Έχει τύχει να τελειώσετε ένα ολόκληρο πακέτο μπισκότα χωρίς να πεινάτε πραγματικά; Το συναισθηματικό φαγητό είναι συχνό και δεν εμφανίζεται μόνο όταν υπάρχει στενοχώρια, καθώς το στρες, η ανία, η μοναξιά και η έλλειψη ύπνου επηρεάζουν το πότε και πόσο τρώμε.
Μερικά βασικά σημάδια είναι η ξαφνική επιθυμία για συγκεκριμένες τροφές παρηγοριάς, η κατανάλωση φαγητού χωρίς πραγματική πείνα και η αίσθηση ενοχής ή μεταμέλειας μετά το φαγητό.
Όταν υπάρχει πίεση, ο οργανισμός μπορεί να αντιδράσει σαν να χρειάζεται άμεσα ενέργεια, με αποτέλεσμα να αναζητούμε τροφές που δίνουν γρήγορη τόνωση, κυρίως όσες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες και ζάχαρη.
Η ανία είναι επίσης ένας συχνός λόγος. Τότε, το φαγητό μπορεί να λειτουργεί σαν τρόπος να τραβήξουμε την προσοχή μας αλλού ή να γεμίσουμε μια άδεια στιγμή, όχι επειδή πεινάμε αλλά επειδή θέλουμε μια ευχάριστη διέξοδο από ένα δυσάρεστο συναίσθημα.
Ο ανεπαρκής ύπνος μπορεί επίσης να επηρεάσει τις διατροφικές μας επιλογές. Σύμφωνα με έρευνα στο European Journal of Clinical Nutrition, όταν στερούμαστε ύπνο μπορεί να καταναλώνουμε σχεδόν 400 περισσότερες θερμίδες την ημέρα σε σχέση με περιόδους επαρκούς ξεκούρασης.
Η κούραση εντείνει την ανάγκη για άμεση ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα η έλλειψη ύπνου επηρεάζει τις ορμόνες που σχετίζονται με την πείνα. Έτσι, μπορεί να δυναμώνουν οι λιγούρες, ιδιαίτερα για τροφές με ζάχαρη και υδατάνθρακες.
Το συναισθηματικό φαγητό μπορεί να δημιουργήσει έναν κύκλο που επαναλαμβάνεται: ένα δύσκολο συναίσθημα οδηγεί στο φαγητό, το φαγητό δίνει προσωρινή ανακούφιση και στη συνέχεια μπορεί να έρθουν ενοχές ή ντροπή. Αυτά τα νέα αρνητικά συναισθήματα, με τη σειρά τους, μπορούν να οδηγήσουν ξανά στο φαγητό.
Μια απλή προσέγγιση που προτείνεται είναι η μέθοδος των τριών Fs: Feel, Feed, Find.
- Feel: Κάντε μια παύση και αναρωτηθείτε αν πεινάτε πραγματικά ή αν αισθάνεστε άγχος, ανία ή μοναξιά.
- Feed: Παρατηρήστε πώς σας κάνει να αισθάνεστε αυτό που επιλέγετε να φάτε. Σας βοηθά πραγματικά ή μόνο προσωρινά;
- Find: Αναζητήστε έναν διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίσετε το συναίσθημα, όπως έναν περίπατο, λίγη άσκηση, ένα μπάνιο, έναν φίλο ή τεχνικές αναπνοής.
Το περιστασιακό συναισθηματικό φαγητό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα. Ο στόχος δεν είναι να το εξαφανίσουμε, αλλά να αναγνωρίζουμε πότε το φαγητό έχει γίνει ο βασικός τρόπος διαχείρισης του στρες, της ανίας ή της κακής διάθεσης.
Τακτικά γεύματα, τουλάχιστον επτά ώρες ύπνου, συνειδητή κατανάλωση φαγητού και εναλλακτικοί τρόποι διαχείρισης των συναισθημάτων μπορούν να βοηθήσουν. Και κυρίως, χωρίς ντροπή και ενοχές: η σχέση μας με το φαγητό χρειάζεται κατανόηση, όχι τιμωρία.
* Πηγή: Vita
