Φρανκ Σινάτρα, Βαν Τζόνσον, Μίτζι Γκέινορ, Λέσλι Καρόν και Φρεντ Αστέρ, θα τιμηθεί με το Όσκαρ για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο. Ο Τζιν Κέλι, που προσέφερε πολλά στο θέαμα και κυρίως στο να αγαπήσει το κοινό τον κλασικό χορό και να σπάσει τα στερεότυπα για τους άνδρες χορευτές, θα μας χαρίσει και ορισμένες αξέχαστες ταινίες.
Συμπληρώνοντας 30 χρόνια από τον θάνατό του (2 Φεβρουαρίου του 1996), ο Κέλι θα σταθεί περήφανα απέναντι στους «κυνηγούς μαγισσών» και στην καταστροφή ανθρώπων. Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1912, στο Πίτσμπουργκ και ήταν το μεσαίο από τα πέντε παιδιά του Τζέιμς Πάτρικ Τζόζεφ Κέλι και της συζύγου του, Χάριετ Κάθριν Κάραν. Η μητέρα του τον έγραψε σε σχολή χορού όταν ήταν οχτώ ετών, μία εποχή που ο μικρός Τζιν έπρεπε να «παίζει μπουνιές» με τους συνομήλικούς του, που τον λοιδορούσαν.
Μετά το κραχ του 1929, θα εργαστεί σε διάφορες δουλειές για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του, ενώ θα αρχίσει να χορεύει και σε διάφορα νυχτερινά κέντρα. Ως φοιτητής, θα ανεβάσει πρωτότυπες μουσικές παραγωγές, ενώ η οικογένειά του θα του ανοίξει ένα στούντιο χορού στη γειτονιά τους. Μετά από ορισμένες ατυχίες, ο Κέλι θα πάρει την πρώτη του δουλειά στο Μπρόντγουεϊ ως χορευτής στο έργο του Κόουλ Πόρτερ «Leave It to Me!». Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο θέατρο ήταν το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Γουίλιαμ Σάρογιαν «The Time of Your Life» το 1939.
Ο φημισμένος κινηματογραφικός παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ θα τον εντοπίσει και θα του προσφέρει ένα συμβόλαιο για το Χόλιγουντ, ενώ το 1942 θα πρωταγωνιστήσει στο πρώτο του μιούζικαλ, «For Me and My Gal», έχοντας στο πλευρό του την Τζούντι Γκάρλαντ.
Το 1944, θα κάνει ένα νέο άλμα στην καριέρα του, πρωταγωνιστώντας δίπλα στην Ρίτα Χέιγούορθ, στη ρομαντική μουσική κωμωδία «Cover Girl». Λίγους μήνες μετά θα βρεθεί μαζί με τον Φρανκ Σινάτρα στο μιούζικαλ του Τζορτζ Σίντνεϊ «Βίρα τις Άγκυρες», μία τεράστια επιτυχία, για την οποία θα προταθεί για το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Επιστρέφοντας από το Ναυτικό, στο οποίο είχε καταταγεί, θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία του Βινσέντε Μινέλι «Ο Πειρατής», με τραγούδια του Κόουλ Πόρτερ. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 θα βρεθεί στην πιο δημιουργική του φάση, παραδίδοντας δυο ανεπανάληπτα φιλμ, «Ένας Αμερικάνος στο Παρίσι» και «Τραγουδώντας στη Βροχή», που θα έχουν για πάντα μία ξεχωριστή θέση στην κινηματογραφική ιστορία.
Ο Κέλι, ήταν όμως και ένας δυνατός χαρακτήρας. Πάντα, απέναντι στους υπερσυντηρητικούς κύκλους της Αμερικής, θα ταχθεί εναντίον των διώξεων του Μακάρθι το 1947, όπου θα είναι πρωτοπόρος της αντιπροσωπείας του Χόλιγουντ που πήγε στην Ουάσινγκτον για να διαμαρτυρηθεί για τις διώξεις συναδέλφων του στον κινηματογράφο. Ο Τζιν Κέλι θα πεθάνει το 1996, από εγκεφαλικό επεισόδιο, αφήνοντας πίσω του μία επανάσταση στην κινηματογράφηση του χορού.
